خلوت من

2008-08-16T17:04:00.003+04:30

در سفر اخیر ولایت کیش به مقام شامخ رسکیو دایوری نائل آمدم و کلا در حال حاضر بر سر دو راهی چه کنم زندگی غواصیم قرار گرفتم

سمت چپ فقط چند قدم تا رسیدن به کمربند مشکی غواصی تفریحی و بعد از آن فراغ از تحصیل علم الغوص و حض فراوان از سفر های غوص دار

سمت راست ابتدای یک راه بسیار بسیار سخت و پر دست انداز و ورود به دنیای غواصی به اصطلاح خارجیها پروفشیونال و درس های تئوری سنگین خواندن و امتحان دادن و نیز کارهای سخت فیزیکال و بدبختی و فلاکت و روزی چند ساعت درس خواندن برای رسیدن به مدارج عالی علم و الغوص و گذراندن تعالیم سخت و جانکاه در بلاد های دور و نزدیک و صد البته رسیدن به مقام شامخ استاد اعظم بعد از چندین سال ریاضت و البته به همراه کمی شانس که در این بین در تمرینات سخت جان به جان آفرین تسلیم نکنی

در این هفت خان حدوداْ از هر ۱۰ نفر یک نفر احتمالاٌ به خوان بعدی برسد

شخصا فقط به جاده سمت راست فکر میکنم مهتمرین دلیلش هم اینه که سخت تره پس طبیعتاٌ بیشتر به من خوش میگذره

ولی یک مساله مهم در این بین باقیست

در جاده سمت راست و طی طریق در اون یک مساله بعنوان پیش فرض در نظر گرفته شده

تو میخواهی یک غواص حرفه ایی باشی که از این راه احتمالا درآمد کسب کنی (به کم یا زیادی درآمدش کار ندارم) مهم اینه که دیگه نه تفریحه و نه شوخی (البته کل محیط کاری که خواهی داشت محیطی کاملاٌ سالم و ورزشی و خوش منظره است)

در این مقطع الزاماٌ جان خودت فقط دست خودت نیست یک جماعتی به حساب تو قراره بیان زیر آب

پس احساس مسئولیت به قضیه اضافه میشه

دیگه نمیشه تفریحی دوره های این مرحله را ببینی و هر وقت وقت شد برنامه بزاری مرخصی بگیری بری یک دوره بگذرونی ( مثل اینکه یک نفر بره تفریحی پزشکی بخونه) باید مرحله به مرحله سعی کنی جلو بری و زحمت بسیار بکشی برای گذروندن هر خوان

باید محیط زندگیت رو هم جور تغییر بدی که با برنامه هات سازگار باشه یک پرواز چند ساعته برای رسیدن به لب آب مسلماٌ وسیله مناسبی نیست

بری تو فاز ساخت فیزیک و آمادگی جسمانی هرچه بیشتر برای تحمل شرایط سخت آموزشی

دوره هم که صبح برگذار میشه پس صبح نمی تونی بری کار کنی مگر اینکه محل کارت یا خیلی نزدیک باشه یا اینکه خود محل تحصیلت باشه شب هم که درس و بعدش هم احتمالاٌ از خستگی بمیری تا صبح روز بعد

همه اینها یعنی اینکه از کار فعلیم استعفا بدهم برم در فاز زندگی و کار دانشجویی در یک ولایت دیگه با شرایط سخت و گذراندن یک مرحله تا رسیدن به وضعیتی که بعنوان پروفشونال صفر کیلومتر یک جا بند بشی که بعد از اون بری برای مراحل بعدی تا وضعیت یواش یواش ثبات پیدا بکنه و بتونم حرفه قبلیم را هم یک جوری به این حرفه وصل کنم تا بالاخره یک چیزی از آب در بیام

با همه این مسائل هم مشکل ندارم ولی

سوالی که از خودم میکنم و چند روزه مشغولم کرده اینه

یعنی اینهاست

نه سوال زوده هنوز توضیح لازم داره

اولا که در حال حاضر بعد از چند سال غواصی و کسب چند درجه (البته در حد آماتور) چندتا چیز فهمیدم یکی اینکه تو دنیا هیچ کاری را به اندازه این کار دوست ندارم یعنی همه چیز رو در موردش دوست دارم (مردنش البته استثنا هستش چون میمیری تا بمیری، یهو مردن کم داره توش) ولی در کل یا بقولی جنرالی اسپیکینگ از نظر من آخره کار با حاله. دومی اینکه از لحاظ فیزیک و آناتومی خیلی جور هستم با محیط آب و زیر آب یعنی اون زیر تنها مشکلی که ندارم مشکل با فشار آبه چیزی که خیلی ها بخاطرش حتی یک غواصی تفننی هم نتونستن بکنن و خیلی از بزرگان این صنف هم با اون مشکل دارن ولی ما ردیفیم حتی حساسیت به مسمومیت نیتروژن هم تا الان در من بروز نکرده بعضی از اساتید الان هم هنوز بعضی وقتها مشکل ایجاد میکنه براشون. سوم اینکه حضور در دنیای که بیشتر سطح کره زمین رو پوشونده و هر کسی اجاز ورود به اون رو نداره خودش به یک دنیا می ارزه.

من رشته تحصیلیم رو هم دوست دارم و کار فعلیم رو هم خیلی دوست دارم ولی مساله ایی که الان هست اینکه اگر کسی واقعاٌ عاشق یک کاری شده و حتی دوست داره با توجه به مشکلاتش باز هم اون را به عنوان حرفه خودش انتخاب کنه باید این کار رو بکنه یا نه؟ اگر او شخص خودش حرفه داره و تا الان برای خودش یک جا و مرتبه اجتماعی برای خودش ساخته اجازه داره همه چیز رو ول کنه بر گرده جای دیگر و از خانه اول شروع کنه ؟ حتی اگر این ریسک وجود داشته باشه که اینبار موفق نشه؟

نمیدونم این واقعاٌ چه احساسیه

در مورد خودم شک ندارم ولی از بیرون گود میخوام بدونم قضیه چه جور دیده میشه؟ همون حالتی که یک نفر عاشق میشه و دیگه هیچ چیز رو نمیبینه و بد و خوب را تشخیص نمیده؟

من خودم بعد از کلی حرص خوردن سر کار و پول و این چیزا عمیقاٌ به یک باور رسیدم

هرچی راحت بگیری راحتتر میگذره و کلاٌ کمتر از اونی عمر میکنی که بخوای روی خودت را زمین بندازی و برای خودت زندگی نکنی و بگی باشه برای بعد

ولی باز هم باید سعی کنی بهترین انتخاب را بکنی چیزی که بعدا افسوس نخوری

باید خیلی فکر کنم

شاید لازم باشه چند تا سفر برم در این خصوص

خیلی سخته

اونم دقیقا الان

در یک دور راهی بزرگم یک موقعیت کاری در داخل ایران برای خودم ایجاد کردم که میتونه پتانسیل خیلی زیادی برای پول درآوردن داشته باشه ولی خوب به هر حال تجارت است و استرس و بی خوابی و جنگ و دعوا سود و ضرر و ممکنه اونجور که باید درست پیش نره

و از طرفی دلم پر میکشه برای برنامه ایی که توضیح دادم که اون هم ممکنه باعث پیشرفت وحشتناک بشه یا درجا زدن

اگر قبل از کنکور بودم در ۱۸ سالگی یقیناٌ دنبال دومین راه میرفتم ولی الان ؟؟؟

2008-08-05T13:08:00.000+04:30

شکار فیل
رياضيدان ها
رياضيدانها به آفريقا مي روند ، هر موجودي كه فيل نيست كنار مي گذارند و سپس يكي از آنها را كه باقي مانده است مي گيرند
البته رياضيدانهاي با تجربه ، ابتدا سعي مي كنند تا ثابت كنند حداقل يك فيل در آفريقا وجود دارد آنگاه به آنجا مي روند
استادان رياضي ، با تجربه ، ابتدا ثابت مي كنند حداقل يك فيل در آفريقا وجود دارد و سپس پيدا كردن و شكار آن را به عنوان تمرين براي دانشجو باقي مي گذارند

مهندسان نرم افزار كامپيوتر
اين دسته شكار فيل را بر اساس اجراي الگوريتم زير انجام مي دهند

گام يك: برو به آفريقا
گام دو: از دماغه رود نيل ( جنوبي ترين نقطه آفريقا ) شروع كن
گام سه: به سمت شمال حركت كن و هر منطقه را از غرب به شرق بپيما
گام چهار: در هر گذر
الف – هر حيواني را كه مي بيني شكار كن
ب – آن را با فيل مقايسه كن
ج – اگر با هم برابر بودند كار تمام است و گرنه برو به گام 3
برنامه نويسان با تجربه ، ابتدا يك فيل را در قاهره (شمال آفريقا) قرار مي دهند تا مطمئن شوند كه الگوريتم فوق خاتمه مي يابد

اقتصاددان ها
اقتصاددان ها فيلي را شكار نمي كنند ، زيرا اعتقاد دارند كه با ايجاد بازار آزاد و دادن پول به اندازه كافي به فيلها ، خودشان ، خودشان را شكار مي كنند

سياستمداران ليبرال
از آنجا كه اين دسته معتقدند كه همه موجودات راست مي گويند لذا اولين حيواني را كه مي بينند شكار كرده و مي گويند كه اين فيل است! و نظر هر كسي قابل احترام است لذا اينها درست مي گويند

سياستمداران دموكرات
ابتدا شكار كردن فيل را به راي گذاشته اگر حائز اكثريت آرا بشود آنگاه به نيروهاي مردمي دستور شكار آن را مي دهند

سياستمداران ديكتاتور
هر چه ديكتاتور بگويد همان است! پس اولين موجودي كه به شما بدهند فيل است

سياستمداران آمريكايي
ابتدا با استفاده از رسانه هاي گروهي نشان مي دهند كه فيل ها يا تروريست هستند يا در حال تهيه بمب هسته ايي! سپس با متحدانشان به آفريقا لشكر كشي مي كنند . پس از اشغال كامل قاره سياه ، اعلام مي كنند كه هيچ فيلي اينجا نبوده است! و اينها اشتباهات اطلاعاتي سازمانها سيا و همكارانش بوده است

برخي ديگر از سياستمداران
به هيچ وجه فيل را شكار نمي كنند . اما آنها فيل هايي را كه شما گرفته ايد بين مردمي كه به آنها راي داده اند تقسيم مي كنند

روانشناسان
اينها ابتدا شما را هيپنوتيزم كرده و به شما مي قبولانند كه آنها فيل شكار كرده اند . پس از بيداري نيز به شما مي گويند كه اگر الان فيل نمي بينيد يا شيزوفرني شده ايد يا دچار توهم در ضمير ناخود آگاه خود

وكلاي حقوق
وكلا فيل شكار نمي كنند . ولي دور گله فيلها مي گردند و در مورد اينكه هر كدام از فضولاتي كه بر روي زمين ريخته متعلق به كدام فيل است ، بحث مي كنند
البته اگر كسي آنها را استخدام نمايد مي توانند بر اساس شكل و رنگ يكي از همان فضولات ثابت كنند كه كل گله به موكلشان تعلق دارد

معاونين بخش مهندسي ، تحقيق و توسعه
اينان خيلي سعي مي كنند كه فيلي را شكار كنند ، اما كارمندانشان به آنها اطمينان مي دهند كه تمام فيلهاي موجود قبلا شكار شده اند

مامورين كنترل كيفيت
اينها به فيلها كاري ندارند ، بلكه دنبال اشتباهات ساير شكارچيان مي گردند

2008-07-27T00:23:00.003+04:30

در چرخهای اینترنتی شبانه به سایت انجمن گیاه خواران ایران برخورد کردم

و در اونجا دلایل تکان دهنده ایی مبنی بر اینکه انسان اساساٌ علف خوار (ببخشید گیاه خوار) هستش نوشته بود که در عجبم چرا تا حالا متوجه این نکات نشدم

برای اینکه نگید تحریف شده عیناً متن را کپی میکنم جهت اطلاع عموم هموطنان

دلیل یازدهم:

حیوانات گوشتخوار می توانند به سرعت بدوند و شکار خود را در حال گریز بگیرند اما انسان چون میوه خوار است، قادر به این کار نیست و در عوض دانه از گیاهان بر می چیند یا از درختان بالا میرود و برای خودش میوه میکند.

والا من که شخصا در فن از درخت بالا رفتن تبحری ندارم بعد اینکه میوه بخوام معمولا اول فکر میوه فروشی میکنم تا از درخت برچیدن این ثابت میکنه یا آدم نیستم یا از اون نوعش که باید باشم نیستم

دلیل دوازدهم

چشم و گوشتخواران بر خلاف چشم انسان و دیگر جانوران گیاهخوار که نا متغییر می باشد قادر است در تاریکی ببیند و مردمکش کوچک و بزرگ شود

مردمک چشم من هم برخلاف سایر انسانها کوچک و بزرگ میشه بخدا. نتیجه دیگه انسان + دوربین دید در شب = یک گوشتخوار بی همه چیز پست فطرت

دلیل چهاردهم

حیوانات گوشتخوار میتوانند بوی جانوران دیگر را از خیلی دور استشمام کنند. انسان اصلا قادر به این کار نیست

من در مورد این دلیل محکم کم آوردم. راستی به شما گفته بودم گوزن ها از طریق تلفن از حضور آقا شیره در محل خبردار میشوند؟

دلیل پانزدهم

تمام گوشتخواران قادرند برای بچنگ آوردن شکار خود اگر لازم باشد، ساعتها (بی حرکت ) پنهان کنند و بطور غریزی حیله های گوناگونی را برای فریب دادن طعمه می دانند، انسان نه میتواند چند دقیق جائی بند شود و نه قادر است در جائیکه هموار نیست راه برود.

من نمیدونم اینایی که میرن رستوران بالای پارک جمشیدیه کلی هم کمین میکنند و منتظر نوبت میشند و سر نوبت کلاه سر همدیگه میزارن چه جونورائی هستند. تا حالا فکر میکردم انسانن. راستش رو بخوایید چند بار به چند تاشون صحبت هم کردم خدا بخیر گذروند

دلیل بیستم

چرندگان و پرندگان گیاهخوار همدیگر را می شناسند و به مهربانی در کنار یکدیگر میتوانند زندگی کنند، مرغ و خروسها لابلای دست و پای گاو گوسفند بدون آنکه ترس به خود راه بدهند می لولند و دنبال دانه می گردند. اما همینکه گرگ و یا روباهی نزدیک شود بطور غریزی از آنجا می گریزند این حالت در انسان هم دیده شده که از حیوانات درنده فرار میکند

اصولا چرندگان و پرندگان و انسانها وجود ندارند جلو یک یوز پلنگ که یا ۱۲۰ کیلومتر سرعت به طرفشون نزدیک میشه به ایستاند همینطور برای یک ماشین. اون کفتاره هم که شیر میبینه در میره حالیش نیست گیاه خواره باید بیاد انجمن عضو شه. گاوهایی هم که به آدم حمله میکنند یقینا اختلال شخصیت شدید دارند و شخصا بعنوان یک دامپزشک با چند تا شون ملاقات داشتم

دلیل بیست و یکم

دستهای انسان که به گروه گیاه خواران تعلق دارد برای دریدن ساخته نشده است انگشتان دست او نشان میوه خوار بودن اوست، والا می بایست در پنجه های برنده و تیز برخوردار باشد

قابل توجه خانمهای ناخن بلند.

دلایلی که آورده بودند آنقدر محکم و علمی بود که رفتم سر فریز هرچی گوشت بود ریختم تو چاه جاش هویج گذاشتم تو فریز

در یک جا لیست بلند بالا بود از افراد معروف گیاه خوار فقط در یک موردش که شخصاً خاطرم هست اونم نیوتن

یادمه در درس انگلیسی بود تو دبیرستان نیوتن ساعتش را جای تخم مرغ انداخته بود بپزه

حالا این وسط یه نفر دروغ میگه

یک چیزی که حدودا متوجه شدم این متن مربوط به نتیجه تحقیقی بوده که ثابت میکرده شامپانزه ها گیاهخوارن چون اگر هرجای متن کلمه انسان را برداری جاش بگی شامپانزه تبدیل به یک حقیقت منطقی میشه

همه این حرفها به کنار تکلیف خرس پاندا چی میشه که همه چیزش گوشتخوارانست جز رژیم غذائیش که بدجوری گیاهیه؟

2008-07-25T20:40:00.006+04:30

کلاً با دیدن ایشان برق سه فاز از بنده پرید و کلی به خودم و امیدوار شدم

هنوز راه درازی در پیشه

نگید چرا آپ نمیکنی که اصلاٌ اعصاب ندارم ها این چند وقته دیگه واقعا مردم

یعنی دقیقا ۳ نوبت در روز بلاهای عجیب غریب سرم اومده که نوبت اول بعضی از اونها ۴ صبح بوده

تو این گیر و دار مشغول راه اندازی یک بلاگ هم هستم در ارتباط با غواصی فعلاْ هر وقت بتونم مقاله ترجمه میکنم که حداقل یک مدت منبع برای پست در اختیار باشه

بزودی افتتاح خواهد شد

عکس هم که در فتوبلاگ بطور متناوب آپ لود میشود

عکاسی هم که وقت نمیشود

مملکت هم که خدا رو شکر اوضاعش کاملا براه و عالیه و یک حرکت با شتاب به سمتش احساس میشه

2008-07-04T20:37:00.002+04:30

بالاخره مشکل ورود من بلاگر حل شد

سعی میکنم که نگفته ها را بنویسم

ولی یک بلاگ دیگر در دست بررسی برای راه اندازی دارم میخواهم جدی نویسی کنم

مطابق معمول روزهای اخیر (دو سه سال گذشته) حالم خوش نیست

یک فتوبلاگ هم راه اندازی کردم

بابت اطلاع رسانی بابک هم ممنون

یکی راهنمائی کنه که چه کنم با این زندگی مزخرف تکراری

2008-06-15T14:34:00.001+04:30

بزودی در این مکان نوشته جدید نوشته خواهد شد

از صبر شما سپاسگذاریم

مدیریت

2008-05-12T20:02:00.006+04:30

به خدمت جمیع دوستان و دشمنان اعلام کنم سفر غواصانه کیش به خوبی و خوشی بدون هیچ مشکلی برگذار شد

یک دونه عکس هم نگرفتم

یعنی اساساْ دوربین هم نبردم عکس های سفر هم مربوطه به آقای علی خان مظهری همسفر خوب و یار قدیمیه که بازم دوربین جدید را بهش تبریک میگم و خلاصه خدا عمرش بده بلاخره یکی پیدا شد از ما هم عکس بگیره

عمده فعالیت سفر غواصی بود و ولاغیر

جناب متین خان هم وارد جرگه غواص ها شد

علی خان هم یک دایو تفریحی خودش را مهمان کرد که ظاهرا خیلی با این نوع فعالیت حال نکرد

بنده هم یک پله دیگر را در پلکان ترقی علم غواصی پیمودم و کلی لوازم غواصی تهیه کردم و کلا ضربه مالی سنگینی بر خود وارد کردم

لازم میدونم به اون دسته از کسانی که در اینور و اونور(یاهو ۳۶۰) ما را تهدید به هوای طوفانی کرده بودند بگم هوا که عالی بود ولی طوفان هم بود مانعی برای من یکی نبود

خبر دیگه اینکه به لطف مسئولین غواصی بر بانوان ممنوع و حرام اعلام شد و هر کس که قبلا رفته خوش به حالش هرکی هم میخواست بره دیگه بیخود این همه راه نره

نهایت فعالیت آبی جت اسکی با پوشش کامل اسلامی هستش فعلا

هرچی هم غواصی میکنم به طرز فجیعی جنون این کار در من ریشه میکنه

آها

از شقایق های دریایی و ودلقک ماهی های معروف کیش خبری نیست یعنی گشتم نبود نگرد نیست

در سایت معروف پارک ‌‌‌‌ژوراسیک هم بعد از کلی گشت و گذار و این در اون در زدن جز یک سفره ماهی هیچی نبود

عمق ۳۲ متر هم عجب جاییه

سفر غواصی بعدی در مرداد انجام میشه روز دقیق رو بعد از بررسی های کارشناسانه وضعیت آب و هوا و ماه و خورشید و کواکب اعلام میکنم

کلا فکر میکنم عاشق شدم

عاشق دریا

عاشق صبح زود بیدار شدن و طلوع خورشید را دیدن

عاشق نسیم صبح که از دریا میاد

عاشق سوار شدن قایق و زدن به دریا

عاشق جهت یابی با خورشید در زیر آب

عاشق حس گرمای نور خورشید وقتی زیر آب به تنت میخوره

عاشق آبی اعماق دریا

عاشق مستی و سرخوشی ناشی از نیتروژن

عاشق لم دادن لب دریا دم غروب و نوشیدن یک نوشیدنی خنک

عاشق صحبتهای جماعت دریایی

عاشق حس سبکی ناشی از فعالیت بدنی زیاد

عاشق دریا

راستی ندا یک کاری را باعث شد انجام دادم که البته چند وقت در نظر داشتم که انجام بدم راهش را بلد نبودم و الان که کلا وارد این جرگه شدم یک احساس عجیب مخلوطی از مسئولیت علاقه نگرانی و کلی از این احساسات دیگه دارم

کل قسمت اداری ماجرا با امضا کردن چند تا برگه و دریافت چند تا عکس و نامه تموم شد ولی نتیجش برام کلی احساسات عجیب غریب داشت که تا به حال نداشتم

یک جور علاقه و دلبستگی

یک جور احساس مسئولیت

و یک جور احساس نگرانی

خلاصه باید پیش برم ببینم چی میشه

2008-04-27T18:52:00.000+04:30

خوب پست قبلی غرغر ها رو کردم اینجا میخواهم حرف حساب بزنم چند کلام

اول از کامنت دوستان تشکر میکنم

جناب لاک پشت ممنون از بابت نظراتتون بله هنوز کار زیاد داره سعی میکنم تا بیست سال آینده تکمیل بشه

آرش خان هم ممنون از بابت کامنت و همینطور فونت که متاسفانه در بلاگر موجود نیست کلا هم هر کدام را که انتخاب کردم شکل هم بود حالا یا مشکل از من هست یا بلاگر

بعد اینکه این قوانین مورفی عجب چیزه جالبیه واقعا بخونید تو زندگی بدرد میخوره و کلا تکلیف آدم را با هر چیز روشن میکنه در سمت چپ صفحه قوانین طبقه بندی شده مانند قوانین عشق مورفی عمیقا به این قوانین اعتقاد دارم

دیگر اینکه یک توضیح باید در مورد اون تبلیغ بالا

خوب با این ویکی و دار و دستش آشنا هستید دیگه یعنی فقط ویکی پدیا نیست تعدادشون زیاد تره این هم مربوط میشه به کنفراس دست اندرکاران بسط و گسترش ای ویکیها

حالا ربطش به شما میشه این که در یکی از ویکیهای مورد علاقه و تخصص خودتون وارد بشید هم کلی چیز یاد میگیرید هم میتونید دانسته های خودتون را در اونجا به اشتراک بگذارید یا به عبارت دیگه میشید دست اندرکار

این آگهی سمینار هم اینجا جهت اطلاع علاقمندان به حضور در این واقعه مهم علمیه

یک بورس حضور در این سمینار هم بود که متاسفانه دیر فهمیدم هفته پیش مهلت درخواستش تموم شد

حالا سمینار نرفتید در این پروژه سعی کنید مشارکت کنید بعنوان یک آدمی که حداقل یک چیز را میدانست و یا یک کار از دستش برمی آمد

همیشه همچین فرصتی را دنیا در اختیار شما قرار نمیده

بیخودی هم افراط نکنید که از فردا همه برنامشون بشه بهم ریخن اونجا ۱ کار درست بهتر از از ۱۰۰ کار نصفه است

یک لینک دونی اختصاصی ویکی هم ایجاد میکنم جهت استفاده شما

با تشکر

2008-04-27T18:10:00.002+04:30

هی میخوام قر قر نکنم نمیشه که مملکت دیگه گه از در و دیوراش داره میباره

دوستان جهت اطلاع به خدمتتون بگم غیر بقیه بدبختیهایی که هر روز باهاش سرو کله میزنیم قحطی هم بزودی اضافه میشه

میگی نه نیگاه کن

بابا گرما داریم خفه میشیم

هنوز به وسط بهار هم نرسیدیم دریغ از یک چیکه بارون

شمال ملت بی آب شدن رودخونه وسط شمال خشک شده فکر کنید بدبختی تا کجا اونم الان

آب نیست برنج بکارن سهمیه بندی کردن آب را برای برنج کاری

یعنی تابستون برنج آنقدر گرون بشه که ملت برنج گیرشون نیاد

شمال بی آبی وای به حال جاهای دیگه

ولش کن بابا

راستی اون کارگره بود که ماه دوم استخدامش سراغ سنوات و حق اولاد توله سومیش میگشت

رفته شکایت کرده اداره کار

نامه آوردن دم در فکر کنی چی نوشته موضوع شکایت رو؟

اینا ماهی ۲۳۰۰ تومان به من کم دادن (کلا ۴ ماه کار کرده بود اینجا)

اینا گفته بودن اینجا کار کنی یک زمین هم بهت میدیم

فکر کن چه حالی میشی وقتی اتهامت اینا که گفتم باشه

هیچی اگر بخاطر اتهامات بالا رفتم زندان دیگه منو ندیدید حلالم کنید

رفتم اداره کار رئیسش هم من رو خوب میشناسه بالاخره تو این منطقه کار میکنم ۲ تا واحد تولید زیر دست دارم میگم اینا چیه نوشتید دادید دست این

میگه ما نمی تونیم قبلش بگیم چرت نگو

ولی حالا بزار روز جلسه بیاد اون روی اداره کار رو هم ببینه که فکر نکن میگن هرکی بره از دست کارفرما شکایت کنه یک چیزی میتونه بکنه از طرف

به کل خانوادش هم پیغام دادم بعد این جلسه کاری به سره کل عشیرتون در بیارم که همه فرار کنید برگردید تو همون ده پشت کوه

نمیفهمم اون خراب شده که اینا ازش اومدن کجاست که سبزی خوردن هم نه هست نه میکارن

باور نمیکنید اگه بگم تربچه نقلی اینا ندیده بودن

اصلا یک چیزهای رو ندیده بودن که باورکردنش غیر ممکنه

خوب آدم اینجور پشت کوهی باشه خیلی هم زود تحت تاثیر محیط جدید اطرافش قرار میگیره فکر کن پسر این آدم ۱۲ یا ۱۳ ساله روزی که اومده بود بو پهن میداد آخری ها زنجیر گردنش بود دست بند چرم گل میخ نشان و شلوار لی از کون آویزون و ....

اونم بعد از ۴ ماه فکر کن ۴ سال بعد چه جونوری میشه این

حالا چند درصد این قیافه های بقول خودشون فشن مطمئن هستید ۴ ماه پیش پشت کوه نبودن؟

2008-04-01T21:53:00.004+04:30

دینگ دینگ دینگ
ملت
بدانید از تاریخ ۱۸ اردیبهشت الی ۲۱ اردیبهشت تور غواصی عکاسی بصورت آموزشی تفریحی می رویم
یعنی با تعدادی قرار برم کیش و تمرکز سفر بر غواصی استوار خواهد بود بعدش هم انشاالله عکاسی خواهد بود ولی خوب همش هم همینا نیست کلی برنامه ریزی شده که هر کی اومد آخر سفر به علت بیخوابی بره زیر سرم
خلاصه این که هرکی (هر کی که نه ولی خوب) خواست بیاد اعلام وصول بکنه تا همین سه شنبه آینده
حضور همه ادیان و اجناس و گروه های سنی مجازه قبلا برنامه ریزی مناسب میشه برای احوالشون
اینم گفته باشم هتل ده ستاره خبری نیست ها
قرار بیشتر هزینه در زیر آب انجام بشه نه زیر طاق
دیگه همین دیگه
دینگ دینگ دینگ
راستی با توجه به وضعیتی که آبهای خلیج فارس داره پیدا میکنه این ها تقریبا آخرین فرصت ها برای دیدن چیزی به اسم مرجان در زیر آبهای پر مرجان (قدیمها) کیشه
بعدش اینکه اردیبهشت کلا فصل خوبی برای غواصی در کیشه
بعدش هوا گرم بشه خوب آب هم گرم میشه ماهی حسابی ها میزنن به چاک

هی یادم میاد
مرداب انزلی هم اگر وقتی به گل نشسته نیلوفرها ندیدی برو ببین به لطف نهادهای فعال زیست محیطی کشور اونهم داره خشک میشه
دریاچه ارومیه هم یا الان خشک شده یا قرار سال دیگه خشک بشه یک تاریخ دقیق محبت کرده بودن دوستان اعلام کردن متاسفانه یادم نیست الان
خلاصه اینکه زیاد نگران کویر نباشید بیشتر سعی کنید برید جاهایی که آب لازم داره رو ببینیند فعلا اونا دارن خشک میشن

2008-03-28T20:42:00.004+04:30

سال هم عوض شد
۱۳۸۷ میدونی یعنی چی
یعنی از زمانی که وارد دانشگاه شدم ۱۲ سال میگذره
یعنی اینکه اولا ۱۲ سال پیش ۱۸ سالم بود دوما اون موقع اگه کسی رفته بود کلاس اول الان دیپلمه بود یا یه همچین چیزی
تو دانشگاه میگفتیم آدم بیست رو رد کنه چی میشه و چقدر سنش زیاد شده الان در حال رد کردن یک دهه بعدش هستم
اگر به همین سرعتی که تا الان گذشته باز هم بخواهد بگذره با جرات میتونم بگم خدا خیلی هامونو بیامرزه و کلا آدمهای خوبی بودیم
بخدمتتون عارض بشم اول عید یک سفر نقلی هم رفتم بد نبود جای خیلی ها هم خالی بود کلی خندیدم و خوش گذر روندم (گذراندم ) کلا هم سفر بودن به دختر های خوشگل و خوش سفر که نق و نق و چس ناله بیخود نکنند خیلی خوبه ولی وای از ینکه طرفت اهل نق باشه که هنوز سفر شروع نشده میخوای تمومش کنی
حالا بگذریم اینا که خوب بودن
هتل هم رفتیم از این هتل سنتی ها خیلی حال داد
حتما توصیه میکنم امتحان کنید فکر نمیکردم جایی به این سنت نشانی هم انقدر حال بده

برگشتم منزل دیدم که باز هم درگیری همیشه کارگر و کارفرما بر جای خودش پا برجاست ولی این یکی خیلی زود شروع کرد
فکر کن یارو ۴۲ سال وسط یک دهی زندگی کرده بوده که هنوز ماشین راه نداره بره
بیاد ظرف کمتر از ۶ ماه بخواد با قانون کار من رو تهدید کنه
یعنی اصلا فکر کن من که ۱۰۰ تا مثل یارو زیر دستمه یک جا وایستم که این از ده اومده بگرده توی کار سیستمی که وضع کردم خلا قانونی پیدا کنه
احمق یعنی همین دیگه
هیچی وسط عیدی هم بیکار شد هم بیخونه هرچی هم گه و غلط کرد افاقه نکرد
از این به بعد هم تصمیم گرفتم اون یک نخود انسانیتی هم که برای این جماعت خرج میکنم خرج نکنم چون اصلا جنبه موجود نیست و از همون اول بزنم تو سر یارو
داغ همه چیز هم به دلش بگذارم
قانون کاری هم نشون همشون بدم که صدتا قانون کار از بغلش درآد دیگه کسی نیاد دست بزنه کمرش بگه حق اولاد من که سه تا بچه دارم را دوتا میدی
فکرش هم که میفتم حالم بد میشه
اسمش روستایی و ساده و زحمت کشه
صد رحمت به صد تا شهری
شهری صبح زود پا میشه کلی کار میکنه تو اون ترافیک کلی راه میره تا بره و برگرده سر کار آخرش هم میبینی خرج و دخلش هم جور در نمی آد وقت نمیکنه مریض شه
دهاتیه از رخت خوابش تا محل کارش ۱۰ قدم هم نیست از ۹ زود تر بری سراغش ناراحته حداقل یک روز در هفته هم مریضه افتاده در بستر مرگ فقط هم باید از دفترچه بیمه تامین اجتماعیش برای حل تمام مشکلاتش استفاده کنه
باور کنید من چندید ساله که دفترچه دارم نهایتا دو برگش استفاده شده ولی کارگر دارم که ماهی یک دفترچه براش کمه
بی صفتی هم که نگو
زیاد هم پول بدی ولو اشتباهی صدا از کسی در نمی اد نه میگن نه تشکر میکنن ولی وای از اینکه ۲زار کم بشه یک چیز چنان قشقرقی راه میندازن که بیا و ببین
همون دهاتیه فیش حقوقش اسفند ماه را برای من آورده میگه چرا روزهای کارکرد را ۲۹ روز حساب کردید میگم چون اسفند ۲۹ روزه
بعد گفتش اهو یک روز هم حساب میکنی
گفتم چطور ۶ ماه سال ۳۱ روز حساب میشه صدات در نمیاد
چطور در ماه حداقل ۴ تا جمعه داری پاتو زدی به دیوار هیچ گهی نمیخوری لال میشی
چطور مرخصی میری بابتش حقوق میگیری بد نیست حالا من چرا اسفند را ۲۹ روز حساب میکنم
بیا برو گمشو بیرون تا بفهمی گربه کجا تخم میذاره

ولش کن اینا رو
خودت خوبی؟

2008-03-17T21:09:00.003+03:30

اول سال نو همگی پیش پیش مبارک
دوم مشغول تغییر دکوراسیون هستم ممکنه بعضی چیزا عجیب غریب باشه وحشت نکنید
سوم این لینکه که گذاشتم مربوط میشه به یک جا بعنوان رادیو جوان باحاله با آی تیونز میتونید گوش بدهید حال داد به ما بسیار اون کنار هم میتونید ببینید الان چی پخش میشه
چهارم در راستی شفاف سازی کامل برای دوستان وضعیت یاهو رو گذاشتم اون کنار که نگید اینویزبل شد صدا کردیم جواب نداد که کلا از این کار بدم میاد
پنجم به تکنولوژی پاک کردن و اضافه کردن خودم تو مسنجر دوستان و دشمنان دسترسی پیدا شد حواستون جمع باشه ( به عبارت ساده مواظب رفتارتون باشید که مسنجرتون جر نخوره)
ششم مرده شور این باد رو ببره از کار و زندگی انداخت ما رو یک ده بیست میلیون قبل عیدی عقبم انداخت
هفتم ک...... گشادها بلاگ ها رو آپ کنید
هشتم فلیکر را فعال سازی کردیم لینکش را میذارم سره طاقچه خواستید برید بردارید
نهم نظرتون در مورد چهار چوب کلی طراحی بلاگ چیه کمااینکه به کی میگم از زور فعالی نمیتونن بلاگ خودشون رو آپ کنن
دهم به هرکی رسیدید تبریک بگید یه ماچ هم بکنید

کمیک ۲

2008-02-27T23:30:00.002+03:30

کمیک ۱

2008-02-27T23:21:00.001+03:30

این پست تکرار میگردد بدلیل اینکه عکس قبلی در فلیکر آپ لود شده بود و برای خیلی ها قابل دسترس نبود.

صفحه اول

2008-02-21T23:29:00.002+03:30

Page One, originally uploaded by artin_2000.

این تقریبا حکم شروع یک جریان جدید کاری را برای من داره
هم دوست دارم نظراتتون رو بدونم همه کمک داشته باشم از هر نوعش

2008-02-18T22:11:00.004+03:30

واقعاْ نمیدونم گیرم کجاست
از لحاظ قواعد پزشکی یک قدمی سکته زدن و مردنم
از لحاظ روانی یک قدمی یک فرو پاشی کامل سیستم اعصاب و روانم
از لحاظ احساسی دچار یک سردرگمی غریبی هستم که نگو

در کل بخوام صحبت کنم باید بگم که واقعا تکلیفم را با زندگی نفهمیدم
و بالاخره یکی نگفت باید برای ساختن زندگی باید زنده موند یا مرد
برای کار چی
چه کاری خوبه
یک کار با درآمد محدود و زمان فراقت و استراحت زیاد یا یک کار بسیار آینده ساز که هر چیز دیگه تو زندگیت ازش تاثیر میگیره جایی که در سن من کارت یهو به سکته بکشه
سکته کردی و مردی که مردی فوقش میگن بچه زحمت کشی بود و میشی مایه توصیه دیگران که چقدر کار فلانی زیادی فشار آورد مرد
اگر هم که در سن ۷۰ سالگی به پول زیادی رسید ولی با قلب باطری دار میگن در جوانی زحمت کشید الان به اینجا رسید

حالا بگی میخوام برم اونجور که میخوام زندگی کنم میگن عرضه نداشت خاک بر سر رفته تارک دنیا شده
بیخودی هم به حرف مردم کار نداشته باش نمیشه گفت چون بالاخره با همین مردم در ارتباطی

بعد از ظهری یک کتاب برداشتم باز کردم خیلی دلم گرفت
یادگاری از یک دوست به مناسبت تولدم چند سال پیش گرفته بودم

خیلی داغون شدم این چند وقت گذشته
نق کردن هم حوصله میخواد که دیگه من ندارم

دیگه تقریبا متقاعد شدم باوجود اینکه ایران از خیلی بابت ها خوبه و با وجود احساسات ناسیونالیستی قویم باید همه چیز را ول کنم و بروم
گرفتن یک مجوز ساده به قدری وقت و انرژی میگیره که باور کردنی نیست وای به کارهای دیگه
روز به روز عقب گرد سیستم را میشه حس کردُُ قیافه همه چیز سعی میشه که زیبا تر بشه ولی شالوده کار در حال از هم ‍ پاچیدنه
من هم دیگه نای به موج زدن و جنگیدن ندارم خسته شدم از بس جنگیدم برای دور باطل زدن
خسته شدم از جنگیدن برای اصلاح اشتباهات سیستم و جلو بردن کارها

با خودم عهد کردم اگر از ایران خارج بشوم
آن روزی که از ایران بیرون میام برای ماند در جایی غیر از ایران دیگه نه ایران را بیاد بیاورم و نه ایرانی بودنم را و نه هیچ پیوندی را با آنجا باقی بگذارم تا جایی که دیگه حتا مجبور نباشم به ایران برگردم
هرچی باشم جز یک ایرانی چون دیگه حوصله تاوان دادن بابت این ملیت را هم ندارم
وقتی در کشور خودت غریبه ایی در خارج از کشورت هم غریبه هم دشمن هم دزد هم کلاه بردار چرا باید این اسم را با خودت حمل کنی
برای من چه فرقی میکنه اگر دیگر یک کلمه فارسی هم نگویم
خوب البته جزو کارهایی که باید انجام بدم تخته کردن در اینجاست
وقتی کشوری و ملتی لیاقت خیلی از چیزها را ندارد باید هم از دست بدهد همه چیز را
خلیج عربی
چرا که نه مگه چه گلی به سر عالم زدیم که روی نقشه اونها اسم ما باشد
جزایر خلیج
چرا که نه مگه بحرین الان هزار بار از ایران جلوتر نیست مگر الان ساکنان بومی همان جزایر همه امکاناتشون فراهمه

همه کشور های مترقی دیگر ویزا هم نمیخواهند برای ورود به کشورهای یکدیگر
ولی یک ایرانی

ظلمی که به نسل من شد در تاریخ بی نظیر بود

2008-01-08T23:41:00.000+03:30

از این برنامه که الان شبکه 3 پخش کرد در نکوهش سگ و سگداری و توهین به هرچی آدم سگ داره گفتم فعلاً این دوتا عکس را بگذارم اینجا تا تک تک بخدمت همه دست اندر کاران اون برنامه برسم
و مفصل در موردشون بنویسم

2008-01-08T22:00:00.000+03:30

چند عکس چند نکته

اول اینکه دیدی هرجا بری استراحت دقیقاً یک بلا مربوط به کارت سرت میاد
حال در نظر بگیر رفتی غواصی زیر آب بقول فرنگیا ریلکس کنی یهو یه ماهی مریض سره راهت سبز شه
دیگه احساس حرفه ائی که مهلت نمیده یهو میبینی به جوش اومد
بله اینا مربوط میشه به همون جناب ماهی مریض البته بعد از اجرای طبابت
دیگه آقا این با ما رفیق نشد مگه ول میکرد چسبیده بود جلوی شیشه ماسکم خلاصه هرچی هم پسش میزدم ذره ای از ارادتش کم نمیشد
سخت ترین قسمت درمان مربوط به جائی بود که به مربی متعجب غواصیم میخواستم بفهمونم طرف مشکله گوارشی داره و یکجورائی حالش بهم میخوره
دلم لک زده واسه غواصی
اصلاً باید برم یکجا زندگی کنم که زیر آبه خوبی داشته باشه
اینم خیلی ماهی خوبیه زیره آب شبیه سفره ماهی ولی اسمش مارماهیه خیلی ماهیه دور همی و با حالیه جز اینکه اگه هر قسمتت به هر قسمتش بخوره همچین تمام لامپات روشن میشه چون یه کم زیاد برق دارن ایشون
البته جای نگرانی نیست چون زیر آب جائی که همه جات خیسه تنها چیزی که ممکنه نیاز داشته باشی همین برق گرفتگیه البته برقش که گرفت عموماً بعد چند روز رو سطح آب پیدا میکننت خانوادت برای مراسم و اینا

دوم اینکه
بعضی ها میدونند این عکس زیریه چه حالی میده
از این جماعتی که اینجا مراجعه میکنند یک نفر میدونه چه حالی کردم پس بیخود جو نگیرتتون
راستی عجب سرمائیه ها
الان که دارم اینو مینویسم بیرون 16 درجه زیره صفره ناقابل
سوم
یک گفته خیلی جالب داره انیشتن که میگه : من نمیدونم آدمها در جنگ جهانی سوم از چه سلاحهائی استفاده خواهنند کرد ولی مطمئن هستم در جنگ جهانی چهارم از چوب و چماغ استفاده میکنند
جالب گفته ها نه
الان شبکه سه یک برنامه داره نشون میده راجع به مضرات نگهداری سگ
یکی نیست صداش دربیاد که نصف مملکت تو این سرما چرا بدون گاز موندن

2007-12-31T17:41:00.000+03:30

تو رو به خدا میبینید چه جماعتی هستیم؟
در چاپلوسی که واقعاً مقام جهانی را داریم
جالب اینکه تا از ما تعریف کنند هم که خودمون هم یادمون میره واقعاً چی بودیم و چی هستیم
بعد شم که دیگه حاضر نیسیتیم برگردیم سر جای قبلی روی یک پله تخیلی می ایستیم و دیگه به تنها چیزی که فکر نمیکنیم یک شروع اصولیه
بعدش هم که بقیه را یک مشت (البته با عرض معذرت) خر و گاو میدونیم که هیچی حالیشون نیست بعد هم فرض نمیکنیم که اون چیزی که میدونیم ممکنه طرف مقابل 100 بار بهترش را بدونه
نمیفهمیم که در 90% موارد طرفمون قیافمون را ببینه تا ته خط را میخونه حالا هی بهت بگن ایشون استاد فیزیک کوانتوم دانشگاه ام آی تی هستش
عکس یارو رو که میبینی میگی بیشتر از باربر تو لنگرگاه نیست
بعد مثلاً طرف عکاسه اون کجا خارج از کشور
دیگه واویلا
از این وارش ملت میرن بالا از اونورش میان پائین
استاد این عکستون فلو شده (البته گه خردم جسارت کردم ها) ولی خیلی قربونتون برم
استاد وای چه رنگه محشری چه عمق میدانی خواهش میکنم پیش ما بیا
حالا عکسه چیه
یک عکس که 90 درصدش اوراکسپوزه
کل عکس به اون بزرگی یک مربع یک سانت در یک سانت فوکوس ممکنه پیدا کنی
کادر ؟ بچه شدی کادر که هرکی به هرکیه عکس درست کن با کادر ذوزنقه قشنگه اینجوری
دیافراگم؟ اون که ثابت باید باشه همیشه2.8 اصلاً نمیدونم چرا باید چیزه دیگه انتخاب بشه هم عکس شفافه هم ملت کف میکنن که لنز دوربینم انقدر با قابلیته بعدش هم اگه زیاد دیافراگم رو ببندم باز کنم خراب میشه
راستی این دیافراگم با چی تنگ و گشاد میشه

2007-12-22T22:35:00.000+03:30

آقا من شرمنده
آقا واقعاً معذرت خواهی میکنم
آقا دیگه سعی میکنم تکرار نشه
ولی خوب قبول کنید تو زندگی هر کس دوره هایی هستش که دوست نداره یک کاری را انجام بده
الان دوست دارم انجام بدم بلاگ نویسی رو
آقــــــــــــــــــــــــــــــــا خلاص شدم
یعنی تا حد زیاد خلاص شدم
یعنی خلاص که شدم هچ خلاص تر هم میخواهم بشوم

ای جماعت گمراه
ای قوم ظاله
بدانید که از گمگشتگان راه آی تی هستید
و بدانید که جماعتی هستند از شما برتر که دارند حالش رو میبرند (ببخشید خودمونی شد)و شما همانا گمراهید
قسم به سیب گاز زده و سیم سفید
قسم به دنیای بی ویروس و هنگ
قسم به سرعت بالا و دقت زیاد
قسم به تایگر و لئوپارد
که شما در جهنم مایکروسافت غرقید و خبر ندارید
به سیب گاز زده سوگنده که برای روشن شدن کامپیوتر و آماده شدن سیستم عامل برای کار یک ربع وقت لازم نیست
به سیم سفید سوگند اگر یک برنامه ایراد پیدا کرد لازم نیست کامپیوتر را ری استارت کنید که هرچی داری و نداری به باد هوا بره
به تایگر قسم که ویستا هیچی نیست جز بدبختی
و همانا به اپل ایمان بیاورید

این حدیث این هفته بود
خودم هم چند روز پیش به راه راست هدایت شدم و الان حس میکنم به زندگی امیدوارتر شدم یه چند تا کار ردیف بشه دیگه به وضعیت آرمانیم برگشتم
فعلاً با اجازه

2007-10-11T17:45:00.000+03:30

کلاً پنج روز چهار روز یا یه همچین چیزی مونده نه
الان که یازدهم اکتبر داره تموم میشه میشه دوازدهم حسابش کرد اونورم که آنقدر صبح زوده که میشه پانزدهم حسابش کرد پس میشه 3 روز
دو روز تعطیلی در پیشه میمونه یک روز
هیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــچ کاری هم نکردم
کوله عکاسی رو یک مقدار سبک کردم البته
وه که چقدر خسته و بی حالم

2007-09-12T23:56:00.000+03:30

امروز یک اقدام انقلابی انجام دادم

وسط درگیری شدید کاری و از این اداره به اون اداره رفتن یک لحظه دیدم انقدر عصبیم که الانه که قلبم وایسته به خودم گفتم گور پدر همه چی

گفتم الان میرم یک جا که بتونم پام رو بکنم تو آب

دوربین و وسائل مربوطه که چند وقت بود دست نزده بودم برداشتم رفتم طـــــالــــــــقــــــان

در این میون هم تلفن پشت تلفن که اینجا کارت داریم فلان جا لازمت داریم بهمان جا به اونای که تهران بودن گفتم کرجم به کرجی ها گفتم هشتگردم به هشتگردیها گفتم تهرانم بدون اینکه کسی بدونه واقعاً کجام رفتم سد طالقان

از اونجائی که در رده بندی شانسی واقعاً مقام ممتازی دارم پام را از ماشین پائین نگذاشته دوربین رو هنوز آتیش نکرده دیدم یه جماعتی دارن میام سمت من

یک خانم چادری لبخند زنان اومد سراغم و سرصحبت را به اصطلاح باز کرد بعد یواش یواش یه میکروفون درآورد بعد یک نفر دوربین رو کول پیداش شد بعدی یکی اومد یک سفره نقره ائی پهن کرد جلوی ما که مثلاً نور صورت زیاد بشه خلاصه یک هیات مشغول تهیه گزارش شدند از بنده بعنوان دوستار طبیعت و به راه کار جوئی در مورد زباله هایی که ملت میرزن هرجا که میرن

جماعت از کجا بودن حالا؟ واحد مرکزی خبر

فکر کن بری یکجا به هیچ کس هم نگی کجائی و مثلاٌ گم و گور کنی خودت همه هم فکرکنند الان تو فلان وزارت خونه داری بالا پائین میدونی اونوقت تلوزیون در حال عکاسی نشونت بده اونم هیچ جا نه یکاره وسط سد طالقان
چند سالی بود که اونورها پیدام نشده بود

سد زیبائیه

هنوز جا نیافتاده بهتر هم میشه یقیناً

خلاصه کلی حال و هوام عوض شد و یقیناً بازهم از این کارا خواهم کرد

عکس هم گرفتم بسیار

2007-09-07T22:02:00.000+03:30

خیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

خــــــــــــــــــــــــــــــــــســــــــــــــــــــــــــــــــــــــتـــــــــــــــــــــــه ام

حالام از این زندگی بهم میخوره

2007-08-15T11:16:00.001+03:30

اینا رو یجا خوندم بنظرم سوالهای جالبی اومد

چرا میگن طرف مثل بچه خوابش برده در حالیکه بچه ها هر دو ساعت یک بار از خواب بیدار می شن و گریه می کنن؟

چرا وقتی باطری کنترل تلویزیون تموم می شه دکمه های اونو محکمتر فشار میدیم؟

چرا اگر به کسی بگید که در فضا 4 میلیارد ستاره وجود داره باورش میشه ولی اگر بهش بگید رنگ دیوار خیسه خودش با دست امتحان می کنه تا مطمئن بشه؟

چرا برای انجام مجازات اعدام با تزریق آمپول سمی، از سرنگ استریل استفاده می کنن؟

چرا تارزان ریش و سیبیل نداره؟

چرا خلبان های کامیکازه از کلاه ایمنی استفاده می کردن؟

اگر این حرف درست باشه که ما به دنیا می آییم که به دیگران کمک کنیم پس دیگران برای چی به دنیا میان؟
آیا میشه زیر آب گریه کرد؟

چطور ممکنه که انسان اول به فضا سفر کرد و بعدا به فکرش رسید که زیر چمدون چرخ بذاره؟
چرا مردم وقتی می خوان بپرسن ساعت چنده به مچ دستشون اشاره می کنن ولی وقتی می خوان بپرسن دستشویی کجاست به پشتشون اشاره نمی کنن؟
چرا گوفی روی دو پا راه میره ولی پلوتو روی چهار دست و پا، مگه هردوشون سگ نیستن؟

اگر روغن ذرت از ذرت تهیه میشه و روغن سبزیجات از سبزیجات، پس روغن بچه از چی تهیه می شه؟

تا حالا توجه کردید که اگر در صورت سگ ها فوت کنید دیوونه می شن ولی اگر با ماشین بیرون برن دوست دارن سرشونو از پنجره بیارن بیرون؟

2007-07-25T22:48:00.000+03:30

دیگه فکر نکنم بیشتر از این نشه که ننوشت

آنقدر درگیری های عجیب غریب داشتم و دارم در این چند وقت که تمامی ذهنم را بخودش مشغول کرده کلاً دوران نه خوبی بود نه بد

اول اینکه در یک مورد متوجه یک اشتباه بزرگ شدم تو زندگیم و واقعاً از خودم انتظار همچین اشتباهی را نداشتم البته حقم بود کاملاً چون اصول شخصیم را زیر پا گذاشتم و مثلاً خواستم نو آوری کرده باشم

دوم اینکه از وضیعت کارم اصلاً راضی نیستم روز به روز دردسر بیشتر منفعت در مقابل دردسر بی ارزش تر

سوم بخاطر مسائل گفته شده در بالا کلاً احساس نبود انرژی میکنم

چهارم در این بحران انرژی چند تا کار انرژی بر دیگه هم پیش اومد که بخشیش را پشت سر گذاشتم و بخشی را هنوز پیش رو دارم

دلم یک سفر طولانی میخواد تنهائی

این کارگاه عکاسی هم به خوبی و خوشی برگذار شد

با دوستان خوبی آشنا شدم و سعی هم کردم که هرچه که در این مقطع میشود گفت کامل و کافی توضیح بدهم امیدوارم که موثر بوده باشه برای دوستان

در این میون ندا هم خیلی زحمت کشید که جاداره مراتب تقدیر و تشکرم را اعلام کنم

از حالا باید خودم را برای کلاس شیلات که الان چند روزه برای تدریسش تحت تعقیبم آماده کنم

دلم خیلی یک سفر طولانی میخواد تنهائی

اصلاً بدم نمیاد برم یک جای دیگه از اول شروع کنم همه چیز را چون خودم از هیچ چیز راضی نیستم و همش فکر میکنم الان بخاطر مسیری که داخلش قدم برمیدارم مجبور به تکرار یکسری اشتباه هستم

توی این 28 سال اولین باریه که یواش یواش از ایرانی بودن خودم نه تنها خوشحال نیستم بلکه بسیار هم ناراحتم و کلاً دارم به این نتیجه میرسم مرده شور ایران و ایرانی و هرچی که رنگ و بوی ایران را داره ببرن

بعدش خودم تعجب میکنم که چطور منی که آنقدر ناسیونالیست دو آتیشه بودم همچین شدم

فکر کنم اینم از تاثیرات سهمیه بندیه بنزینه

آخه اگر جایی باشی که یک نقطه روشن هم در فاصله پنجاه سالی هم نبینی دیگه امید به هیچی نداری حالا هی بدو فلان کارخونت را هم راه بنداز فقط بیشتر خودم را گیر میندازم

اینجور سردرگمی را هیچوقت یاد ندارم که تجربه کرده باشم

صبح از خواب پامیشی که یک سری کار تکراری که در نهایت هیچ عایدی درستی نداره را انجام بدی

حتی با دوستان بیرون رفتن هم کار تکراری شده

پاشی کلی رانندگی کنی یک شام بخوری برگردی

مهمونی هم دیگه چیزه بیخودی شده بری که متلک بگی و بشنوی و تظاهر به دوست داشتن کسائی رو بکنی که نه تو براشون مهمی نه اونا برای تو

اَه که چقدر بدم میاد از احساسات الکی خرج کردن و نشون دادن

اَه که چقدر دروغ و دری وری باید بشنوی بروی خودت نیاری

عکس هم مربوط به این چی میگن تور، اردو، گلگشت یه همچین چیزیه که برای کارگاه عکاسی انجام شد در یکجا به اسم ده تنگه

2007-06-19T01:53:00.000+03:30

الان که خسته تر از اونم که بخوام پرنویسی کنم ولی از اونجائی که هم چند وقت نبود ننوشته بودم و هم چیزهایی بود که باید میگفتم این بود که

نه خیلی دستم خسته است نای تایپ کردن نداره

2007-06-09T17:53:00.000+03:30

خوب امروز خوشحالم به چند دلیل

یعنی این چند وقته حالم خوب بود چون هم حال و روز دوستان خوب بود هم مسافرت خوبی رفتم هم جدی دارم به انجام تغییرات در زندگیم فکر میکنم (تغییرات چیزی که اسمش هم خوشحالم میکنه ) اصلاً مگه میشه آدم بخواهد تغییر بکنه جریان زندگیش هم خوشحال نباشه هم نگران

خوب حالا مشروح اخبار

حال دوستان که خوبه بابک برقرار و خوشحال برگشته سر درس و مشقش اوضاعش هم که روبراه

یک پرنده داریم در جمع دوستان که مشغول مشق پروازه با بیخود ترین وسیله پرواز (از نظر من البته) که خیلی هم خوب داره پیش میره و خوشحاله از پریدن امیدوارم که ختم به خیر بشه

از دوستان دیگه یک نفر تونسته بالاخره یک رشته رو ببره واقعاَ دستش درد نکنه امیدوارم موفق باشه در تمام مراحل زندگی

بقیه هم تقریباً همه خوبن جز یکیشون که ظاهراً سرش با شی سخت برخورد داشته پاک حال عصب داره طرف قاط زده رفته پی کارش تازه در عین جنون ادعا میکنه تازه عاقل شده امیدوارم زودتر خوب بشه وگرنه حال و روزه خوبی پیش بینی نمیکنم براش

مسافرت هم شمال بودم جای همه خالی در شلوغترین زمانی که همه پیش بینی کرده بودند هیچ کجا شلوغ نبود هوا عالی بود همه چی فوق العاده همه خوب و خوش از دسته اونای که به این بهونه نرفتن شمال رفت

دیگه اینکه باز خوشحالم چون با یک نفر دیگه به اتفاق تونستیم به یک نفر چیزی را ثابت کنم که حالش بیاد سره جاش بیخودی احساس برش نداره

باز خوشحالم چون این تغییری که صحبتش را کردم احساس میکنم نزدیکه و دل تو دلم نیست سر این موضوع

ولی از طرفی حالم بده چون دو فاکتور مهم تصمیم گیریم که اصولاً در تصمیم گیری همه بالاترین رتبه کنترلی را دارند بد جوری افتادند به جون هم و مشکل اینجاست که حس میکنم طرفی که همیشه شکست میخورد و زیاد محلش نمگذاشتم چنان داره پیروز میشه که نمیدونم چه بشه بعدش برای همین ترس دارم چون همیشه تو زندگی سعی کردم بر اساس جناحی که الان داره پوزش بخاک مالیده میشه تصمیم بگیرم

آنقدر هیجان دارم که دست و پام شله

گفتم عوض میشم قبلاً ها

واقعاً دارم عوض میشم اینجوری که دارم پیش میرم دکوراسیون خودم هم میخوام عوض کنم

یه چی دیگه که فهمیدم این چند وقت و واقعاً بهش ایمان آوردم تقدیر آدمهاست خلاصه زور اضافی نزنید اون چیزی که قرار نیست بشه نمیشه

دوم اینکه فکر نکنید الان از فلانی خیلی خوشم میاد پس حتماً عاشق شدم ( البته با خودم هم هستم در این مورد) ولی خوب دقت کنید اگر احساس کردید که یه صاعقه بی هوا زد بهت و بعدش از جات نشد بلند بشی اونوقت میتونی در این مورد تازه شک کنی (با تمام علائم برق گرفتگی ها مثل تپش قلب و اسپاسم عضلات خلاصه این چیزا دیگه) گفته باشم

هیچ پیش در آمدی هم میشه که نداشته باشه یعنی داری راهت رو میری تو خیابون یییییههههو دیدی رعد و برقه زد

خلاصه فرق زیاد دوستداشتن را با عاشق شدن دقت کنید اشتباه نشه دومی چیزه خطرناکیه

2007-05-28T21:17:00.000+03:30

وای از این همه کار

آنقدر کار دارم که فکر نکنم فعلاً بشه سفر آلمان را عملی کنم

بلیط هم گرفتم ها ولی چشمم آب نمیخوره که بشه برم

خلاصه اگه این شنبه 2 صبح مثل بچه آدم پریدم که پریدم اگه نپریدم خوب نپریدم

خدا لعنت کنه اونیکه این عکاسی را گذاشت تو دامن من شده دشمن پولم

اگه بابک بفهمه دارم چه سودایی در سر میپرورونم خودش میاد خفم میکنه

خلاصه بد وضعیتی شده

پول که از اروپا برنمیگرده اسمش هم اینکه تحریم هوشمند شدیم

الان میزان طلبم از مشتریها در اروپا از میزان دارائیهای که اینجا مال خودم هست خیلی بیشتر شده

این یعنی اینکه الان همه چیزم رو ول کنم از ایران برم آنقدر پول دارم اونور که هرچی داشتم را دوباره بخرم یک مقدار متنابهی هم بزارم تو جیبم

ولی اینکه چرا همچین کاری نمیکنم را خودم هنوز نفهمیدم

القصه اینکه دارم میشم یک آدم پولدار که پول بنزین ماشینش را هم نداره

حالا هی بگو یورو که چیزی نشده همه چیز سر جای خودشه

تو این هاگیرواگیر این عکاسی و لوازمش و این سودای جدید هم که ولم نمیکنه

2007-05-18T21:47:00.000+03:30

این چند روزه حسابی مشغول بودم

یکی که مربوط به انجام تعهدات مربوط به پست قبلی بود که با نهایت توان مشغول اجرائی کردن مفاد آن هستم البته بخشی از مفاد آنرا به توصیه و سفارشات بعضی از دوستان یا فعلاً پیگیری نمیکنم یا کلاً قید اجرای آنرا میزنم

دیگه اینکه یک دوست بسیار بسیار عزیز و قدیمی را این چند روزه بعد از چندین سال پیدا کردم و دیدم و دلم همچین ضعف رفت از دیدنش

فکر نمیکردم که بشه دوباره همدیگر را ببینیم و همیشه تو ذهنم بود

ولی الان که دوباره همدیگر را پیدا کردیم امیدوارم که بتونیم خیلی خیلی اوقات خوشی را با هم بگذرانیم به یاد دورانی که دوستی ها هیچ خورده شیشه ائی در آن نبود

اساساً این اتفاق باعث شد که فکر کنم چقدر آدم با آدم فرق میکنه

کسی که سالیان سال میشناسی بعد از گذشت چند سال میبینیش، همون دوست خوب و صادق و دوست داشتنی را میبینی که از وجودش سراسر وجودت غرق خوشی و خاطرات خوب میشه

باز کسی را که سالیان سال میشناسی همیشه هم دیدیش ولی میبینی که چقدر گم شده در خودش و چقدر با اون کسی که قبلاً میشناختی فرق کرده و دیگه از دیدنش نه تنها خوشحال نمیشی بلکه افسوس میخوری به زمان گذشته

کلاً امروز سر حالم چون همش یاد دوست قدیمی تازه باز یافته میافتم و هیجان زده میشم

امروز یک جدول زمانی دیگه هم بررسی کردم و پیگیری خواهم کرد و اون هم طرح تعویض ماشینم هست که فکر میکنم اگر بتونم طبق جدول مذکور پیش بروم تا اواسط تابستان طرح اجرا شود

قابل توجه بابک خان عزیز که چند وقته پیداش نیست ولی امیدوارم خوش و خرم باشه طرح ماشین بعدی یک ماشین آف رود حسابیه

این هم یک عکس از عکسهای سفر کاشان

گربه خواهم شد

2007-05-13T16:27:00.000+03:30

برگشتم از یک سفر خوب
سفری به کاشان
عکس زیاد گرفتم و بد هم نشد بیشتر عکسها

ولی

برگشتم به جای قـــــــبلی
برگشتم به کار قــــــــبلی
برگشتم با نگرانیهای قبلی
برگشتم با یک فکر جـدید
درد جـدید

برگشتم با قلبی پـــــــــر از فضای خالی

برگشتم تا دنـــــــیای خودم را عوض کنم
برگشتم تا از کسانی که میشناسم دورشوم
برگشتم تا به کسـانی که نمیشناسم نزدیک
برگشتم تا فکر کـنم
برگشتم تا عمل کنم

برگشتم تا جــــــــــــــــــــــــــــــــــــدی ورزش کنم
برگشتم تا با کسی که همیشه مهربان بودم بیرحم باشم
برگشتم که فقط به خودم فکر کنـــــــم
برگشتم تا از کلمه من زیاد استفاده کنم

برگشتم تا حس حسادت همه را تحریک کــنم

برگشتم تا به احساس دیگران توجه نـــــــکنم

برگشتم تا از کلماتم بجای شمشیر استفاده کنم
برگشتم تا خودم نباشــــــــــــــــــــــــــــــــم

برگشتم تا یک آدم عادی در این جامعه باشــم

2007-05-08T21:52:00.000+03:30

این هم از اون دیدنیهائی است که همین الان بهش برخوردم و باید دید

نظری ندارم بدهم ولی بسیار جالب و لطیفه

راستی این یکی انشاالله فیلتر نیست

2007-05-05T17:31:00.000+03:30

به نظر من عکاسی فن تکنیک و ابزاره و هیچ دردی در عکاسی نیست که درمان نداشته باشه

یقیناً بعضی از کارها و تکنیک ها برای اجرای آنها و یا اجرای دقیق و صحیح آنها به ابزار مناسب نیاز است ولی از نظر من تکنیک و دانستن تکنیک بسیار ارزش و کارائی بالاتری دارد تا ابزار

یعنی اینکه یک ایراد تو عکس ببینی و توجیه کنی که چون فلان چیز فلان بود این عکس اینجوری شد اصلاً قابل قبول نیست

و در این مورد از دو حال خارج نیست یا تکنیک لازم برای رفع اون ایراد را نمیدانستی یا ابزارش را نداشتی که البته خود این هم که بفهمی یکجا ابزار نداری دانش و شناخت از ابزار را میخواهد

همه جا ابزار ضروری نیست ولی بعضی جاها هم ضروری هست

برای مثال گرفتن یک لانگ اکسپوژر در وسط روز قطعاً ابزار میخواد وبدون آن خودت را بکشی هم ممکن نیست ولی برای مثال گرفتن عکس واید در مواقعی که لنز واید نداری راه درمان تکنیکی که نتیجه ائی نزدیک به عکس واید بدهد وجود دارد

از آنجائی که عکاسی یک علم است و علم هم انتها ندارد کسی که ادعا کند آخر سواد عکاسی است و به این خاطر هیچ انتقادی را از عکسهایش قبول نکند یقیناً یا صحت عقل ندارد یا اساساً هیچ چیز از عکاسی نمیداند

چون برای مثال خود من که همچین سابقه ائی در این خصوص ندارم و بعد از چند وقت عکس گرفتن تازه با بخشی از فهرست تکنیکهای عکاسی این کتاب بی پایان فن عکاسی آشنا شدم و تازه دارم یاد میگیرم که چه چیزهائی اساساً وجود داشته و دارد که من از آنها بی اطلاعم

همانطور که قرار نیست یک پزشک در همه گرایشهای علم پزشکی فعالیت کند یک نفر که عکاسی میکند هم قرار نیست در همه گرایشهای عکاسی دست بکند و انتظار پیشرفت داشته باشد یقیناً بعد از مدتی عکس گرفتن باید سعی کند گرایش خودش را به هریک از شاخه های عکاسی مشخص کرده و سعی کند در آن پیشرفت کند

خلاصه اینکه یک منظره با آسمان اوراکسپوز و توجیح بخاطر اینکه میخواستم منظره نورش کافی باشه آسمان اوراکسپوز شد قابل قبول نیست تا وقتی که راه درمان داشته

امان از این ادعاخانهای پلاس توی این سایتهای عکاسی علی الخصوص ایرانی که خدا را بنده نیستند و چون مثلاً قدرت دارند امتیاز بدهند به نظر میرسه میخواهند با آن تمام عقده های روانی و شخصیتی خودشون را درمان کنند

حالا که از عکس من

اونم هیچ کس نه من

منی که نمایشگاه عکاسی برگذار کردم و سر در پروفایلم هم بزرگ نوشتم اونوقت تو کور شده ندیدی

ایراد گرفتی میام همینجوری به عکست یک منفی 3 میدم چهارتا هم بارت میکنم که حالت جا بیاد از من ایراد نگیری

حالا عکسهای ادعاخان را نگاه میکنی میبینی خودش در عکاسی منظره اصول اولیه اینکار را هم رعایت نکرده ولی چون یکعده با سواد تر از خودش به به چه چه کردن آقا احساس استادی بهش دست داده

عکس اونور را نگاه میکنی میبینی بنده خدا حداقل اصول را رعایت کرده هرچند عکس ایراداتی داره ولی دیگه عکس فاقد ارزش از هر نظر نیست

کامنت ادعا خان را میبنی میفهمی که قضیه تسویه حسابه تا نقد عکس

حالا فرض کنید خدای ناکرده این ادعاخان بشه استاد دانشگاه عکاسی یا عکسش رو یه مجله معتبر چاپ بشه اونوقت فکر کنم حکم ارتداد هم بده

این سایتم هم آهسته و پیوسته در حال ساخته شدن

یاد داستان این لاکپشت و خرگوش میافتم وقتی روش کار میکنم

به نظر شما یک بخش نقد عکس بگذارم در داخلش خوبه؟

جائی که مثلاً دو روز یکبار یک عکس چه از عکس عکاسان شناخته شده چه از خود شما دوستان داخلش قرار داده بشه و فارغ از بحث امتیاز و برتری طلبی فنی و سر حوصله روی آن بحث بشه

راستی میلو خان که معرف حضور همه دوستان بود بدنبال یک بیماری ویروسی بسیار شدید و با وجود انجام تمامی اقدامات پزشکی و دامپزشکی جان به جان آفرین تسلیم کردند

جاش همیشه گوشه ذهن و دلم خالی میمونه

2007-05-02T11:54:00.000+03:30

این از اون چیزهاست که حتماً باید دید نمیدونم حالا فیلتره یا نه

به هر حال اگه فیلتر نیست دوساعت هم کشید باز شدنش (بسته به سرعت اینترنت داره) ارزش داره

2007-04-23T11:10:00.000+03:30

دیروز تولد خودم بود امروز بلاگم یکساله شد و

چقدر زود میگذره یکسال

چقدرسرعت گرفته عمر

چقدر زود دیر میشه

چقدر وقت کمه

چقدر توی این وقت کم همه با هم سر چیزای پیش پا افتاده میجنگند

چقدر ذهنم آشفته و بهم ریخته است

چقدر سوال بی جواب دارم

چقدر کم میدونم

چقدر خسته ام

چقدر زندگی برام تکراری شده

چقدر از تکرار بدم میاد

چقدر در روز دروغ میشنویم

چقدر در روز نباید بروی خودت بیاری

چقدر این ماسک خوش قیافه که همه روی صورت میزنن احمقانست

چقدر درون آدمها زشت شده

چقدر گذشت کم شده

چقدر صبر ها تموم شده

چقدر دل خوش کم شده

چقدر همه چیز دلیل میخواد

چقدر تظاهر به خوب بودن همه چیز غیر ممکن شده

چقدر صدای خنده از ته دل کم میشنویم

چقدر

جای خالی را با کلمات مناسب پر کنید

2007-04-12T20:06:00.000+03:30

یک چند وقت نشد بنویسم به چند دلیل

اول فشار زندگی

دوم اینکه نوت بوک دلبندم دارفانی را وداع گفت و در غم فراقش و از اون بدتر در غم خرید نوت بوک دیگر حوصله هیچ کاری نداشتم

سوم فشار زندگی

چهارم مشغول راه اندازی وب سایتم بودم و هستم و حسابی وقت گیر بود و هست

پنجم فشار زندگی

ششم کلاً در مود نوشتن نبودم

هفتم فشار زندگی

هشتم مشغول برنامه ریزی سفرهائی داخله و خارجه که باید برم هستم و البته تامین اعتبار برای انجام سفر

و چند تا مورد دیگه

که البته این ها هیچ کدام توجیهی برای ننوشتن نیست ولی از اونجائی که اینجا خلوته منه نه خلوت شما پس توجیه

یک چیز دیگه

چند روزه دارم فکر میکنم در سفر اروپا که ماه دیگر خواهم رفت و کلاً بار مجازم 20 کیلوگرمه اونم درحالیکه کوله عکاسیم 14.5 کیلو وزن داره چی رو نباید ببرم

الف ) کوله عکاسی

ب) لوازم شخصی

ج) خودم

د) چشمم کور پول اضافه بار بدم

حالا برای درک بهتر به تحلیل گزینه ها می پردازم

کوله عکاسی را نبردن اونم وقتی که در بهار میری اروپا اونم ماه می که از نظر من عین حماقته با اینکه منظور سفر کلاً کاری هستش

لوازم شخصی هم که نمیشه نبرد یک چند دست لباس و لباس رسمی برای بقولی بیزنس میتینگ ها

خودم هم نروم که کوله و لوازم را برای چی بفرستم

پول اضافه بار هم بدهم اونم به یورو که خیر سرم میخوام عکاسی کنم

الا بیایم فرض را بر این بگیریم که کوله را سبک کنم و ضروریات را بر دارم

دوربین + لنز 105-24 + لنز 400-100 + فلاش + شارژر دوربین + سه پایه

اگه گفتید از کوله چی کم شد؟

یک لنز ماکرو

تحلیل

دوربین که باید باشه که بقیه چیزها هم باشه

لنز 105-24 برای منظره و فضاهای داخلی و خلاصه عکاسی عادی

لنز 400-100 برای عکاسی حیوانات که قطعاَ در باغ وحش برلین و یا هامبورگ قطعاً حداقل به مدت یک روز تمام انجام خواهم داد

فلاش برای فضا های ایندور با توجه به اینکه دوربین من هیچ نوعش را نداره

سه پایه هم که خودتون میدونید

شارژ دوربین هم البته با توجه به اینکه دوربین من خیلی خر باطریه (چشم حسود بترکه) و اینکه از وقتی خریدم جز اولین شارژ فقط یکبار دیگه شارژش کردم و مدت سفرم که 10 روزه میتونه از لیست کوله حذف بشه ولی فکر کن مثلاً زیاد عکس بگیری شارژ دوربین تموم بشه وسط کار اونوقت باید یقه کی را بگیرم؟

یکی دیگه اینکه اصلاً هیچ کدام را نبرم این کامپکت رو بردارم برم راحت

ولی مطمئن هستم که اونجا تف و لعنت زیادی خواهم کرد خودم را سر نبردن یک دوربین حسابی

لنز ماکرو هم که سر جمع چقدر وزن داره خوب اونم ببرم دیگه 14 کیلو با 14.5 کیلو دیگه فرقی نداره که البته وقتی همراهت باشه احتمال استفاده از اون به مراتبط کمتر از وقتیکه همراهت نیست چون در اونصورت آنقدر منظره ماکرو لازم میبینی که میخوای سرت را بکوبی به دیفال

حالا لابد میگید تو رو خدا این رو ببین مشکلش چی مردم دارن از گشنگی میمیرن این نگران عکاسی اروپاشه

در جواب بگم که

اولاً میگم جنون عکاسی دارم باورتون نمیشه دیگه

دوماً تز کلی ذهنم اینه که هر کس باید در حد توانش دست چند نفر که کمک نیاز دارند رو بگیره ولی دلیل نمیشه که زندگی نکنه که یک عده سر ک.. گشادی، بدشانسی، کم عقلی نتونستند زندگی خودشون را جمع کنند

بنز دویست میلیونی سوار شدن به نظر من هیچ ایرادی نداره ولو نصف ملت از گشنگی بمیرن، منتها بشرطی که پیش وجدان خودت آنقدر روسفید باشی و مطمئن باشی تو حق کسی را نخوردی

کما اینکه نصف این بنز و ب ام و هایی که میبینیم صاحباشون حائز این شرایط نیستند

حداقل من در حد خودم میدونم و مطمئن هستم که هر خرج زیادی هم که میکنم مال مردم خوری جزوش نیست

کمااینکه در مقایسه با پولهائی که ، بعضیها سر تفریح و سرگرمیشون خرج میکنند در حد زندگی دانشجوئیه

میز قمار دیدم که یارو یک شب خونش بهمراه کل لوازم شخصی و غیر شخصیش را باخت یک مقدار دیگه ادامه داده بود زن و بچش رو هم بایست میزاشت رو خونه

وای که چقدر از قمار بدم میاد

دیگه اینکه امروز نوت بوک خریدم

به وزن کوله اضافه شود لطفاً

از همفکری دوستان هم بشدت استقبال میشود به منظور حل این معضل وزنی

وب سایت هم آدرسش را این زیر میگذارم چک بکنید هم پیشنهاد بدهید هم مشکلات بگوئید

www.artinsphoto.com

فعلاَ افتتاح نشده و مثل پل خیابان سئول بطور آزمایش در دسترس عمومه

2007-04-06T12:11:00.000+03:30

هفته پرماجرائی بود این هفته پر از ماجراهای عجیب و غریب

الان نوشتنم نمیاد

فقط یک نتیجه کلی گرفتم بعد از چند وقت کار با یک دوربین اس ال آر و چند تا لنز

باید تصمیم بگیری که با کدام لنز میخواهی چه عکسی بگیری

بعدش فقط همون عکس را بگیری بیخود هم هی لنز عوض نکنی هر اتفاق هم افتاد فقط در همون بقول خارجی ها ژانری که تصمیم گرفتی عکاسی کنی عکس بگیری ولا غیر

دیروز هم با لنز ماکرو حسابی یک عکاسی اساسی کردم

2007-03-31T11:33:00.000+03:30

دیروز بعد از نوشتن پست جدید تصمیم نداشتم فعلاً چیزی را بنویسم ولی خوب با خواندن مقاله خانم جعفری در رابطه با سایت فوتو و انسداد اجتماعی به نظرم رسید چند نکته را یادآوری کنم

اول یادآور میگردم اینها برداشت شخصی خود من از این موضوعات بوده و اصلاً قصد دفاع یا کوبیدن هیچ طرف را ندارم

سایت فوتو که بقول خانم جعفری مدعی جامعه مجازی عکاسان است در وهله اول یک سایت خصوصی با مالکیت خصوصی است و بدیهی است میتواند تعهدی به ارائه سرویس به تمام عکاسان نداشته باشد و همچنین می تواند برای جذب عضو هرگونه قانون یا پیش شرطی را داشته باشد

اینکه وضع این قوانین بر چه پایه بوده را من یا هیچ کس دیگری جز خود کسی که این قوانین را وضع کرده نمیتواند روشن نماید ولی در کل این حق مالک و مدیر سایت است که هر تصمیمی که میخواهد در مورد سایت بگیرد

کارخانه بوگاتی سازنده اتوموبیل های ابر اسپرت و فوق لوکس در ایتالیا میباشد. جدا از قیمت فضایی محصولات این کارخانه برای فروش محصولات خود علاوه بر داشتن پول خرید خودرو یک پیش شرط دیگر هم داردو آن داشتن اصالت خانوادگی میباشد یعنی اگر از یک خانواده اصیل نباشید نمی توانید از این کمپانی خرید کنید. آیا وضع چنین قانونی از سوی کارخانه به معنی ایجاد انسداد از هر نوع یا توهین به گروهی از جامعه است؟ به نظر من الزاماً نه

این قانون صرفاً یک سیاست است در راستای سیاست کلی مجموعه و اصلاً هم قابل بحث نیست

در مورد سایت فوتو هم همین قانون قابل بحث است

اگر یک مجموعه خصوصی بخواهد شرایط خاصی را برای عضویت در یک سایت وضع نماید طبیعتاً جای اعتراض ندارد چون این حق قانونی آن مجموعه است که هر شرایط را برای عضو گیری وضع نماید

ولی از سوی دیگر بدیهی است چنین مجموعه ائی در قبال اعضای خود تعهداتی دارد

در قبال کسانی که در این جامعه مجازی مدت زیادی تلاش کرده اند و زحمت کشیده اند و این هم قابل قبول نیست که بدون دلیل و یا بدون در نظر گرفتن قوانین جاری در خود سایت برای آنها محدودیتی ایجاد کرد و یا آنها را از ادامه فعالیت منع کرد

این پذیرفته نیست که انتخاب سیاست غلط از سوی یک یا چند نفر مشخص باعث هدر رفتن زحمات خیلی دیگر گردد، در یک چنین فضایی ممکن است که بتوان برای ورود به آن هر گونه پیش شرطی را وضع کرد ولی برای کسی که وارد شده و جزو مجموعه گردیده روش و عملکرد سایت چیزی نیست که بتوان گفت بتو ربطی نداره

در فضای داخلی سایت در میان اعضا وقتی با تعداد زیادی عضو طرف میشویم دیگر سایت خودمه ناراحتی برو بیرون معنی ندارد، این خاصیت یک فضای عمومی است هرچند با مالکیت خصوصی

پس برای تمامی اعضا باید احترام قائل بود و فقط طبق قوانینی که از قبل در هنگام عضویت به تایید اعضا رسیده عملکرد و اگر قرار است تغییری در سیاست کلی اتفاق افتد باید به اطلاع اعضا رسیده و مورد تایید همه قرار بگیرد

در نهایت تمام این تصمیمات و این رفتارها از سوی مالک و مدیر سایت قابل بحث نیست و فقط سرنوشت سایت را رقم خواهد زد ولو به قیمت از دست رفتن زحمات خیلی ها

تمام این روشهای غلط مدیریتی بزرگترین ضربه را به کسانی که می خواهند یاد بدهند و کسانی که میخواهند یاد بگیرند زد

قطعاً عکاسان با تجربه ائی که در این سایت فعالیت میکرده و میکنند اگر با شکست این سایت مواجه شوند انگیزه بسیار کمتری نسبت به شروع مجدد فعالیتشان در جائی دیگر خواهند داشت و این ضربه ائی است جبران ناپذیر برای شخص من که میخواهم یاد بگیرم

در مورد قضیه بدست آوردن آی پی توسط سردبیر که گفته شد باز هم اگر بخواهیم از لحاظ فنی بررسی کنیم که البته من در این رشته همچین صاحب نظر نیستم ولی شاید نظرات کسی مانند آقای نیما معصومی در این رابطه فنی تر و علمی تر باشد، آی پی که کامپیوتر شما در هنگام استفاده از اینترنت دارد یک آی پی موقتی و داخلی است (منظور از داخل همان داخل مجموعه سرویس دهنده اینترنتی که شما هم از آن سرویس میگیرید) و تقریباً با وجود تجهیزات امنیتی موجود در محل سرویس دهنده های اینترنت عملاً دسترسی به آن مقدور نیست. ولی آی پی که از شما به هنگام ورود به یک سایت یا هرگونه فعالیت دیگر دیده میشود در اصل آی پی وَلید سرویس دهنده اینترنت شما میباشد و نه شما

این یعنی اینکه تنها چیزی که از این آی پی وَلید خواهید فهمید موارد زیر خواهد بود

اول کشوری که از آنجا سایت بازدید شده

دوم نام سرویس دهنده اینترنت بازدید کننده

وگرنه در حالت عادی نه آقای مهرگان و نه هیچ کسی دیگری نمیتواند تشخیص دهد که مثلاً کسی که در فلان ساعت از ایران با اینترنت پارس آنلاین به سایت فوتو آمده الزاماً خانم فرشته جعفری بوده برای مثال چون به تعداد یک بر روی تعداد کابران پارس آنلاین احتمال وجود دارد

حالا این همه سرویس دهنده اینترنتی و این همه کشور خودتان حساب کنید چه عددی بدست خواهد آمد

نکته بعدی اینکه برای کسی که بخواهد کاری را انجام دهد تعویض آی پی کار سختی و غیر ممکنی نیست

یعنی بجای اینکه یک بازدید کننده از ایران شناخته شود برای مثال یک بازدید کننده از آلمان شناخته شوید، در مورد کاری که براحتی قابل انجام است چرا باید یک نفر وقت بگذارد

این را هم بگم که این کار را خیلی از شما روزانه انجام میدهید بدون اینکه متوجه شوید، وقتی که از یک فیلتر شکن استفاده میکنید

من شخصاً یک آی پی ولید دارم که انحصاراً در اختیار خودم است طبیعی است اگر یک میلیون بار هم یک سایت بروم همان آی پی نشان داده خواهد شد و میتوان یقیناً گفت که من آرتین زمان به آن سایت رفته ام ولی بخاطر مسائل امنیتی از آن استفاده نمی کنم

ولی در حالت عادی من هم مانند سایر کاربرها توسط آی پی سرویس دهنده اینترنتی خودم شناخته خواهم شد

الان که یکبار نوشته هایم را از بالا تا پایین خواندم احساس کردم که شاید بوی جانب داری از طرفی را بدهد ولی نه اینطور نیست

من فقط معتقدم که اگر کسی را محکوم میکنیم باید هر دو طرف جریان را خوب دید

و اگر نقد میکنیم یک نقد علمی و درست کنیم نه چیزی در حد نق نق و حرف های بدون پشتوانه

2007-03-30T19:39:00.000+03:30

نمیخواهم از کسی طرفداری بکنم یا طرفی را محکوم کنم

ولی میخواهم شما بشینید و کلاهتان را قاضی کنید

در مورد همین قضیه سایت

اول خود سایت که خودتان دید که در سال گذشته تقریباً در سراشیبی سقوط بود تا اوج گیری و تعالی

دوم گیرم که آقای مهرگان دیو دوسر چطور الان همه یادشان افتاد که با این اژدها همکاری میکردند، چرا این همه کامنت با نام و بینام میبنیم در نکوهش آقای مهرگان تا حالا این جماعت چرا صدا از جایشون بر نمی آمد

حتماً یکی باید خودش را بندازه جلو ملت برن پشتش سنگر بگیرن و شعار بدن

حالا فرض کنید که کاوه هم این مشکل را پیدا میکرد و صداش در نمی اومد اونوقت چند وقت دیگه صداتون در نمی آمد

اون موقع که خودتان به هر نوعی با این آدم همکاری میکردید چطور گل بود

با هم بیرون میرفتید

پشت میز مینشستید و سخنرانی میکردید

قبول میکنم که جناب سردبیر از اختیاراتشون به هر دلیل درست استفاده نکرده مثل همین که گفته شد میگشته ببینه کی با کی رفته بیرون که حذفش کنه

ولی این روی سکه را هم باید دید

چرا کاوه هیچی نمیگفت وقتی این چیز ها را از سردبیر میدید

ولی این گفته به نظر شما الان به چه دردی میخوره

حالا گیرم که یک عده زیادی هم سایت رو ترک کنند برنند عکاسی دات کام فکر میکنید این طرز فکر را هرجا ببرید اونجا هم به این سرنوشت دچار نمیشه

چرا بدون دلیل فوری میپریم وسط یک دعوا که از هیچ چیزش خبر نداریم

من خودم را عکاس نمیدانم ولی تنها هدفم از فعالیت در سایت عکاسی یاد گیری هنر عکاسی بود ولی وقتی دیدم که سایت تبدیل شده به محل به رخ کشی تجهیزات عکاسی و بنگاه شادمانی و دوستیابی دیگر در سایت فعالیت نکردم

تمام

چرا تاریخچه یاهو یا گوگل را نمیخونیم که از کجا شروع کردن و الان به کجا رسیدن

وای به حال ما که قدرتی موهوم آن هم در یک فضای مجازی باعث سوءاستفاده ما از اون بشه

من با شناختی که از ملت با فرهنگمون پیدا کردم فقط به دو طرف توصیه میکنم که این جماعتی که پشت سرشون ایستاده و دارن سر و صدا میکنن زیاد دل خوش نکن که تا پای عمل برسه یکسری همچنین دست در جیب و سوت زنان از کنارتون عبور میکنن که باور نکنی این همونیه که داشت خودش را به طرفداری ازت پاره میکرد

یک چیز دیگه در دعوای این چنینی هم به حریم خصوصی و خانوادگی یکدیگر هم تعرض نکنید که نه زیباست نه مایه قدرت نمائیه و نه مساله ائی را حل میکنه

همیشه هم فکر کنید وقتی دارید از زندگی خصوصی کسی چیزی را که میدانی افشا میکنی منتظر باش بدترش در مورد خودت گفته بشه

این جریان هم یک نکته مثبت داشت

اینکه بدانی به چه کسی باید اطمینان کرد و به چه کسی نباید اطمینان کرد اگر یک ایراد اخلاقی در مورد یکی میبینی مطمئن باش اگر با آن شخص زیاد نزدیک شوی همان ایراد بقه تو را هم بگیره

پیشنهاد هم میکنم این بحث هر چه زودتر بسته بشه هر کس هم بره دنبال راهش

سایت فوتو هم در بست در اختیار آقای مهرگان

اگر درست حرکت کنه مطمئناً روز بروز پیشرفت میکنه و اگر رویه امروزی را ادامه بده تبدیل به یک سایت متروکه و طاعون زده خواهد شد

کاوه هم اجازه نده یک فعالیتی که اساساً برایش حکم تفریح را داشته اجازه بده به کار و تخصص حرفه ائیش لطمه بزنه وبعد هم بدونه که کار گروهی در ایران یا با ایرانی یعنی چی

در کل هم هرکس به هر چیز اعتراض داره همون موقع اعتراض کنه بهتر از اینکه بشینه سر فرصت انتقام بگیره

من که با کسی نرفتم بیرون ظاهراً فعلاً حذف هم نشدم احتمال هم داره بشم ولی واقعاً بودن یا نبودن اسم من در اون سایت چه فرقی

میکنه وقتی با سیاست فعلی سایت موافق نیستم

2007-03-21T12:39:00.000+03:30

سال 1386 خورشیدی را به تمام دوستان تبریک میگم

و از ته قلب بهترین ها را برای همه آرزو میکنم

امیدوارم امسال سال پایان تمام گرفتاریها باشد

سال آزادی انسانهای دربند

سال سلامتی تمام انسانهای بیمار

سال رسیدن حق به حق دار

2007-03-18T23:37:00.000+03:30

بیا کم بود گرفتاری این بابک میخواد علیه ما طرح دعوا هم بکنه که چیه رفته کارت بخون خریده

یکی نیست بگه توکه دیگه خوب میدونی من خودم متخصص بیچاره کردن خودم هستم

آی بیچاره کردم خودم رو

نتونستم جلوی خودم را بگیرم

تا دیدمش عقل از کفم رفت

بغلش کردم با خودم بردمش خونه

بردمش تو اتاقم لباساشو در آوردم

عجب بدن سفیدی داره

چه قدر خوش تراشه

چه قدی داره ماشاالله

دور کمر رو که نگو

یکساعت با هاش ور رفتم

میخواستم با خودم ببرم تو تخت خواب ولی ترسیدم

گفتم یه چیزیش میشه

بابک دیدتش میدونه چی میگم

ورهرام هم دیدتش

خیلی ها دیدنش

خیلی ها نه

عجب لنزیه این 100-400 کنون

در مورد اون موسسه نجات آدمهای هزینه کن از دست خودشون با تمام قوا هستم که فکر نمیکنم کسی رو دست من بلند بشه در این زمینه

راستی یک کشف بزرگ کردم در زمینه عکاسی که اوووووووووووووووووو

تازه فهمیدم که چه کیفیتی که از دوربین های کامپکت تو کامپیوتر هامون میبینیم به مراتبط بهتره از دوربین های اس ال آر ولی پای ادیت که میاد اس ال آر جلو میفته

البته بر همگان مبرهن است که خوب عکس خوب گرفتن با اس ال آر سخت تر از کامپکته ولی این دلیل اصلی نیست

دلیل اصلی مربوطه به دامنه رنگیه

یعنی اینکه دامنه رنگی که یک کامپکت استفاده میکنه انطباق داده شده با شعور یک کامپیوتر و پرینتر خانگی

آما در مورد اس ال آر این دامنه آنقدر بزرگه که در دایره شعور در کامپیوتری که نمیگنجه هچ پرینترهای رو هم که الان بغل دستتون رو میزه که ابداً

برای همین در این برنامه های مثل لایت روم و فتوشاپ کار با عکسهاشون راحته و ماهیت عکس لطمه نمیبینه

ولی از اونجائی که در بلاد خارجه فرض بر اینکه کسی که 100 تا 200 دلار پول دوربین میده یقیناً حداقل 500 دلار فتوشاپ روی کامپیوترش نیست این بود که اینجوری شد

حال آقایون اس ال آری (و البته خانومها هم) اگر از پرو فایل رنگی آدوب آرجی بی استفاده میکنید بدانید که این پروفایل برای دستگاه های پروسس و چاپ خفننننگ میباشد و نه پرینتر جوهر افشان فلان یا از این دستگاههای چاپ عکس که خودشونو بکشن 600 دی پی آی خروجی از خودش در میکنه

خلاصه فعلاً با همون اس آر جی بی بسازید تا ببینم چی میشه

البته اگر خواستید استفاده کنید ها ولی خوب آب را در هاون کوفیدنه

بروید مانیتور ها را کالیبره نمائید با نور اتاق و به کسی اجازه ندهید دست بزنه بهش و نصب کنید برنامه های اساسی پروسس عکس و نصب کنید پروفایل های رنگی مناسب در پی سی هایتان تا همانا از دامنه رنگ فراوان بهره مند گردید و اس ال آر از پر رنگ ترین هاست

2007-03-15T11:05:00.000+03:30

یک مورد اول بگم یعنی بپرسم

هیچکس ایده ائی نداره من که اصلاً حوصله مسافرت رفتن در ایام عید رو بدلیل ترافیک فجیع که در هر کجا با آن روبرو میشوی را ندارم ، در این ایام عید چه بکنم ممنکنه خیلی خوشم بیاد به بهترین پیشنهاد جوایز نفیس اعطا میگردد

دوم اینکه میخوام برم آنقدر عکاسی کنم که جونم در بره میزان عکاسی خونم به کمترین میزان خودش در این چند سال اخیر رسیده دارم میمیرم

سوم اینکه باز به نظر من عکاسی اگر به دلایل حرفه ائی نباشه و مثل عکاسی کردن من به روش کاملاً آماتوری و تفریحی باشه ( که عجب چیز باحال و توپی هم هست) حداقل به یک نفر بعنوان پا نیازه اونم نه هر پائی

شرایط بخصوصی لازم داره

یکی اینکه از یک سبک عکاسی هر دو تا خوشتون بیاد مثلاً جمعه پیش با یک دختر خانم آلمانی رفتم مثلاً عکاسی در عکاسی بقول خارجی ها اینترستمون از زمین تا آسمون فرق میکرد من همش دنبال منظره میگشتم و برگ گل و این چیزها و خلاصه هرچی که داخلش آدم نباشه ولی اون دقیقاً خانواده هایی که نشسته بودن لب رودخانه جوجه کباب میخوردند جالب ترین چیزی بود که دیده بود

خلاصه ما چند تا عکس نگرفته شدیم مسئول کسب اجازه به منظور عکس گرفتن خانم از خانواده ها

هرجا هم من فرو میرفتم با لنز ماکرو به یک سوژه ائی شات اول به دوم قر قر قر قر قر

دوتا این که پای عکاسی حداقل به اندازه خودت باید جنون عکاسی داشته باشه در این مورد هرچی بیشتر بهتر

سه تااین که دوربین پای مربوطه حتماً باید مثل مال خودت دیجیتال و ترجیحاً هم خانواده دوربین خودت باشه چون اگر یک نفر با یک کامپکت معمولی بیاد کنار یک اس ال آر عکاسی کنه احتمال خیلی زیاد دچار کوفت دوربینی و کوفت عکسی میشه و شروع میکنه به لنگ و لقد انداختن اونوقت که تو هم از عکاسی منصرف میشی در این مورد کامپکتهای نیمه حرفه ائی الزاماً شامل کوفت عکسی و لنگ و لقد نشده و بستگی کامل به قابلیت های استفاده از کننده از آن دارد

چهار تا اینکه حوصله پیاده روی و از کوه تپه بالا پائین رفتن را داشته باشه نه اینکه انتظار داشته باشه با ماشین بری جلوی منظره پارک کنی البته در مورد عکاسی طبیعت که اینترست خودِ منه

پنج تا اینکه حداقل 4 ساعت بعد از شروع جریان عکاسی در مورد نهار و شام صحبت کنه

حالا همه این ها را گفتم یک آگهی نیازمندیها بدم برای پای عکاسی

پای عکاسی خودم رفته اون سره دنیا یک ریز هم داره هی نق و نق میکنه میخواد بند 3 قوانین پای عکاسی را لغو کنه

احتمالاً یک پای کمکی بطور موقت از اونور دنیا بیاد ولی خوب موقتِ دیگه

حالا

به حداقل یک پای عکاسی مطابق با قوانین پای عکاسی که در بالا توضیح داده شد به منظور اجرای یک پروژه

احتمالاً انتهاری؟ انتحاری ؟ عکاسی شدیداً نیازمندم

از بحث پای عکاسی که بگذریم برای بهار میخواهم یک برنامه عکاسی دسته جمعی برقرار کنم که هر کی خواست بیاد هرکی هم نخواست نیاد

یک جائی میخوام ببرم جماعت رو که خودم هم هنوز نمیدونم کجا

حالم ظاهراً خوش نیست

اثرات قرص های دیشبه فکر کنم برای فرار از این میگرن کوفتی که خدا نصیب هیچ کسی نکنه این لامصب رو که دودمان آدم را به باد میده وقتی راه میافته

تقریباً گیر میکنی توی یک دنیای سورئال که هیچ چیز تناسب نداره بحث منظره نیست ها همه چیز سورئال میشه صدا ها حواس بویایی چشائی لامسه در اون حالت کار خاصی نمیتونم انجام بدهم ولی اگر بشه او مناظری را که در اون لحظه میبینم یک جوری ثبت کنم مطمئن باشید پوز سالوادور دالی رو میزنم سه سوت

2007-03-08T22:47:00.000+03:30

و اما قضیه کل حال

کارخانه ائی که من در آن مشغول بکار هستم در زمینه صید و صادرات آبزیان فعاله و مهمترین محصولش هم یک نوع خرچنگ آبشیرین است که صید میشود و زنده صادر میشه

حالا اینها را برای چی گفتم

مطابق قوانین وزارت بهداشت و سازمان کل دامپزشکی کشور نظارت بهداشتی کارخانجات عمل آوری فرآورده های خام دامی طبق تفاهم نامه ائی که این دو تا سازمان باهم امضا کردند کلاً بر عهده سازمان دامپزشکی کل کشور است

حالا فرآورده خام دامی به چی میگن

هر محصولی که از دام بدست میاد اعم از ماهی و مرغ و گوشت، که چه به همون صورت عرضه بشه چه آنقدر عمل آوری بشه که بازهم خام به حساب بیاد یعنی جوجه کباب آماده ائی که بصورت بسته بندی میخرید نظارت بهداشتی آن هیچ ربطی به وزارت بهداشت نداره

حالا محصول ما را در نظر بگیرید که خام هم نیست زنـــــــــــــدست

در مورد موارد بهداشتی هم چون محصول ما به اتحادیه اروپا صادر میشود شرکت مجوز صدور مواد غذائی به اتحادیه اروپا را داره همچنین گواهی نامه اچ ای سی سی پی و طبق بازدیدهای دوره ائی هم که هم توسط سازمان دامپزشکی هم توسط بازرسین اتحادیه اروپا انجام میگیره کارخانه ما آنقدر استاندارد بالائی داره که بعنوان نمونه کامل اجرای قوانین اتحادیه اروپا معرفی میشه وخلاصه اینکه هرچی بازید حساس دولتی خارجی است حتماً مجموعه ما یک لنگه قضیه است

اینها را گفتم که برم سر اصل مطلب

با همه این توضیحات فرض کن چه حالی میشی وقتی ببینید که یک برگه احضاریه از دادگاه آمده برای شورای حل اختلاف که آقای آرتین زمان مدیر عامل شرکت بدلیل عدم رعایت نکات بهداشتی در تاریخ 15/1/85 بیاید دادگاه

حدس زدم که این از تو گور همین وزارت بهداشت بلند میشه

رفتم شبکه بهداشت هشتگرد که اولاً این برگه برای چی آمده دوماً 15/1/85 دیگه یعنی چی

خلاصه ارجاع داده شدم به شبکه بهداشت محل کارخانه یعنی چندار گفتن با یک مهندس چی چی نامی باید صحبت کنی

اول فکر کردم وقتی میگن مهندس یعنی یک نفر که حداقل زبون آدمیزاد سرش میشه ولی دریغ از یک جو شعور در وجود این آدم به بوته گوجه فرنگی توضیح داده بودم فهمیده بود این مرتیکه الاغ هیچ

گفتم اول به این دلیل و مدرک که کار این کارخانه کوچکترین ارتباطی به شما نداره

گفت نه به ما مربوطه (فقط هم همین را تکرار میکرد) فکر کنید هی ماده قانونی برای طرف بگی یارو بگه نه به ما مربوطه

گفتم خوب اصلاً مربوطه نباید به ما اعلام میکردید که اساساً ایراد چی هست

گفت ما پست کردیم به شما نرسیده به ما ربطی نداره

گفتم خوب حالا یک کپی از اون لیست ایراد ها بده ببینم چی هست

لیست را داد بالاش چی نوشته باشه خوبه

لیست ارزیابی و نظارت بهداشتی بر کارگاه نبات سازی، کشک سابی، خشکه پزی، چند تا چیزه دیگه آخرش هم نوشته بود امثال آنها

گفتم خوب حالا اینها کدومش ما هستیم

گفت امثال آنها

گفتم از کی تا آنها امثال وارد قانون شده اگر با امثال میشد قانون گذاشت که چند هزار صفحه نبود سه چهار تا صفحه پشت و رو بود

گفت حتماً وزارت بهداشت یک چیزی میدونسته

حالا لیست را نگاه کردم

ایراد = شکر ظرف مناسب ندارد

گفتم ما که اونجا اصلاً شکر نداریم که بخواد ظرف داشته باشه

گفت نه تو خونه سرایدار ظرف شکر خوب نیست

گفتم چه ربطی به کارخونه داره

گفت چون تو چهار دیواری محوطه کارخونست (چهارهزار متر مربع فضا!) جزو خط تولیده

ایراد= هر کارگر باید دومتر و نیم فضای استراحت داشته باشه

گفتم اینجا هر کارگر بجای دومتر و نیم هشتاد نود متر خونه سازمانی داره

گفت نه حساب نیست

ایراد=کارگرها گواهی بهداشت ندارند

گفتم دارند

گفت نه چون اون نگهبان که در رو باز میکنه کلیه مدارک شرکت همراهش نبود پس ندارند

گفتم میگی همه مدارک شرکت را بدم به نگهبان که هر خری اومد دم در این نشونش بده

گفت اونرو من نمیدونم

حالا تصور کنید حال من را

ایراد= لاشه سوز خوب کار نمیکنه

گفتم ما نه لاشه داریم نه لاشه سوز

گفت باید لاشه سوز داشته باشید که خوب هم کارکنه

ایراد = انبار مواد غذایی بهداشتی نیست

گفتم با مواد غذای تو کل کارخونه داریم نه انبار نگهداری مواد غذای

گفت هیچی نگفت

ایراد= آب مصرفی باید از مقامات تاییده داشته باشه

گفتم آب شهر استفاده میکنیم سر ماه کلی قبض آب میاد

گفت باید کلرزن بزارید

گفتم برای آب تسویه شهر کلر زن بگذارم

گفت باید آب آزمایش بشه

گفتم مگه خودتون روزانه آب ورودی شهر را کنترل نمیکنید

گفت باز هیچی نگفت

دیگه اینجاهای کار آمپرم روی هزار بود

گفتم حالا همه اینا که میگی درست 15/1/85 کی هست دیگه الان 12/12/85 هستش

گفت خوب تاریخ دادگاه گذشته دیگه حتماً هروقت ابلاغیه را آوردن شما نبودید مونده تا الان

گفتم یعنی 12 ماه هیچ کس تو اون خراب شده نبوده

دیگه اینجا ها کم مونده بود میز کارش را برگردونم با یک صندلی آنچنان بزنم تو سرش که حداقل 6 ماه تو کما باشه

واقعاً اون لحظه معنی کارد بزنی خونش در نمیاد را فهمیدم

اگر یک مقدار بحث را با این الاغ دوپا ادامه داده بودم الان بعید نبود که بجرم قتل در حال محاکمه بودم

خلاصه اینکه معلوم شده این دادگاه مسخره 15/2/86 هستش (این هم از خود دادگاه پرسیدم) ولی سر این ماجرا چنان چپوقی از این جماعت چاق کنم که تو سردر وزارت بهداشت بنویسند

تا کل کارمندای شبکه بهداشت هشتگرد و چندار را تبعید نکنم خاش ول نخواهم کرد قضیه را، کسانی هم که میشناسند من را میداند که وقتی یک کاری را بگم انجام میدم انجامش میدم به هر قیمتی

تا الان فرمانداری و استانداری و وزارت کشاورزی و سازمان دامپزشکی و یه چند تا سازمان و اداره دیگر را مطلع کردم یک سری از قوانین مربوط به کار ما و این لیست کشک سابی وزارت بهداشت را براشون ارسال کردم

ماجراهای بعدی را هم بتدریج اعلام میکنم

عکس بالا هم مربوط به یکی از همون بازدیدهای خارجی هستش که بنده دارم روند کار را توضیح میدهم

عکس پائین هم گذاشتم که فقط حال و هوا عوض شه

2007-03-06T21:22:00.000+03:30

امروز میخواستم یک بحث فنی دیگه راه بندازم ولی از اونجائی که به شدت خسته و کوفته هستم از صبح تا همین الان بدو بدو داشتم و جونم داره در میره

این بحث را راه میندازم چشمم کور دندم نرم میخواستم وقتی خسته نبودم بحث را راه بندازم

هم بحث را راه میندازم هم (اگر فرشته جعفری بگوشش نرسه) میخوام یک کل حال حسابی از این وزارت افتضاح هرکی به هرکی بهداشت ببینم که همچین جیگرم حال بیاد

حالا اول بحث فنی یا کل و حال

معلومه خوب

هیچ کدوم

راستی این هوا هم عجب وضعیتی شده ها دقیقاً دو روز آفتاب یک روز و نیم بارون بعد یک روز برف دوباره از اول

ها در مورد بحث فنی

من شخصاً به کسانی یا شرکتهایی که تخصصی یک کار را انجام میدهند و همون یک کار را آما خوب انجام میدهند ارادت ویژه ائی داشته و دارم

مثلاً چی

برای مثال همین بلندگوهای افسانه ائی که چند وقت پیش ذکر خیرشون بود

شرکت بی اند دبلیو سازنده کارش فقط ساختن بلندگو برای سیستمهای صوتی حسابی اونهم از نوع ایندور یعنی محض نمونه یک بلندگوی ماشین هم نداره (البته بلندگوی ماشین هم ایندور بحساب میاد ولی منظور از دُر، دُوره ساختمونه) خلاصه یک کار میکنه اما حسابی

یا همین رفیقمون کنون این بدبخت از اذل دوربین ساخته با دستگاه کپی هیچ وقت هم نمیاد ضبط ماشین بسازه تنها کاری که به نظر من یک نموره زیر آبی رفته ساختن پرینترهای جوهر افشانه

حالا بیاید مقایسه کنید با سونی

یعنی سر تو هر سوراخی که فکر کنه پول توشه فرو میبره

حالا همه سونی را به چه چیزه خوبش میشناختیم از قدیم ندیمها معلومه سیستمهای صوتی و تصویری خانگی با کیفیتش
اونوقت الان را نگاه کنید چیکار میکنه رو هرچی دست بذاری مارک سونیش رو هم میتونی پیدا کنی البته کیفیت تولیداتش همچین بد هم نیست ها مخصوصاً در رده تلوزیون و مانیتور که تقریبا رقیب نداره ولی خوب که میبینی دیگه سونی اون مارک قدیمی و با اعتبار نیست خیلی جاها پول زیاد تری باید بدی بابت فقط مارکش در حالی که ممکنه خیلی مارکهای گمنام تر ولی با کیفیت بالاتر پیدا کنی با نصف قیمت

این میون این سامسونگ و ال جی که دیگه گندش را در آوردن کم مونده لباس زیر هم تولید کنند

الان بخش بزرگی از مواد اولیه کارخانجات پلاستیک کشور را همین ال جی که شما میشناسیدش داره تامین میکنه فکر کن یک شرکتی قرار داد نفتی مینویسه جاروبرقی تولید میکنه سیستم تهویه مطبوع مرکزی ساختمان داره تا هرچیزی که برای کار کردن حداقل به دو تا باطری نیاز داشته باشه

حالا خودمونیم اون باندی که فلان شرکت میسازه ارزشش بیشتره یا اونی که سامسونگ میسازه؟ درسته که اون گرونتره چندین و چند برابر ولی مطمئناً بعد از خرید یک محصول اون احساس نمیکنی که کلاه سرت رفته ولی دسته تی هم از ال جی بخری اول اینکه سیصد تا کارهای بی ربط میکنه دوم اینکه کاری را که باید بکنه خوب نمیکنه سوم اینکه هنوز از در مغازه بیرون نرفته یک مدل جدیدترش را تولید کرده

این میشه که همیشه بعد خرید از این شرکتهای تو پاچه کن تجاری قطعاً احساس میکنی که شاید نباید این انتخاب را میکردی

حالا بحث شیرین کل حال

باشه برای بعد

2007-02-28T23:39:00.000+03:30

امروز تصمیم گرفتم یک مقداری در مورد عکاسی صحبت کنم

غیر از هزاران نکته ائی که در موقع ثبت یک عکس باید به آنها توجه بشه که خودم شخصاً همیشه یکی دوجین از اونها را از خاطر میبرم موقع گرفتن عکس در هر صورت در دنیای عکاسی امروز پُست پروسس عکس دیجیتال یک امر بسیار مهم است که شاید نه بیشتر از گرفتن عکس ولی در همون حد و اندازه اهمیت دارد و هزاران نکته و ریزه کاری

الان کمترین عکسی را میبیند که واقعاً جذاب و دیدنیه ولی بعد از گرفتن عکس روی آن کار نشده

البته تعریف ادیت عکس خودش یک بحث بسیار گسترده ائی و اینکه تا چه اندازه ادیت ارزش عکس را حفظ میکنه در این سایتهای عکاسی ایرانی که گشت وگذار میکنم خیلی عکسها از خیلی به ظاهر عکاس ها را میبینم که کلی هم تعریف و تمجید در مورد عکس از آنها شده، ولی در اصل آن عکس چیزی نیست جز یک ادیت آنهم نه در حد بهبود عکس بلکه تا حد خلق یک محصول جدید

فهم این نکته هم برای کسی که یک مقدار دانش عکاسی داشته باشه زیاد سخت نیست

کافیه چند تا از اصول اولیه کارکرد دوربین را بدونی

مثلاً بدانی که سرعت شاتر بالا یا پائین است چه تاثیری روی عکس بدست آمده میگذارد همین طور در مورد دهانه دیافراگم

در این صورت یک عکس با سرعت شاتر پائین ولی برای مثال وضوح بالای جریان آب حتماً این فکر را در شما تقویت خواهد کرد که چه جوری چنین چیزی ممکن است

یا دهانه دیافراگم خیلی باز ولی عمق میدان بسیار زیاد

وخیلی موارد دیگر که روزانه من شخصاً با این علم دست و پا شکسته عکاسیم میبینم

در کل با آن دسته ادیتور حرفه ائی کار ندارم

صحبتم در مورد کسی است که منظره ائی را میبیند و سعی میکند آنرا با دوربین ثبت کند

چه عکسهای زیبائی بخاطر عدم پُست پروسس صحیح به چشم نمی آید

در واقع این روند کمک میکند بیننده عکس راحت تر متوجه منظور عکاس از ثبت آن لحظه بخصوص بگردد

بدیهی است که وسایل و لوازم بکار گرفته شده برای ثبت یک عکس نقش بسیار کلیدی در باز گذاشتن دست هنگام کار بر روی عکس دارد

بنا به تجربه خودم وقتی که داری روی عکسی که یک دوربین کامپکت گرفته کار میکنی جای حرکت زیادی برایت باقی نمیگذاره و خیلی زود اصل عکس دچار افت کیفیت شدید میگردد که این امر در مورد عکسهای گرفته شده با دوربین های اس ال آر اصلاً اینجور نیست بعبارت بقولی خارجی تر، تولرانس فایل های ساخته شده توسط دوربین اس ال آر بسیار بالاتر از دوربین کامپکت است

خوب جای تعجب نیست وقتی دوربین کامپکت میبینی قد کف دست 10 مگا پیکسل اونوقت یک اس ال آر بدون مخلفات دو برابر جعبه همون دوربین کامپکته است 8 مگا پیکسل باید یک فرقی باشه دیگه

زنگ تفریح

بعد حالت را تصور کن وقتی 25 کیلو کوله عکاسی رو کولته یه یارو میاد بهت میگه این دوربین چند مگا پیکسله تو مثلاً میگی 8 یارو میگه به همش 8 تا بعدش دست میکنه تو شرتش یک دوربین درمیاره قده قوطی کبریت میگه ماله من 10 مگا پیکسله

خوب میگفتم ولی در اصل فرقی نمیکنه هر عکسی بعد از گرفته شدن و قبل از ارائه به بیننده بهتره یک باز بینی بشه

کنتراست

شارپنس

غلظت رنگها

کراپ

حرارت رنگها

غلظت رنگ سیاه

رنگ خاصی که احیاناً باید تقویت یا تضعیف بشه (بعضی از دوربینها ذاتاً بعضی از رنگها را غلیظ تر ثبت میکنند)یادمه یک دوربین فوجی داشتم که رنگهای سبز را خیلی جالب ثبت میکرد تا اینکه برای چاپ یک بروشور از یکی از عکسهای اون استفاده کردم با دستگاه افست که چاپ شد و با لوپ که دیدم تازه فهمیدم رنگ زرد در این دوربین خیلی زیاده و همین در چاپ کلی لطمه به عکس زد

روشنائی

اکسپوژر

و هزارتا خورده ریزه دیگه

اینها همه چیزهائی است که در حد اصلاح باید در مورد هر عکس دقت بشه

باز هم میگم در حد اصلاح نه افراط

کسانی را دیدم چون فکر میکنند مثلاً شارپنس خوبه در عکس هرچی عکس میگرند میبرند تو فتوشاپ آنقدر شارپ میکنند که وقتی عکس را میبینی چشم درد میگیری

خود پروسس عکس هم ابزار خودش را میخواهد

اول از همه یک مانیتور خوب یا اگر هم معمولی بود حداقل مانیتور را کالیبره کنید با نور محیط

برنامه ادیت خوب که توصیه شخصی و جدی من آدوبی لایت روم هستش که البته طبیعتاً یک سیستم خوب هم میخواهد اگر نمیخواهید وسط کار خوابتون ببره

پروفایل رنگ مانیتور را با برنامه ائی که برای ویرایش عکس استفاده میکنید یکی کنید یا اگر قرار است عکس را با پرینتر خودتان چاپ کنید برنامه و مانیتور را با پروفایل رنگ پرینتر یکی و کالیبره کنید تا محصول بعد از چاپ هزار درجه با اونی که در مانیتور میبینید فرق نکنه

زنگ تفریح

این لایت روم اولین بار که معرفی شد تقریباً یکسال پیش بود آن هم تحت مکینتاش من که شخصاً آنقدر آویزون کمپانی معظم آدوبی شدم که من نسخه پی سی این رو میخوام که فکر کنم یکی از علتهای ارائه نسخه تحت ویندوز آن اصرار من بود طوریکه هنوز نسخه بتا یک را رسماً معرفی نکرده بود یک نسخش رو کامپیوتر من نصب بود نسخه فاینال با لایسنس اورجینالش هم فکر نکم رو هیچ سیستمی تو ایران جز سیستم من نصب باشه

القصه اینکه این نکته هایی را که گفتم بکار بگیرید ببینید چی میبینید

سگهای سخن گو

2007-02-25T09:48:00.001+03:30

گربه های سخن گو

2007-02-25T09:46:00.000+03:30

2007-02-24T00:26:00.000+03:30

این چند روزه خیلی این ور اون ور رفتم

مادر جان تشریف آوردند

خلاصه حسابی شلوغ پلوغ بود سرم

امروز با متین و علی علاوه بر اینکه برنامه ناهار داشتیم یک برنامه مخصوص هم تنظیم کرده بودم که اساساً کاملاً مناسب شرایط ما بود

بازدید از شو روم باندهای بی اند دبلیو

البته با وقت قبلی و این چیزها دیگه

شرایط را میگم اگه کسی خواست بگه براش سریع تهیه کنم

اول یک جفت باند سری ناتیلوس مدل پرستیژ دیدم که فقط 4 تا آمپلی فایر آنچنانی میخواست که راهش بندازه

خلاصه اینکه ست کامل یعنی دو تا بلندگو با مخلفاتش که فقط سی دی آدیو هم پخش میکرد ام پی تری این ها هم نه بقیمت بسیار خوب و رقابتی یکصدو پنجاه میلیون تومان! تمام

ولی از کیفیت صدا نگم که دیوانه کننده بود

سیستم صوتی سینمای خونگی هم حدوداً شصت میلیون آب میخورد

حالا قیافه این رفقای من رو تصور کنید بعد از شنیدن قیمت ،تازه متین که قبل از ورود به محل مذکور عکس اون رفیق صدوپنجاه میلیونی را نشونش داده بودم شرط کرده بود چون قیافه سیستم خلیلی خوشگله تا پونصد هزار تومن هم باشه فوراً میخره

تصور اینکه چه حالی بهت دست میده وقتی بفهمی یک چیزی سیصد برابر پیش بینی خریدت قیمت داره باشه برای شما

خلاصه به حالتی گیج و بهت زده اومدیم بیرون

ولی تمامی بلند گوهاش عجب کیفیت صدای داشتند

عکس فوق بلندگویه سیستم صد و پنجاه میلیونیه

دیگه اینکه تصمیم به رژیم گرفتم شبها اصلاً شام نمیخورم ( یعنی دو شبه شروع کردم بطور جدی) ولی احساس میکنم کلافم، امشب همش میخوام یک حمله گاز انبری به یخچال بزنم

آها راستی جای همه خالی یک دی وی دی کنسرت یانی گرفتم امشب که از تهران میرفتم کردان در ماشین میدیدم صدا را هم تا ته زیاد کرده بودم

اتوبان هم خلوت

عملاً قید منظره جلوئ ماشین را زده بودم فقط هرزگاهی یک نیم نگاه به جلو میکردم که ببینم ماشین داره صاف میره یا نه

آی کیف کردم

نمیدونستم یانی تو ماشین اونم تو اتوبان کرج اینقذه حال میده

فکر نمیکنم خودش هم بدونه

ســــــــــــــــــــــــــــــزار

2007-02-16T10:38:00.000+03:30

به دلیل تماس های مکرر دوستان مبنی بر ارائه تصویری از جناب سزار نور چشمی پدر جان اینجانب ذیلاً تصاویر مربوطه خدمت شما ارائه میگردد

تصاویر فوق مربوط به دوران طفولیت جناب سزار که در سن 3 ماهگی تشریف داشتند میباشد

تصاویر فوق کماکان مربوط به دوران کودکی جناب سزار که هنوز هم ادامه داره میباشد. ایشون الان دقیقاً هفت ماه دارند (ماشاالله قد و قواره) خلاصه اینکه تازه یک مقدار دیگه جای رشد دارند که هیچ تازه بعد از این قراره پهن بشن ایشون

اطلاعیه امنیتی

2007-02-12T17:39:00.000+03:30

از این به بعد کسی بخواهد وارد ملک شخصی ما بشه علاوه بر سایر دوستان که کمابیش معرف حضور شما میباشند، باید حواستون به این محافظ ویجه که تازه وارد اکیپ محافظتی شده هم باشه

ایشون که آقا میلو هم نام داره همانطور که در عکس آخری پیداست بسیار در کار خودش جدیه

گفتم که نگی نگفتی

2007-02-02T20:43:00.000+03:30

امروز هم بعد از چند وقت نشستم پای بقول معروف پی سی که یه دستی به سر و گوش اینجا بکشم

امروز جائی میهمان بودیم و در کنار پدر جان حضور بهم رساندیم در میهمانی مذکور جای همه خالی علی الخصوص بابک جان که از اون جاها بود که مطمئناً بهش خوش میگذشت

راستی این حرکت جدید بابک بسیار بسیار جالب و انقلابی بود همین بن بستی که دشمنان آزادی قلم بهش برخوردند خیلی با حاله و تصور قیافه بعضی ها بعد از مراجعه به آدرس قبلی خود مایه بسی انبساط خاطرمان است

دیگه از اخبار دنیا اینکه این وضعیت اقتصادی واقعاً در حال رشد و ترقیه ها بطوریکه با تمام وجود این چند وقته در جیبم حسش کردم، وقتی با چند نفر دیگر هم صحبت کردم و تقریباً مطمئن شدم که همه با هم شرایط برابری داریم یک نتیجه خوب گرفتم .اون هم اینکه وقتی اجزا کوچیک یک جامعه دچار مشکل اقتصادی میشوند یعنی وضعیت اقتصادی چنان تاثیر عمیقی میگذاره که روی اجزای کوچیک جامعه که من هم یکیشون باشم تاثیر قابل مشاهدست معنی اون چیزی نیست جز اینکه اگر این وضعیت ادامه پیدا کنه بـــــــــــــــــــــــــــــــــد روزگاری در پیش روی همه هست

آها راستی یک مطلب دیگه که به قبلی اصلاً مربوط نیست

این دخترها عجب موجودات غریبی هستند خودت را بکشی هم آخر نمیفهمی حرف حساب چیه، چی فکر میکنه و چی چی داره بهت میگه من یکی که شخصاً کم آوردم

نمیفهمی الان که داره میخنده واقعاً خوشحال یا چیزه دیگست

الان که داره گریه میکنه میخواد که اون اطراف باشی یا اساساً خفه شی بری گورت رو گم کنی

همیشه در برخورد با هاشون یاد این بازی ایکس او میافتم که توش دوراه میشی بعضی وقتها، منتها در این مورد اغلب در وضعیت دو و بیش از دو راه قرار میگیری که از میون اونها یکی اون راهیه که طرف میخواد وای از اون روزی که راه رو عوضی بری

چیزی که من تا به حالا فهمیدم این که خیلی از مشکلات در زندگی مشترک ریشه اصلیش سر همین انتخاب راهه

خلاصه از ما به شما نصیحت که مواظب راه باشید

دیگه اینکه باطریم احساس میکنم در حال اتمامه دیگه مادر جان باید بیاد برنامه سفرم را سریعاً اجرائی کنم

یکی مونده به آخر اینکه به نظر شما زندگی زیادی تکراری نشده؟ حتی تفریحات بین برنامه هم تکراری شده؟ شاید من اینجوری باشم (خیلی تنوع طلب هستم) ولی دیگه از سر یک ساعت خوابیدن، سر یک ساعت پاشدن، یک سری کار را انجام دادن، سرگرمی های مشخص داشتن، جاهای تکراری رفتن، چیزهای تکراری خوردن، حرف های تکراری زدن، باید چندتا جریان دیگه وارد زندگی کنم چند تا تفریح ، چند تا کار ، چه میدونم

آخر اینکه این اواخر هرچی عکس میگیرم نمیدونم چرا از آسمونه

دیگه متخصص عکاسی زمین به هوا شدم

دلم یک منظره اساسی میخواد که حداقل یک ساعت کار کنم تا تو دوربین جاش کنم

یک مشکلی که در عکاسی منظره تو ایران با آن برخورد داشتم ولی مثلاً در تایلند کم پیش می اومد این است که توی هر منظره که بخواهی بگیری (در ایران ) همیشه یک چیزی هست تو کادر و تو دوستش نداری

2007-01-20T00:11:00.000+03:30

اینک من از دنیا میروم بیست وپنج کشور جزء امپراتوری ایران
است. و در تمام این کشور ها پول ایران رواج دارد وایرانیان در
آن کشور ها دارای احترام هستند . و مردم کشور ها در ایران نیز
دارای احترام هستند.
جانشین من خشایار شاه باید مثل من در حفظ این کشور ها
بکوشد . وراه نگهداری این کشور ها آن است که در امور داخلی
آنها مداخله نکند و مذهب وشعائر آنان را محترم بشمارد.
اکنون که من از این دنیا می روم تو دوازده کرور در یک زر در
خزانه سلطنتی داری و این زر یکی از ارکان قدرت تو میباشد .
زیرا قدرات پادشاه فقط به شمشیر نیست بلکه به ثروت نیز
هست . البته به خاطر داشته باش تو باید به این ذخیره بیفزایی نه
اینکه از آن بکاهی . من نمی گویم که در مواقع ضروری از آن
برداشت نکن ، زیرا قاعده این زر در خزانه آن است که هنگام
ضرورت از آن برداشت کنند ، اما در اولین فرصت آنچه برداشتی
به خزانه برگردان . مادرت آتوسا برمن حق دارد پس پیوسته
وسایل رضایت خاطرش را فراهم کن .
ده سال است که من مشغول ساختن انبار های غله در نقاط مختلف
کشور هستم و من روش ساختن این انبار ها را که از سنگ
ساخته می شود وبه شکل استوانه هست در مصر آموختم و چون
انبار ها پیوسته تخلیه می شود حشرات در آن بوجود نمی آیند و
غله در این انبار ها چند سال می ماند بدون اینکه فاسد شود و تو
باید بعد از من به ساختن انبار های غله ادامه بدهی
تا اینکه همواره آذوقه دو و یا سه سال کشور در آن انبار ها
موجود باشد . و هر ساله بعد از اینکه غله جدید بدست آمد از غله
موجود در انبار ها برای تامین کسری خواروبار از آن استفاده کن
و غله جدید را بعد از اینکه بوجاری شد به انبار منتقل نما و به
این ترتیب تو هرگز برای آذوغه در این مملکت دغدغه نخواهی
داشت ولو دو یا سه سال پیاپی خشکسالی شود .
هرگز دوستان وندیمان خود را به کار های مملکتی نگمار و برای
آنها همان مزیت دوست بودن با تو کافی است . چون اگر دوستان
وندیمان خود را به کار های مملکتی بگماری و آنان به مردم ظلم
کنند و استفاده نامشروع نمایند نخواهی توانست آنها را به
مجازات برسانی چون با تو دوست هستند و تو ناچاری رعایت
دوستی بنمایی .
کانالی که من میخواستم بین شط نیل و دریای سرخ بوجود بیاورم
هنوز به اتمام نرسیده و تمام کردن این کانال از نظر بازرگانی و
جنگی خیلی اهمیت دارد تو باید آن کانال را به اتمام برسانی و
عوارض عبور کشتی ها از آن کانال نباید آنقدر سنگین باشد که
ناخدایان کشتی ها ترجیح بدهند که از آن عبور نکنند .
اکنون من سپاهی به طرف مصر فرستادم تا اینکه در این قلمرو ،
نظم و امنیت برقرار کند ، ولی فرصت نکردم سپاهی به طرف
یونان بفرستم و تو باید این کار را به انجام برسانی . با یک
ارتش قدرتمند به یونان حمله کن و به یونانیان بفهم;#1575;ن که پادشاه
ایران قادر است مرتکبین فجایع را تنبیه کند .
توصیه دیگر من به تو این است که هرگز دروغ گو و متملق را به
خود راه نده ، چون هردوی آنها آفت سلطنت هستند و بدون ترحم
دروغ گو را از خود دور نما . هرگز عمال دیوان را بر مردم مسلط
نکن ، و برای اینکه عمال دیوان بر مردم مسلط نشوند ، قانون
مالیات وضع کردم که تماس عمال دیوان با مردم را خیلی کم کرده
است و اگر این قانون را حفظ کنی عمال حکومت با مردم زیاد
تماس نخواهند داشت .
افسران وسربازان ارتش را راضی نگه دار و با آنها بدرفتاری
نکن . اگر با آنها بد رفتاری کنی آنها نخواهند توانست معامله
متقابل کنند . اما در میدان جنگ تلافی خواهند کرد ولو به قیمت
کشته شدن خودشان باشد و تلافی آنها اینطور خواهد بود که
دست روی دست می گذارند و تسلیم می شوند تا اینکه وسیله
شکست خوردن تو را فراهم کنند .
امر آموزش را که من شروع کردم ادامه بده وبگذار اتباع تو
بتوانند بخوانند وبنویسند تا اینکه فهم وعقل آنها بیشتر شود
وهر چه فهم وعقل آنها بیشتر شود ، تو با اطمینان بیشتری
میتوانی سلطنت کنی . همواره حامی کیش یزدان پرستی باش . اما
هیچ قومی را مجبور نکن که از کیش تو پیروی نماید و پیوسته و
همیشه به خاطر داشته باش که هرکس باید آزاد باشد و از هر
كیش که میل دارد پیروی نماید .
بعد از اینکه من زندگی را بدرود گفتم . بدن من را بشوی و آنگاه
کفنی را که من خود فراهم کرده ام بر من به پیچان و در تابوت
سنگی قرار بده و در قبر بگذار . اما قبرم را که موجود است
مسدود نکن تا هرزمانی که میتوانی وارد قبر بشوی و تابوت
سنگی مرا در آنجا ببینی و بفهمی ، که من پدر تو پادشاهی مقتدر
بودم و بر بیست وپنج کشور سلطنت میکردم ،مردم و تو نیز مثل
من خواهی مرد . زیرا سرنوشت آدمی این است که بمیرد ،
خواه پادشاه بیست وپنج کشور باشد خواه یک خارکن و هیچ
کس در ان جهان باقی نخواهد ماند . اگر تو هر زمان که فرصت
بدست می آوری وارد قبر من بشوی و تابوت را ببینی ، غرور
وخود خواهی برتو غلبه خواهد کرد ، اما وقتی مرگ خود را نزدیک دیدی ،
بگو قبر مرا مسدود نمایند و وصیت کن که پسرت قبر تو را باز نگه دارد تا
اینکه بتواند تابوت حاوی جسد تو را ببیند .
زنهار زنهار ، هرگز هم مدعی وهم قاضی نشو
اگر از کسی ادعایی داری موافقت کن یک قاضی بیطرف آن ادعا را
مورد رسیدگی قرار دهد . و رای صادر نماید . زیرا کسی که
مدعی است اگر قاضی هم باشد ظلم خواهد کرد .
هرگز از آباد کردن دست برندار . زیرا که
اگر از آباد کردن دست برداری کشور تو رو به ویرانی خواهد گذاشت
زیرا این قاعده است که وقتی کشوری آباد نمی شود به طرف
ویرانی می رود . در آباد کردن ، حفر قنات و احداث جاده وشهر
سازی را در درجه اول قرار بده .
عفو وسخاوت را فراموش نکن و بدان بعد از
عدالت برجسته ترین صفت پادشاهان عفو است و سخاوت ، ولی
عفو باید فقط موقعی بکار بیفتد که کسی نسبت به تو
خطایی کرده باشد و اگر به دیگری خطایی کرده باشد و تو خطا را عفو
کنی ظلم کرده ای زیرا حق دیگری را پایمال نموده ای .
بیش از این چیزی نمیگویم این اظهارات را با حضور کسانی که
غیر از تو در اینجا حاضر هستند ، کردم . تا اینکه بدانند قبل از
مرگ من این توصیه ها را کرده ام و اینک بروید و مرا تنها بگذارید زیرا احساس میکنم مرگم نزدیک شده است

2007-01-19T23:12:00.000+03:30

الان داشتم با یک دوستی در مورد کارهایی که در سالیان پیش در اوج شور و نشاط جوانی انجام میدادم او هم در عجب از کارهایی که کرده ام و اینکه اصلاً به من نمیاد از این شر بازی ها در بیارم

گفتم که اینها که گفتم مربوط به گذشته بود سن که بالا میره آدم هم آروم میشه هم محطاط (درسته اینجوری؟) گفت که ای بابا همچین میگی انگار 40 سالته

گفتم و میگم که

نه اینجوری میگم شرایط را از دریچه دید یک نفر که در چند قدمی 30 سالگیه

از منظر من اینجا که ایستادم مثل آخرین روزه بهار میمونه

یعنی اینکه میدونی از اینجا به بعد ممکنه خیلی اتفاقات خوب بیافته یا خیلی پیش آمد های خوب در انتظارت باشه ولی نکته اصلی اینه که از اونجا به بعد طول روزها داره کوتاه و کوتاه تر میشه

از قسمت مربوط به عقل و تجربه که بگذریم دیگه همه چی یا کم میشه یا ضعیف مطمئناً هیچی از اینجا به بعد بهتر نمیشه ممکنه تا 40 یا 50 این مساله سرعت زیاد چشمگیری نداشته باشه ولی یقیناً سن 30 شروعه این جریانه

از اینجا به بعد است که خیلی از چیزهای را که قبلاً در موردش شنیدی ولی هیچ وقت بطور ملموس تجربه اش نکردی تجربه میکنی

شب بیخوابی ؟ یعنی چی من هنوز سرم به بالشت نرسیده خوابم

غذای سنگین؟ به من دوتا همبرگر دبل را راحت میزنم تو رگ

خستگی ؟ من برات 5 ساعت پیدا روی میکنم تو کوه

رانندگی ؟ من 24 ساعت هم رانندگی کنم خسته نمیشم

میفهمی وقتی پدرت که بغل دست تو ماشین مینشست و چپ چپ نگاهت میکرد که چرا اینجور رانندگی میکنی؟ چرا تند میری؟ چرا آنقدر سعی میکنی روی همه رو تو رانندگی کم کنی

چی میدید و چی حس میکرد

بدتر از همه اینکه دیگه تقریباً قبل از انجام هر کاری فکر میکنی

دوران پایان ولش کن و بیخیالش و به تخ...ت بازی

جائی که دیگه بادیدن هر کسی دنبال قیافه و دک و پوز طرف نیستی و فقط تو کل وجودش داری دنبال یک سر نخ میگردی که راه پیدا کنی به افکارش، به درونش به اون چیزی که تقریباً مطمئنی اون چیزی نیست که داره نشونت میده

جائی که تو کلماتی که میشنوی داری دنبال معنی واقعیشون میگردی نه اون چیزی که به نظر میرسه

یواش یواش میفهمی معنی جنگ کلامی رو جنگی که در اون دوتا دوست در حالیکه باهم نشسته اند و مثلاً خوش میگذرانند سخت ترین ضربه ها رو سعی میکنند به هم بزنند

با موارد مصلحتی آشنا میشی بطور کامل و میبینی که چطور روزانه در مورد خودت بکار گرفته میشده و تو نمیفهمیدی و یاد میگیری که بکار بگیری موارد مصلحتی را مثل: دروغ، خنده، دوستی ، ازدواج ، شادی وهزار تا چیز مصلحتی دیگه

هر کدام کاربردی داره مطمئناً

دیگه کمتر داد و بیداد راه میندازی سر چیزی

یا کلاً کوتاه میای یا دست ابزاری های ضربه زدن جدید که تازه در اختیار گرفتی میشی

شاید همه اینها به این خاطره که احساس ضعف میکنی

الان که نمیتونم با مشت بزنم صورت یارو یه چیزی بهش میگم که تا هفت تا جد اینوری و اونوریش تو گور ویبره بزنن

الان اگه رفلکس نشون بدم این میره فلان جا فلان کار را میکنه ولی من میرم پیش فلانی بهش میگم که فلانی گفت فلان اونم شاکی میشه، فلان فلانی را فلان میکنه منم جیگرم حال میاد

اینجور که به نظر میاد 30 یک مرز مهم تو زندگی مردهاست البته خود 30 رو نمیگم ها ولی همین حوالی دیر و زود داره سوخت و سوز نداره

به این قطاری که سوارشی و داره با سرعت میره فکر میکنم

صدای تیک تیک ساعت حالم را بهم میزنه جدیداً

کلی کار دارم که باید انجام بدهم هزارتا اداره و سازمان و بانک و غیره باید بروم با هزار نفر باید سرو کله بزنم

پس کی باید زندگی کرد

کی باید کاری را کرد که دوست داری

همون ساعتهای تعطیلی کار، اون هم نه بخاطر استراحت تو بلکه بخاطر استراحت اونایکه باهاشون کار داری

خلاصه تا نرسی به اینجا نخواهی فهمید و اونهای که رسیدن احتمالاً میدونن چی میگم

2006-12-29T19:37:00.000+03:30

این چند روزه آنقدر درگیر رسیدگی به امورات کاری بودم و هستم که نوشتنم نمیاد

این یلدا بازی هم چیزه غریبیه ها

مشکل اصلی دعوت پنج نفر بعدیه از اونجائی که در این زمینه همچین فعال نیستم مشکل 5 نفر را دارم

ولی اجازه بدید فعلاً در این مورد کاری انجام ندهم تا بعداً ببینم چه میشود مسائل

در مورد این علائم جدید که در کنار عکسها جدیداً دیده میشود یک توضیح کوچک بدهم که روشنگری کرده باشم

آن لوگو که خوب لوگو هست دیگه توضیح نمیخواد نوشته آرتین

آن خط خط ها هم بارکد است که در راستای انجام تحقیقات برای تضمین امنیت عکس مشغول گذاران دوره آزمایشی مربوطه میباشد که انوع مختلفی دارد

این چیزی که میبینید در صورت خوانده شدن با اسکنر مربوطه متن زیر را نمایش میدهد

Photo By: Artin Zaman

اگر شک دارید عکس را با اسکنر مربوطه اسکن کرده تا ثابت شود

البته این بارکد از نوع دو بعدی است با همین شکل و شمایل نوع سه بعدی هم وجود دارد که شکل کلی فرق فوکوله البته اسکنر هم فرق فوکوله که خودش انواع مختلف دارد که خیلی هم گرونه ولی مزیت اون یکی اینه که میتونه خیلی کوچیک باشه

نمونش را هم در سایت خودم میتوانید ملاحظه کنید در پائین عکس اول صفحه همون مربعه نقطه نقطه

ولی در کل اینها هدف نهائی نیست

در مورد عکاسی از نوع دیجیتال دو نکته برای حفظ امنیت عکس مهم است

اول برای زمانی که عکس بصورت دیجیتال ذخیره شده

دوم برای زمانی که عکس چاپ شده

در همه سیستمهای موجود بالا بردن زیاد امنیت در هر حالت باعث ایجاد لطمه به عکس میشود

مثل استفاده از واتر مارک

سیستمهای سطح پائین تر هم براحتی قابل حذف میباشد

حالا ممکنه بپرسید چه اهمیتی داره که عکس من هم یک جا استفاده بشه یا اساساً همون بهتر که یکی عکسم را تحویل بگیره

ولی باید بگم که اساس این اقدام در مورد عکسهای درست حسابی خواهد بود نه عکس های من و بعد اینکه دزدی فقط از دیوار بالا رفتن نیست حداقل من یکی اگر بدرد نخور ترین و کم استفاده ترین دارائیم ولو یک خودکار اگر بدون هماهنگی با خودم از حیطه کنترلم خارج بشه یا به سرقت بره شدیداً حالت عصب بهم دست میده (در واقع تنها موقعی که ممکنه دست به قتل بزنم در هنگام مواجه با یک سارق در حال سرقته )خلاصه دنبال یک راه کار برای اختراع یک روش برای حفاظت مالکیت عکس هستم که چه در حالت دیجیتال چه در حالت چاپ شده بتواند حقوق صاحب عکس را حفظ کند

چیزی که اولاً استفاده راحت داشته باشد

دوماً حذفش تقریباً غیر ممکن باشد

سوماً کمترین تاثیر را بر روی عکس بگذارد

چهارماً در مواقعی که مثلاً کسی عکسی را از اینترنت ذخیره کرده و بعداً از آن به هر نحوی چه بصورت دیجیتالی و چه چاپ کردن، از عکس استفاده کند مالکیت اثر را هم به استفاده کننده و هم به بیننده یادآور گردد

که این میتواند بصورت ایجاد یک لوگو یا واتر مارک و یا ایجاد یک امضای نه چندان قابل رویت در حالت عادی در زمان چاپ باشد

و حذف حالت مربوطه منوط به هماهنگی با صاحب عکس باشد

در سیستم دیجیتال روشهای بسیار بسیار زیادی را دیده ام

یکی از این روشها استفاده از برنامه های ویژه که متن خاصی را در دل فایل عکس ذخیره میکند بدون اینکه تاثیری روی عکس بگذارد وفقط متن داخل فایل با برنامه مربوطه قابل خواند است. پاک کردن هم درکار نیست پدر فایل را هم در بیاری متن اون وسط هست

این روش در ابتدا برای انتقال اطلاعات در جاسوسی کاربرد داشته یا شاید هم هنوز دارد

بزرگترین محدودیت این سیستم مربوط به زمانی است که عکس چاپ بشود از یک چاپ توسط پرینتر تا چاپ در یک روزنامه، چون در آن حالت عکس چاپ میشه عین هلو بدون اثری از آن همه سیستم بکار برده شده

خلاصه یک روز اگر دید اخبار علمی فرهنگی اعلام کرد یک محقق همچین بگی نگی جوان کشور اسلامی موفق به اختراع روشی برای حفظ مالکیت معنوی عکسهای دیجیتال شده زیاد تعجب نکنید

در ضمن همه گونه همکاری و پیشنهاد در این زمینه شدیداً مورد نیاز و استقبال است

درکل همکاری هم نمیکنید نظر کلی خودتون را بگید خودش کلی خوبه

در پست بعدی این قضیه یلدا بازی را هم رسیدگی میکنم و آدرس بلاگ این بابک خان را هم به خوانندگان عزیز اعلام میکنم

احتمالاً به ثبت نام نیاز خواهید داشت برای خواندش پس خودتون را برای یک گزینش سنگین و امتحان ورودی آماده کنید

2006-12-22T21:45:00.000+03:30

اول بگم که این عکس جزو دستپختهای دوربین جدیده که بابک اسمش رو گذاشته پومبا

امشب کمی بی حوصله بودم این بود که یک مقدار عکاسی کردم از نوع مثلاً استودیویی

نور دهی هم با یک فلاش اسپیدلایت 550 انجام شده

پائیز هم تموم شد چشم هم بزاری سال هم تموم شده، من که شخصاً نفهمیدم امسال چه جوری تموم شد

این مه هم در فرودگاه لندن بساطی شده ها نمیدونم پرواز مادرم انجام میشه یا نه

2006-12-18T21:56:00.000+03:30

راستی این عکس را هم گذاشتم برای دوستداران ترشیجات

2006-12-18T19:12:00.000+03:30

یک مجله چندتا از عکساهیم را گرفت که چاپ بکنه، مجله هم هیچ ارتباطی به عکاسی نداره و اساساً آمده بودند برای تهیه گزارش از من و کارم که اتفاقی چند تا از عکسها را دید و دیگه گیر داد که حتماً باید به ما عکس بدی من هم این چند روزه دائماً در حال فرار که آخر سر در تهران یکجا گیر افتادم یک چندتا عکس دادم بهشون

خبر دیگه اینکه باز هم همون مجله بند کرده که نمایشگاه بزار برای عکسات منم گفتم دیگه همینم مونده میون این همه عکاس کار درست من راه بیافتم نمایشگاه بگذارم

بازم خبر اینکه یک نمایشگاه عکاسی هست که هر کس بخواهد میتونه در آن شرکت کنه فقط موضوعش مربوط به اسب باشه خبر جدید رسید حتماً اطلاع میدم

باز خبر اینکه بعد از راه اندازی سرور اینترنتی در پس از فشار و دوندگی زیاد دومین اینترنتی را هم راه اندازی کردم یعنی اینکه الان فضا برای وب هم میتوان ارائه کنم که البته فعلاً تصمیم به این کار ندارم ولی به زودی انشالله یک سایت عکاسی کاملاً مستقل و جدا از هر حزب و دسته راه اندازی میگردد

باز خبر اینکه یک اطلاعات با حالی در مورد نور سنجی از این تازه وارده (مارک 2) یاد گرفتم که نگو کلی الان ذوق مرگم که این آموخته ها را یک جا پیاده کنم که هنوز وقت نشده

ولی بطور کلی در مورد آموخته جدید بخواهم صحبت کنم باید بگم که تا حالا چقدر منظره به باد دادم سر ندوستن این نکات ریز و مهم

توصیه اینکه روی روش نورسنجی دوربین خیلی دقت کنید که بیداد میکنه تاثیرش تو عکس یک چشمش اینکه در یک آسمان ابری که حتماً اوراکسپوز میشه دقت روی این موضوع باعث ایجاد عکس با آسمان عالی و نور میزان در کل تصویر میگردد

بعد اینکه وایت بالانس حتی بهتر است که در محل بر اساس آن چیزی که شما سفید میبینید انجام گردد که این هم خودش بسیار بسیار موثره

دیگه خدمتون عرض کنم که این دوتا عکس آخری که بابک تو وبش گذاشته وحشتناک دوست میدارم

یک چیزی دیگه هم بگم و برم

برای یک عکس خوب حداقل 10 دقیق ست آپ دوربین طول میکشه

اوه چه خبره بابا دوساعت وربری با دوربین که یک عکس بگیری که چی بیابریم حوصلمون سر رفت-

راستی اون مخلفات پائین عکس را هم ببینید دفعه بعد در موردش توضیح میدهم

2006-12-13T23:39:00.000+03:30

چند روزی که ننوشتم کاملاً دلیل داشت البته دلیلش خیلی موجه نیست ولی خوب برای خودش دلیله دیگه این دلیل هم اینه که بهمراه 3تا دیگه از دوستان یک کمپ همچین استراحتی زده بودیم در کردان که بخش بزرگی از فعالیتمون هم یک کار شدیداً بچه گانه بود. حتماً میخواهید بدونید که چی بود این کار

خوب باید بگم که این کار چیزی نبود جز باز کامپیوتری آن هم بصورت گروهی

تصور کنید 4 تا آدم گنده وکیل و دکتر و مهندس بشینند پای 4 تا کامپیوتر هی بزنن تو سر و مغز هم اونم نه یک ساعت نه دوساعت بلکه 24 ساعت مداوم بدون خواب

بعدش یکی لرز کرد یکی غش کرد و ...

واقعاً که با این برنامه

راستی دیشب با بابک خان یک گپ با حال صوتی داشتیم کلی حال کردم از شنیدن صداش کلی هم متهم شدیم به عیاشی و تن پروری

;)

راستی عکس فوق از محصولات دوربین جدید میباشد

2006-12-07T18:19:00.000+03:30

نمیدونم چی بگم والا

این عکس های تو بلاگها ظاهراً فیلتر شده یا داره فیلتر میشه چیزه زیادی به ذهنم در این مورد نمیرسه، فقط میتونم بگم که واقعاً متاسفم

باید یک برنامه اساسی برای این کار در نظر گرفت

سایت فوتو آی آر را هم که اخیراً چند بار دیدم رفته تعطیلات با سیستمهای مشابه ایرانی هم که برخورد زیادی نداشتم بزرگترین سایت خارجی با یک کاربرد این چنینی هم که اون تِرک اِرت و نیچر و لنزه که اونجا هم آنقدر حواشی داره کار توی سایت که من یکی رو بیحوصله کرد

خیلی دلم میخواست یک سایت با شکل و شمایل فوتو آی آر بود ولی با یک مدیریت کاملاً حرفه ائی که از دیدن هر عکس بشه یک نکته یاد گرفت نه این که غبطه اینترنت مصرف شده برای باز کردن یک عکس را بخوری

جائی که تکنیک و هنر عکاسی ملاک باشه نه روابط پشت صحنه و رو کم کنی با مدل لنز و دوربین

بعضی وقتها دلم میخواد میتوانستم یک موسسه تاسیس کنم تا به مثلاً دانشجویان عکاسی که امکان تهیه لوازم مناسب کار را ندارند کمک کنه

تا اینکه وسیله دست یک نفر بی هنر و بی سواد نیفته آن طرف با استعداده و با سواده برای نان شب محتاج باشه چه به رسه به خرید دوربین کنون فلان و لنز ال فلان که اغلب کسی داره که نمیدونه باهاش میخواد چیکار کنه

تصور کن چه حالی میشم کسی برام توضیح بده که میخوام یک لنز بخرم اِفِش 1.2 دهنهش هم اِنقده (با دست دهنه نشونم میده) بعد هم بگه خیلی خوشگله رو دوربین

نمیفهم معنی این حرفهای کنایه دار را که میگن بعــــــله دیگه مارک 2 ماله شما پولداراست، ما باید با دوربین قراضه بسازیم

میگم که من یکهو اینو نخریدم اولش از یک فوجی شروع شد فهمیدم عکاسی دوست دارم (عاشقشم) بعد 20دی اومد بعد رنج لنزهام تکمیل شد اونهم در رده اکونومیک نه حرفه ائی

از همون دوسال پیش که 20دی را گرفتم هم میدونستم و هرکی میپرسید میگفتم که کی برنامه خرید چه چیزی رو دارم

همچین غیر منتظره نبود

حالا هم که دارم لنز میفروشم دلیلش اینکه الان میدونم تو چه زمینه اصلاٌ میخوام عکاسی کنم و تجربه کسب کنم میدونم چه لنزهائی بکارم میاد

اگر 5 دی نگرفتم دلیلش این نیست که مارک 2 کلاسش بالاتره

اونهمه مگا پیکسل اصلاً نیاز ندارم

مارک 2 را گرفتم که ازش عکاسی یاد بگیرم (بله از دوربین هم میشه چیز یاد گرفت) به هر حال سواد عکاسی این دوربین به مراتب از سواد عکاسی من بیشتره دلیلش هم اینکه هزار جور کار میتونه کار انجام بده که من اصلاً نمیدونم به چه دردی میخوره وقتی کاربردشون را یاد بگیرم معنی این میشه که از دوربین چیز یاد گرفتم

اگه قرار به چشم و همچشمی بود مارک 2 میگرفتم 16.5 مگا پیکسل که ته خط برسم زود

ولی توصیه من به دوستداران عکاسی اونهم دیجیتالش

اگر واقعاً میخواهید پیش رفت کنید فکر عکاسی با دوربین کامپکت را بیرون کنید تهیه یک دوربین اس ال آر در هر رنج قیمت حتی کارکرده سالم و تمیز از هر چیز واجب تره

مگر اینکه تصمیم دارید عکاسی دارید ولی نه بصورت یک تخصص قابل پیشرفت

2006-12-05T10:33:00.000+03:30

2006-12-04T21:29:00.000+03:30

بساطی شده این دوربین فروشی ما هم

بدتر از اون اعلام این تصمیم دراینجا بود

کلی با من تماس گرفتن که اگه میخواستی بفروشیش چرا به ما نگفتی

یکی تو خیابون دیده من را میگه چرا فروختی من میخواستم بخرم داشتم پولم را جمع میکردم

حالا هی بگو همش یک دوربین که بیشتر نبود با لنز

فلاکت بارترین اتفاق پیدا شدن یک متقاضی سرسخت در همسایگی بابکه

همسایه که چه عرض کنم هم ولایتی بهتره

که بالا بری پائین بیای من اون ست را میخوام

هرچی میگم بابا جان قولش را به کسی دادم

اینکه اونجا هست برو یکی بخر اصلاً گوشش بدهکار نیست که نیست

القصه با بابک تماس گرفتن و مقدمه چیندن و خبر را دادن

گفتم الانه که هوار هوار راه بندازه که مگه من بیکارم که معطلم کردی

ولی بسیار با ظرفیت بالا پذیرفت که این دوربین بجای ایالت ایشون بره ایالت بغلی

فکر کنم از یک جنگ قومی قبیله ائی نجات پیدا کردم

ولی من نمیفهمم این دیگه چه وضعیتیه این خرید و فروش بود یا زورگیری

انقدر این چند روزه این دوربین فروشی من ماجرا داشت که حال نداشتم عضو و ساکن جدید کوله عکاسی خدمت دوستان معرفی کنم

ایشان را دوستان بنام

EOS1Ds MarkII

میشناسند

غش وضعف نکنید بیخودی یک حرف اِن هم دنبالش هست

بهمراه یک فقره لنز از نوع 105-24

دیگه 135-28 و 300-70 حتماً فروشیه

درضمن 135-28 دو عدد فیلتر هم داره یکی سیرکولار پلرایز و یک ان دی 4

راستی یک خراش جزئی هم روی سطح لنز135-28 افتاده ناشی از ترکش انفجار که به هیچ عنوان تاثیری در عکس ندارد چون یکسال از اون ماجرا گذشته و هنوز یکی از بهترین لنزهایه که دارم

نگی نگفتی

حالا حالا هم فکر نمیکنم عکسی از این ساکن جدید ببینید چون با هرچی دوربین کنون تا حالا دیده بودم این یکی فرق داره

الان در حد صفر میدونم در رابطه با کارکردش

2006-12-03T19:03:00.000+03:30

هر دفعه که تلاش میکنم افکارم را متمرکز کنم همیشه هست چیزی که تمرکزم را برهم بزنه

احتمالاً ایراد از تمرکزم هست نه اون چیزی که برهمش میزنه

بعضی وقتها حس میکنم حرارت مغزم به علت انجام چند پردازش همزمان بسیار بالا میره

یک دودلی و ترسی که از قدیم با من بود دوباره بسراغم آمده

درباره انجام دوباره کاری که یکبار نتیجه نداشته

ولی خوب نمیشود راحت از کنارش گذشت

قبل از اولین تلاش نگرانی از درست بودن این تلاش و موفقیت یا عدم موفقیت بود

اینبار نگرانی صدباره از درست بودن نفس کار و ترس از عدم موفقیت مجدد

هنوز نمیدونم اساساً این همان تصمیمیه که باید بگیرم برای آینده یا باید صبر کرد

تصمیم درسته یا غلط

اگر غلط باشه چطور ممکنه مسیر زندگیم عوض بشه

بیشتر از اینکه از عدم موفقیت ترس داشته باشم از موفقیت ترس دارم در این کار

عصابم خط خطی شده

نمیدونم چیکار باید کرد در چنین موقعیتی

نمیشه حداقل از کسی مشورت گرفت

احساس میکنم تنها در یک اقیانوس طوفانی به یک تخته پاره آویزونم و ول میچرخم و هنوز نمیتونم تصمیم بگیرم به کدام سمت باید حرکت کنم

آنهم در اقیانوسی که ارتفاع موجهاش نمیگذاره یک قدم بیشتر جلوی خودم را ببینم

گاهی فکر میکنم چقدر خوب بود انسان میتوانست فقط یکبار نیم نگاهی به آینده خودش بندازه

سیاست ولش کن خدا بزرگه هم اینجا جواب نمیده

چون دیگه حس میکنی داری وقت تلف میکنی تو این دریا

منتظر یک کشتی نجات موندن کار بیخوده

باید تصمیم بگیره به یک طرف دست و پا بزنی

یا از ساحل آرامش چنان دور میشی که با قایق موتوری هم نمیتونی برگردی یا هم میری سمت آن ساحل آرامش که دوست داری از گرمای آفتابش لذت ببری

تا آخر عمر که نمیشه وسط این دریا موند هی با موج بالا و پائین رفت، به هر تخته پاره ائی دست انداخت ،هی بخود بگی تا ببینم چی پیش میاد

دوست داری وقتی دوباره به این دریای طوفانی بزنی که اسباب آرامش عزیزترین ها را فراهم کنی

الان بدون عزیزترین ها وسط این دریاهه گیر کردم نه میدونم راه خروج کدوم وره ، نه میدونم واقعاً کسی را که پیش رو دارم کسی هست که ارزش دوباره به دریا زدن را داره،نه از این دریا لذت میبرم ، نه شجاعت شنا به هیچ سمتی را دارم

حس میکنم فقط تمامی تلاشم برای رفتن روی نوک بلندترین موجی که در اطرافم میبینم هست. رفتن روی جائی که میدونم همیشه بلندترین نیست

جائی که با رفتن بر روی آن تازه میفهمم چقدر جاهای بلندتر هم بود و من ندیدم

شاید میخوام از روی بلندی بینم میتونم ساحل آرامشم را پیدا کنم

جائی که بتونم پشت هرچیزی که پیش روم هست را ببینم

چقدر دوران کودکی خوب بود

دوران مدرسه

دورانی که روز شماری میکردیم تموم بشه تا دیگه مثل فلانی مجبور نباشیم هرروز بریم مدرسه

دورانی که بزرگترین تلاشمون راضی کردن مادر پدر به خریدن فلان اسباب بازی بود

دورانی که همه چیز یواشکی بود وای اگه مامان بفهمه من با این دختره دوستم میریم بیرون حسابم رسیدست

یواشکی ماشین را برداریم بریم بگردیم

یواشکی شب امتحان بشینیم فیلم ببینیم

چقدر مهیج بود

حالا میفهمم که همه اون کارها بخاطر لذت هیجانش بود نه خود اون کار

الان نه با دختر دوست بودن کاری عجیبیه نه رانندگی کردن کار همچین خوش آیندی

باید تصمیم بگیرم

باید شنا کنم

کسی نمیدونه ساحل من کدام وره؟

2006-12-02T20:54:00.000+03:30

دیروز میخواستم بنویسم با جناب بابک خان مشغول بحث شدیم بعدش وارد مذاکره برای انجام یک معامله شدیم بعد به توافق رسیدیم معامله انجام شد

نتیجه

من بی دوربین شدم

بابک دو دوربینه شد

خلاص

فردا بسته بندی میکنم پس فردا ارسال

الان همون اسلحه کمری که قبلاً گفتم تنها وسیله عکاسیمه

البته یک لنز 28-135 و یک لنز 70-300 هم دارم که تصمیم به فروششون گرفتم کسی خواست خبر بدید

این هم از این

دیگه خدمت شما بگم که یک کار دیگه هم انجام دادم

امروز البته

سفارش خرید دوربین

مدلش باشه بعد که تحویل گرفتم میگم

خلاصه دیگه از عکس جدید با 20 دی مذکور خبری نیست

2006-11-27T17:35:00.000+03:30

با سلام خدمت همگی
یک چند وقتی نشد که بشه چون اینترنتم قطع گردید آن هم به دلیل یک فروند صاعقه همچین حسابی که کل مجموعه را تبدیل به تلی از خاکستر کرد.
اینبار با یک حمله اساسی و گازنبری ارتباط را برقرار کردم دیگه خود زئوس هم حمله کنه فکر نمیکنم از پس قطع کردنش بر بیاد.
در این چند وقت نبود اینترنت که هفته اولش به بدن درد شدید ناشی از ترک اعتیاد به اون گذشت یک چند فقره سفر سنگین داشتم به شمال و جنوب کشور که از لحاظ عکاسی بسیار ضعیف بود، چون همراهان سفر اهل دوربین و عکس نبودند من هم نمیشد مثلاً یک ساعت معطلشون کنم لب دریا برای گرفتن یک عکس حسابی از غروب خورشید
یک کار دیگه هم که در این چند وقت انجام دادم ابتیاع یک قبضه دوربین ایسوس 800 کنون بود به عنوان یک سلاح کمری برای حضور همیشگی در کنارم
راستش کوله دوربینم چنان رشدی از لحاظ حجمی و وزنی داشته که برای اینکه از آن به عنوان وسیله عکاسی سفر استفاده کنی حتماً باید با نیت عکاسی محض، سفر را آغاز کرده باشی و نه تفریح و کار و غیره.
خوب در مورد این کوچیکترین ساکن کوله عکاسیم باید بگم دوربینی بسیار کم حجمه با قابلیتهای بسیار و کیفیت قابل قبوله (البته با در نظر داشتن اندازه در مقایسه با دوربین اس ال آر) نکات مثبت بسیار بسیار زیادی داره حضورش در کنار یک دوربین اساسی
اول اینکه راحت همه جا میشود بردش بدون اینکه نیاز به تحمل وزن زیاد باشه و یا همیشه نگران شرایط هوا و محیط و غیره باشی
دوم اینکه دست هر کسی میتونی بدی تا حداقل خودت هم در یک عکس باشی بدون اینکه عکس مذکور ده هزارتا ایراد عکاسی داشته باشه
سوم با حدود دویست هزار تومان هزینه میتونی تا عمق پنجاه متر با خودت ببریش زیر آب در مورد دوربین بزرگه این عدد حدود دومیلیون میباشد
و کلی محاسن دیگه
ولی آما معایب
اول واقعاً خودم خجالت میکشم این دوربین را دست بگیرم باهاش مثلاً بخواهم عکاسی ! کنم
دوم خیلی در عکاسی با بزرگه تنبلت میکنه چون هی به خودت میگی حالا ولش کن این کوچیکتره رو میبرم خیالم راحت تره هرجا خواستم میرم نگرانی هم ندارم
سوم بد جوری یک قسمتهایی از بدنت تیر میکشه وقته عکسهای بزرگتره را با کوچیکه مقایسه میکنی و بد یادت میافته محض نمونه یکبار هم اصل کاری را کنار دریا نبردی
و چند تا عیب دیگه

ولی در کل که مقایسه میکنم وجودش در کنار یک ست دوربین حرفه ائی ضروری بنظر میرسه
طبیعی هم هست که اگر بخواهید عکس درست درمون بگیرید یا باید با یکسری اینکاره بری عکاسی یا فقط خودت تنها
بری که در غیر این دوصورت نتیجه حمل بار اضافه بدون نتیجه است
عکسی هم که میبینید نتیجه یکی از همون عکسهای است که تنها رفتم عکاسی
امیدوارم که همگی خوش و سلامت باشید
علی الخصوص این بابک خان که فکر کنم دچار غربت گرفتگی شده و کلی بیحوصله شده
اگر بشه که بشه قرار یک ملاقات اساسی در خارج از کشور باهم داشته باشیم
همگی دعا کنید بشه که بشه من حال این پکرخان را سرجاش بیارم

2006-10-15T22:10:00.000+03:30

چند تا تعطیلی پشت هم و یکسری مسائل دیگه باعث شد که امروز یک مقدار سرحال باشم و دوربین را دست بگیرم
عکسی هم که میبینید از دست پختهای امروز منه
چند تا عکس گرفتم که خودم دوستشون دارم

امروز داشتم فکر میکردم به زندگی
اینکه من کجا را دوست دارم زندگی کنم
چه جوری دوست دارم زندگی کنم
و برای زندگی چه کار کنم
از همه مهمتر با چه کسی دوست دارم زندگی کنم

تمام دانسته های خودم را از زندگی در آمریکا، کانادا، استرالیا و اروپا را کنار هم گذاشتم
زندگی در ایران را هم که خودم دارم میبینم
خیلی ته ذهنم گشتم دنبال زندگی که دوست دارم داشته باشم
در سفر تایلندم وقتی که برای غواصی سوار کشتی بودیم و داشتیم وسط دریا میرفتیم
با مربی غواصیم که یک پسر انگلیسی هم سن و سال خودم بود (راستی کمک مربی هم یک دختر خوشگل آلمانی بود) صحبت میکردم
از زندگیش میپرسیدم
وضعیت درآمدش
جوابی بهم داد که واقعاً تکون خوردم
باعث شد متوجه چیزی بشوم که تا حالا بهش دقت نکرده بودم و اساساً دلیل این گه گیجه فلسفی من هم همون جواب بود
گفت که فعلاً اینجا مربی غواصی هستم . درآمد زیادی ندارم شاید در حد خورد و خوراک و خانه و خلاصه مواد اولیه زندگی. ولی اینجا هستم و این کار را میکنم چون اینجا را دوست دارم و از کاری که انجام میدم لذت میبرم عاشق غواصی هستم هر وقت که خواستم ازدواج کنم میرم دنبال یک کار پردرآمد تر
همین
انگار برق سه فاز من را گرفت
واقعاً ما تمام عمرمون را برای ساختن آینده که معلوم نیست شروعش از کی حساب میشه میریزم دور
تا بچه هستی که هیچی
بعد که از آب و گل در میای میفتی دنبال ساختن آینده که میخوام متاهل باشم باید یک پشتوانه داشته باشم
ازدواج میکنی همش دنبال میزان کردن دخل و خرج و آماده سازی زمینه حضور بچه
بچه دار میشی دنبال برآورده کردن نیازهای بچه
بچه بزرگ میشه مشکلات هم بزرگ میشه پس باید بیشتر زور بزنی
بچه ازدواج میکنه نوه دار میشی بچه میاد نوه را میندازه سرت که همون راهی را که رفتی بره

حالا این وسط کی برای خودت زندگی کردی
شاید در کل چند ساعتی را که کار مورد علاقت را انجام دادی
یا سفری که خودت رفتی برای خودت و تنها با خودت

در نهایتش پول دار یا بی پول اصل قضیه زیاد فرقی نمیکنه
چون آخرش را نگاه کنی تقریباً همه این راه را میروند
پول فقط باعث تاخیر در شروع این دور باطل میشه

حالا میگن چه بی رحمی ولی قبول کنید که مثلاً یک سفر توریستی در سن 25 به مثلاً سنت پطرزبورگ با همان سفر در 85 سالگی یکی نیست
در سن 25 همچین سفری کمکت میکنه به انتخاب راه زندگی ولی در 85 (تازه اگه آنقدر خوش شانس باشی که این همه درد و مرض یکی یقت را نچسبه) چه چیزی از این سفر ممکنه گیرت بیاد
قول میدم که هر کسی توی آن سن میره افسوس جوانی از دست رفته را میخوره
حتی سفری مثل حج که همه میزارن کارهاشون را که کردن بعد میرن که چی مثلاً فکر میکنید عاقلانه است که یکی بیاد حاصل یک عمر خطا را آخر عمرش با چند تا سفر حج و سفره و نذری پاک کنه
اصلاً فکر میکنید منطقیه که همچنین چیزی اتفاق بیافته؟

حالا صحبت سر این بود که من به چه نتیجه ای رسیدم
کلاً من آدمی هستم که به شهرت علاقه ندارم چون خلوت خودم و ساعتی که دوست دارم تنها باشم و شناخته نشوم را با هیچ چیز عوض نمیکنم (یکبار بخاطر کارم در تلوزیون مصاحبه داشتم هنوزم که هنوزه یکی منو میبینه میگه به تو همونی که تو تلوزیون دیدمت)، نه اینکه قضیه گربه و گوشت باشه ها چند سال پیش این را تجربه کردم سنگین مطمئن شدم اون چیزی نیست که میخواهم اگر آدرس بدم حتماً به شما ثابت میشه ولی ولش کنید به حال خودش

باید اعتراف کنم که پول را دوست دارم هم درآوردنش را و هم خرج کردنش را ولی اجازه بدهید همین تجربه نصفه نیمه خودم را بشما بگم
این که میگم نه نصحیته و نه تکرار حرفهای شنیده
پول برای شما ممکنه اسباب آسایش فراهم کنه
خونه خوب، ماشین خوب خلاصه همه چیز
ولی چیزی را از شما میگیره که فکرش را هم نمیکنید و تا وقتی باشه اون یکی نیست
آرامش
به باد میده آرامشتون را
وامونده هم وقتی میفهمی که حداقل از آخرین خاطرت مربوط به آرامش یک 20 سال گذشته
نیاز به اون هم که ماشاالله تمومی نداره
بقول این شعرای پشت کامیونی که گفته
گشتم نبود نگرد نیست

حالا اینم بگم برم سر اصل قضیه که دوساعته دارم آماده سازی میکنم
در بخش مربوط به روابط انسانی و احساس هم شدیداً مطیع عقل و منطق هستم
خوب طبیعیه از اونجائی که این دوتا در تضاد کامل هستند میشه فهمید که دوست خوب میشم ولی راحت صمیمی نمیشم
تا حالا با هیچ دوستی بهم خورده ایی در بخش دوستیم نداشتم در این رابطه با هیچ کس هم دعوا نکردم
نتیجه دیگه اینکه کلی بخش احساس باید خودشو بکشه تا من عاشق بشم
البته بی سابقه هم نیست که قدمتش بر میگرده به دوران قدیم آخرش را هم اگه میخواهید بدونید بعداً میگم چی شد
ولی از اونجائی هم که خودم را میشناسم عاشق نمیشم نمیشم آمــــا وقتی بشم بدجوری میشم برای همین از این بابت از خودم میترسم (تجربه داشتم)

خلاصه اینکه داشتم فکر میکردم به یک زندگی آروم دور از هیاهو یکجای دنج و ساکت و خوب با امکانات منطقی زندگی و تمدن در نزدیکی طبیعت
بیخود فکر ایران نکنید که امکانات منطقی زندگی جائی هست که نه دنجه نه آروم جای آروم هم باید به روش انسانهای اولیه زندگی کنی

از این قسمت به بعد حتماً قسمت مربوط به تخیل را راه اندازی کنید
یک جای گرم و استوائی (اگر هم دوست ندارید یک جای سرد پر برف مثل آلپ) از این جهت که هوا هم آروم باشه و تکلیفت را باهش بدونی
هی فصل عوض نشه تو متوجه گذر عمر بشی
کنار دریا
یک جای تفریحی که توریست میره (گفتم که آدم واقع بینی هستم ، فکر نکنید میگم مثل رابینسون کروزه وسط یک جزیره تنها) یک رستوران کوچیک (بالاخره تو غار هم که باش پول لازمه تو دنیای امروز) داشته باشی
یک خانه با حال نقلی کنار ساحل (این یکی دیگه دور تر از تمدن باشه قابل قبوله)
وقتی بر میگردی خونه یک آ....و تگری باز کنی بشینی تو بالکن غروب خورشید را نگاه کنی (البته با عشق مربوطه)
ماشین هم یک جیپ جمع جور (مدلش پائین هم بود قابل قبوله)
هر وقت خواستی خرت و پرت ها را جمع کنی بریزی داخلش بری وسط جنگل عکاسی( غواصی که جای خود داره)
هفته ای یکدفعه بری مرکز شهر خرید مایحتاج
به دور از این باید ها و نباید ها
اما و اگه
چرا رفتی؟ چرا گفتی؟ کجا بودی؟

بابک خوب میدونه من چی میگم
اطمینان دارم

حالا آن قسمت تاجر صفت ذهنم هی داره میگه رستوران کوچیک چیه یک هتل بزرگ و لوکس
ویلا کنار دریا
ماشین هم رنج رور آخرین مدل
هفته یکدفعه بری پاریس خرید

من بدخت را بگو که دوتا نیمه شخصیتم چقدر باهم تفاهم دارند

2006-10-09T18:05:00.000+03:30

چند وقت ننوشتم گفتم حالم جا بیاد نق نزنم
نشد که نشد
من فقط دردسرهائی که در روز برخورد میکنم را فهرست کنم ممکنه توی یک صفحه جا نشه
تازگی به یک نتیجه مهم رسیدم
میدونید چی ؟
اینکه بعد از ارسم الخط مزخرف عربی چشمم به این خط بیخود فارسی روشن
علت داره این حرف را میزنم ها بیخود نمیگم
شما توی کدام زبان غیر از این دوتا که گفتم تازه عربی هم نه به این شدت دیدید که یک نقطه کل معنی را عوض کنه کار یک کارخانه را متوقف کنه کلی همه را بگذاره سرکار
به همین سادگی
اخیراً متوجه شدم در روزنامه رسمی جدید شرکت کلمه (یا) (با) چاپ شده وقتی هم به پست یک آدم عوضی ملا لغطی بخوری، نتیجه ایجاد وقفه در همه کار
حالا اصل ماجرا از این قراره که در شرکت ما امضای شرکت با من (مدیرعامل) و یا رئیس هیت مدیره (یکی از دوستان که به علت نبود اسم دیگه از اسم ایشان در این سمت استفاده کردیم ) تعریف شده
اون بنده خدا هم فقط از کل شرکت یک اسم تو هیت مدیره داره و اساساً هیچ ارتباط دیگه هم به شرکت نداره و پی زندگیه خودشه
حالا همین جمله مدیرعامل یا رئیس هیت مدیره این دفعه اشتباهی چاپ شده مدیرعامل با رئیس هیت مدیره
رئیس بانکی که باهاش کار میکنیم عوض شد و این یکی از اون آدمهای چس ذهله مزخرف
نتیجه اینکه دویست میلیون تومان پول توی حساب شرکت گیر کرد
بالا برو پائین بیا که نه نمیشه باید رئیس هیت مدیره بیاد
رئیس هیت مدیره کجاست کـــــــــانـــــــــادا
حالا هی از اونجا فکس بزن نامه بزن که من اینجا هیچ کارم اصلاً راضیم اینا شرکت را آتیش بزنند
نه نمیشه باید بیای
خاک بر سر وکالت نامه را هم قبول نداره
هیچی حالا یک هفته است کل کار ها پیچیده به هم
اون بدبخت مادر مرده هم باید کلی پول خرج کنه بیاد تهران امضا کنه برگرده بره
من هم آنقدر عصبی و خسته شدم که با خودم عهد کردم این یارو رو بدم آش و لاشش کنن
پنجشنبه پیش که اگه بقیه کارمندها نگرفته بودن من را با صندلی زده بودم تو صورت یارو
این از این

حالا یک چیز هم در جواب فرشته خانم جعفری بگم که میگی کار خودته آزادی هر کار میخوای بکنی لازم نیست اجازه بگیری
برو خدا را شکر کن که سر ماه نباید حقوق کسی را بدی
برو خدا را شکر کن که لازم نیست به کسی مرخصی بدی وقتی کار هم پیچیده بهم
برو خدا را شکر کن که مجبور نیستی یک مشت دروغ از کارمند و کارگر بشنوی که کم کاری خودشون را توجیه کنند
برو خدا را شکر کن سیاست دنیا به کارت هیچ کاری نداره
برو خدا را شکر کن که لازم نیست سراغ اداره دارائی ،بیمه،ثبت شرکتها و ... بری
برو خدا را شکر کن وقتی رسیدی خونه از سر کار دیگه مهم نیست هر اتفاقی در محل کارت بیافته
برو خدا را شکر کن که ترس شرمنده شدن زن و بچه پرسنل را نداری
برو خدا را شکر کن که ساعت چهار صبح بهت زنگ نمیزنن در مورد کار و بعدش مجبور بشی بری تو خیابون

کلاً مرغ همسایه غازه

2006-10-04T21:10:00.000+03:30

امروز از اون روزها بود ها
کلی دوندگی و رانندگی و از همه بدتر صحبت
یک جلسه بودم آنقدر از من سوال کردن و من توضیح دادم که یک آن احساس کردم زبونم یاتاقان زد چسبید ته گلوم
بعدش هم که کار کارخانه تا همین الان
چند وقته احساس پیری کردم
نه حتی 10 دقیقه در روز تلوزیون میبینم
نه آنچنان پای کامپیوتر هستم
نه حتی فیلم میبینم
صبح کار
ظهر کار
شب کار
تو خواب هم کار
اصلاً شدم عین کار
شب زود میخوابم که صبح زود پاشم برسم برم دنبال کار
مرده شوره هرچی کار و کارخونه و شرکته ببرن

بدتر اینکه وقتی شکایت میکنی میگن بابا تو که وضعیتت خوبه کلی پول داری هرچی بخوای میخری
هیچکس نمیفهمه این خرجی هم که میکنم از لجمه
چون هزینه این خرج را از درآمد مالی نمیدم که
از زندگیم دارم میدم از عمری که میگذره و نمیفهمی چی میشه

از آن دادهایی که سر یک نفر آدم بی تعهد باید بزنی که کم کاری آن تمام سیستم را دچار مخاطره کرده
از آن عصبانیت های درجه هزار که دچارت میکنند که همه بدنت لرزش میگیره
از وقتی را که باید بجای گذراندن تو یک باشگاه ورزشی سر میز با یک حسابدار بگذرانی که همیشه فردا آخرین روزه
از اون سردرد کوفتی که هروقت میرم وسط شهر دچارش میشم که آدم را از پا میندازه
از فشار تعهد
از اینکه بیای به یک دوست لطف بکنی و توی یک کاری کمکش کنی ولی آنقدر بدلایل مختلف توی این گیرو دار کاری هی بهت زنگ میزنه سوال میکنه
بزور میخواد وسط کارت قرار بزاره ببرت اون ور شهر که کارش راه بیافته
نه میخوای دلش را بشکنی
نه میخوای از کار خودت بمونی
هی زنگ
هی زنگ
هرکسی فقط خودش را میبینه با کار خودش
بابا من که ازش چیزی نخواستم فقط یک تک پا بیاد محضر یک وکالت بده که من بتونم بارم را از گمرک ترخیص کنم
اون یکی میگه بابا من که چیزی نمیخوام فقط اون چند تا فایل را برام آماده کنه بفرسته
یکی دیگه میگه کار من چیزی نیست که چون اسم من دکتره دامپزشکه ولی به اندازه قاطر سواد ندارم رفتم یکجا چسی بیام سگ درمون کنم موندم توش حالا بیا پای تلفن به من بگو چه جوری تشخیص بدم چشه بعد چجوری درمانش کنم بعدش سرم که میخوام بزنم تو کدام رگ چجوری باید بزنم

حالا من تو دانشگاه به شیطنت معروف بودم نصف فارغ التحصیل های دانشگاه دامپزشکی تو هر رشته کاری سوال دارن زنگ میزنن به من که چیکار کنیم
وقتی هم میرسی خونه که دیگه نگو
پدر جان یک سری خرده فرمایش مادر جان یک سری دستور
یک همچین نوک سوزن شل جواب بدی دیگه کارت تمومه
به همه چیز متهم میشی
آخه یکی دوتا نیست که مثنوی هفتاد منه
هرچی مینویسم باز یادم میاد
یکی وام میخواد
یکی سوال ثبت شرکت داره
کارگر نفت میخواد
یک کارگر دیگه میخواد بره مرخصی
بانک را ول کنی با پول تو حسابت تجارت خانه راه میندازه
کارشناس صنایع میخواد بیاد بازدید کارخانه
کامپیوترهای دامپزشکی خراب میشه
یکی اینترنت میخواد
حسابدارت را هم که گذاشتی داری پول میدی حسابداری کنه میگه تو دست و پاش و بگیر ببند بده به من خودم حسابش را میرسم

چه میدونم
خسته شدم
اصلاً باید محلش نذارم
ظاهراً داشتن تقدیر مینوشتن قسمت من در بخش خدمات عمومی بوده
خلاصه هرکسی که میاد یک چیزی میخواد

2006-09-28T16:24:00.000+03:30

یک خبر خیلی خیلی داغ دارم برای دوستان
منتها اول غیبت را ببخشید که حسابی سرم شلوغ بود
این خبری که میخوام بشما بدهم همین الان بدستم رسید
انحصارش هم دسته خودمه ها نگید نگفتی هر کسی هم که بدون در نظر داشتن قانون کپی رایت خبری آنرا منتشر کنه از الان بگم تو دادگاه میبینمش
حالا متن خبر
هه هه
فکر کردید به همین راحتی میگم
ولی میگم
هم اکنون مطلع شدم آقای بابک خان هندی زاده ویزای بلاد فخیمه کانادا را دریافت کرده شنبه عازم هستند
پست جدید بلاگ ایشان انشاالله یکشنبه اینبار نه از انگلستان بلکه از کانادا خدمت شما ارسال میگردد

بنده شخصاً امیدوارم این دفعه دیگه نق و نقی نشنویم فقط عکسهای خوب ببینیم و خبرهای خوشحال کننده بشنویم

بود و نبود

2006-09-20T09:44:00.000+03:30

یکی بود یکی نبود

در زمانهای دور سر زمینی بود که در آن

گــل بـــود خــــار نــبود

ده بــــود صـــد نــــبود

هزار بود ده هزار نبود

مرض بود بلا نبود

عشق بود ریا نبود

خنده بود گناه نبود

دین بود ادا نبود

شاه بود گدا نبود

صفا بود جفا نبود

ارزان بود کم نبود

گران بود کم پیدا نبود

دوست بود دشمن نبود

کم بود برای پولدار نبود

حساب بود بد حســاب نبود

خودفروش بود بچه دار نبود

ثـواب بود برای جز خدا نبود

افیون بود برای من و شما نبود

مرگ بود از غم و غصه ها نبود

پدر بود شرمنده زن و بچه ها نبود

تـــفریـح بـود بــرای اغــنیا نـبود

دزدی بود تو ماه خــــدا نــبود

نقد بود محـــتاج نـسـیه نبود

رفیق بود نیمــه راه نــبود

خشک بود هر جا نبود

یـــتیم بود بی پناه نبود

سیل بود هر ماه نبود

فکر بود خراب نبود

پسر بود بی وفا نبود

حـرف بود مفت نبود

حـسرت بــود آه نـبود

زندان بود قفـس نـــبود

این بــود و آن نــــبــــود

آخ که چـی بود و چی نبود

آخ که چی هست و چی نیست

2006-09-19T13:07:00.000+03:30

امروز از اون روزها بود ها
از صبح که از خواب پاشی با اوقات تلخی دیگه فکر کن چه شود
امان از دست این خانواده
وقتی صبح سویچ پاچه گیری آدم را روشن میکنن بعد عصری یکهو محبت گندله میشه قربون صدقه میرن ولی با پاچه گیری مواجه میشن
نتیجه چی میشه متهم میشه به دیوانگی
انگار نه انگار که صبح چه به روزت آوردن
خیلی فکرم شلوغه
خوابم بهم ریخته
فکر کارهای جاری و آینده
فکر زندگی
فکر عمری که میگذره
خیلی وقتها سرت را به یک کار بیخود گرم میکنی که این وقت با ارزش بگذره چون حوصله جریان زندگی را نداری
فکر زندگی بقولی مشترک که باید تشکیل داد و یا نداد
فکر ماجراهای بعد از تشکیل زندگی مشترک
اساساً وقتی به این موضوع فکر میکنم خنده ام میگیره
من
آدمی که همیشه با تمام قدرت برای آزادیم جنگیدم حالا خودم بیام دودستی چیزی که براش کلی جنگیدم و بدست آوردم را تقدیم کنم
نمیگم چیزه بدیه ها
ولی خوب این جوری هم جور بدی نیست اونجوری هم یک جور دیگست
حالا همین فکر را جمع کنید با فکر کارهای موجود + کارهای در دست اقدام
فکر کنید که یک پروژه در دست اجرا داشته باشی که برای ده هزار نفر بطور مستقیم و غیر مستقیم فرصت شغلی ایجاد کنه
به علاوه 36 عنوان جدید شغلی که تا حالا نبوده
یک مجموعه که هر چیزی و هر کاری که فکر کنید به اون مربوط بشه
کاری که در اجرا و اداره آن عدد زیر نه رقم نداره
ترس
دلهره
بی خوابی

خلاصه حسابی قاطی کردم
تمام مدت دلم شور میزنه
نگران کار
نگران آینده

توی این گیرو دار دوستت هم بهت زنگ بزنه بگه یک سگ ماله دوست دوست دوستم هست نمیتونه نگهداره به کلینیکت بگو یک کاری بکنه برای این
فکر دوست و سگه هم به ماجرا اضافه بشه
بعد کلینیک واکسن میخواد بهن بگه که واکسن تو گمرک گیره بیا درش بیار
بعد ساعت یک بعد از نصفه شب مادرت بخواد باهات دردودل کنه

پریروز آنقدر خسته بودم که تقریباً تمام روز را خوابیدم البته دور از همه

خنده دار اینکه بهت گیر میدن چرا موهای سرت سفید شده
اگه میتونستم حالی را که دارم توی این بلاگ به اشتراک بگذارم میفهمیدید چی میگم
چه کنم نمیشه
کاری از دستم بر نمیاد جز نق نق کردن توی اینجا

2006-09-14T17:03:00.000+03:30

این فیلم کوتاه را بابک جان لینک داد
به هر قیمتی شده صبر کنید تا باز بشه چون ارزش دیدن را حتماً داره

2006-09-14T16:53:00.000+03:30

2006-09-12T23:01:00.000+03:30

امروز نمی خواستم بنویسم ولی وقتی داشتم عکسهایم رو روی کامپیوتر مرتب میکردم یاد تاریخچه عکاسی خودم افتادم گفتم یکجا بنویسم و از آنجائی که تنها جائی که چیز مینویسم اینجاست خوب معلومه که اینجا نوشتم
قبلاً عکس میگرفتم با دوربین فیلمی ولی نه خیلی جدی
راستش خیلی از چیزها را امتحان کردم
نقاشی (اصولاً آدمی نیستم که بتونم چند دقیقه یکجا بشینم چه برسه که چند ساعت)
خطاطی ( در این مورد چند تا استاد خط تا پای سکته رفتن)
شعر (این هم بدلیل اینکه کلاً از ادبیات خوشم نمی آمد زیاد ادامه نداشت بر نشان بدهم که عمق علاقه من به شعر و ادبیات چقدر زیاد بگم که فقط یک چشمش تو دبیرستان سر کلاس استاد اکبر رادی نمایشنامه نویس معروف که معلم ادبیات ما هم بود بجرم شمشیر بازی با بغل دستی به قول گفتنی به بیرون از کلاس هدایت شدم)
موسیقی (این هم بدلیل عدم تحمل در نشستن که واقعاً در مورد من همه را دچار مشکل میکنه و همچنین بلای خانمان سوز کنکور ادامه پیدا نکرد)
خلاصه در موارد فوق صاحب تجربه هستم
ولی در مارس 2004 با خرید یک دوربین فوجی نیمه حرفه ائی قدم به دنیای عکاسی گذاشتم (کاش قلم پام میشکست)
خلاصه بعد از گرفتن 1625 تا عکس در آوریل 2005 وارد دنیای اس ال آر شدم
حالا بگم از تجربیات جالب خودم
اول که دوربین فوجی را گرفتم از روی حالت اتوماتیک این و تر نمیامدم خوب دوربینه هم الحق و النصاف خوب عکس میگرفت ما هم کیف کوک که به عجب استعداد نهفته ائی داشتیم خودمون خبر نداشتیم
خلاصه یک مقدار که عکس گرفتم و مطالعه کردم دیدم که نه ظاهراً کار دیگه ائی هم تو عکاسی جز نشانه رفتن و فشردن شاتر هم وجود داره خلاصه افتادیم به جون دوربین
یواش یواش دیدم که این دوربینه خیلی کارهائی که باید بشه انجام بده نمیتونه انجام بده
در یک حرکت گاز انبری دوربین تعویض شد
خوشحال و خندون دوربین بدست رفتم خونه از جعبه در آوردم دیدم که ای بابا انگار از پشت پراید رفتی با هواپیما پرواز کنی
دردسر ندم یک مدتی برگشتم به قسمت اتوماتیک خودمون ولی دیدم فاجعه خلق میشه بجای عکس دیگه شدیداً افتادم به کسب علم عکاسی
یک مقدار که جلو رفتم و اولین لنز خودم رو خریدم تاز فهمیدم که چیزی به اسم عکاسی اصلاً بلد نیستم همین جوری مشغول تجربه کردن بودم که دومین لنز به جمع خانواده اضافه شد تا این مرحله هم از نظر خودم که کلاً در عکاسی آکبند بودم دیگه درجه مطالعه را تا ته زیاد کردم یکی از نتایجش شد معطل کردن بابک عزیز تا 3 صبح تو اینترنت و همینجور سوال پیچ کردنش که واقعاً سر صبر بهم یاد داد و یاد داد و یاد داد
بعد از این مرحله یک چیز خیلی مهم فهمیدم
فهمیدم که چقدر چیز نمیدونم
خلاصه تاریخ عکاسی من دو بخش مهم داره یکی قبل از ظهور بابک و یکی بعد از ظهور بابک خود بعد از ظهور که فعلاً در جریانه دو بخش داره و بدون تعارف بگم که واقعاً تاثیرش را در عکسهای خودم میبینم
نمیگم همچین عکس خاصی میگیرم ولی برای خودم نتایج کارم رضایت بخش تر شده
کما اینکه هنوزم که هنوزه یک عکس از عکاسهای معروف دنیا میبینم کلی حالی به حالی میشم با تشکر از فرشته جعفری که دم به دقیقه من را حالی به حالی میکنه
الان هم که این را مینویسم در حدود 8000 فریم عکس با دوربین جدید گرفتم که شاید واقعاً 50 تاش را خودم خیلی دوست دارم
ولی نه اینکه بخوام تعارف کنم یا هندوانه زیر بغل بگذارم ولی یکی از چیزهائی که از بابک یاد گرفتم این بود که چه جوری یک عکس را نگاه کنم

در این سفر دبی یکجا دیدم که عکسهای از عکسان معروف (این جور بنظر می آمد) میفروختند بصورت لیمیتد یعنی برای مثال از یک عکس فقط 30 عدد چاپ شده ولاغیر بعضی از عکسها را تا دو ونیم میلیون قیمت گذاشته بودند!

در مورد کارگاه که گفتم منظور از این کلاسهای معمولی نیست
منظور یک استاد مثلاً خبره عکاسی حیات وحش بیاد به فرض در 10 ساعت فوت و فن بگه بره

این عکس هم تقدیم به بابک عزیز برای عرض تشکر دوباره

2006-09-11T23:50:00.000+03:30

خوب اولین سفرم تموم شد
حالا باید برم سراغ اون یکی سفر که البته مفصل تر و امیدوارم عکاسانه تر باشه چون تنها میرم و طولانی
البته اگر جور بشه
در مورد این که باید بگم هیچ بدرد عکاسی نمیخورد به دو دلیل مهم
اول اینکه اونجور که دلم میخواست نمیتونستم ول کنم برم عکاسی
دوم اینکه آنقدر بیرون گرم و شرجی بود که تا دوربین را در می آوردی میشد بخار خالی تا اون مغزش
یکساعت باید دلو جیگرش را باز میکردی آفتاب میدادی که بشه یک عکس بگیری

حالا از بحث سفر بگذریم چند تا مطلب هست که بدم نمیاد بگم
اول دیدم که دوستان تلاش میکنن در بلاگهایشهان مباحث عکاسی مطرح کنند که این البته خیلی خوبه و بسیار جای تقدیر داره ولی بد نیست که مطالب پراکنده و از هر دری سخنی نباشه
یعنی واقعاً سعی بشه روی یک موضوع خاص چند وقت کار بشه (نظر شخصیمه البته) این هم پوشیده نیست که علاقه دوستان باعث شروع چنین اقدامی میشه و طبیعتاً کار آسونی هم نیست
دوم اینکه دوست دارم بدونم اگر یک دوره حسابی علمی در مورد عکاسی دیجیتال برگذار بشه البته بصورت کلی و بعد تخصصی چند نفر علاقمند به شرکت در چنین دوره ائی هستند و حاضرند چقدر پول خرج کنند، چون یک فکرهائی در این مورد دارم که بستگی به نظر بقیه داره پس این سوال رو در بلاگ و یا سایت خودتون منعکس کنید و برای من کامنت بگذارید
اینم بگم که در مورد یک دوره مثلاً عکاسی منظره صحبت میکنم که توسط مدرس مربوطه (خارجی) با حمایت شرکتی مانند کانون برگذار بشه
سوم اینکه این حالت بیحالی و عکس زدگی هم که جدیداً شایع شده فقط یک راه درمان داره اونم عکس گرفتن
این جناب بابک خان که اعلام کرده چند هفته است دست به دوربین نزده از همینجا اعلام میکنم فوراً چندتا عکس توپ از لندن میگری میزاری تو بلاگ یا من میدونم باتو
فکر عکسهای قدیمی هم نباش چون اگزیف عکس مطالبه خواهد شد
همینطور مانی که لنز واید گرفته عکس نگیره
و مابقی دوستان
گفته باشم نگی نگفتی سرم خیلی شلوغ پلوغه ولی آنقدر وقت پیدا میکنم که فکر یک تنبیه اساسی و دسته جمعی برای شما ها باشم
اصلاً میدونی چیه هرکسی که جزو جماعت دوربین به دسته این مطلب را خوند حداکثر ظرف بیست و چهار ساعت یک عکس جدید نگرفت یکجا آپ لود نکرد خره! وسلام

2006-09-08T19:38:00.000+03:30

سلام خدمت همه دوستان
این اولین تجربه پست اونور آبیه منه برای همین هم سعی میکنم کوتاه باشه
کلاً از این چند روز سفر امروز عکاسانه ترین بخشش بود
هم عکس گرفتم هم وسایل عکاسی
هم کلی غرغر مادر جان شنیدم که آخه چته انقدر خرج عکاسی میکنی
عکاسی ؟ دوره گردی؟ دکتری ؟
بالاخره چی هستی
منم فرار رو برقرار ترجیح دادم اومدم به خلوتم

2006-09-02T22:41:00.000+03:30

امروز دوباره تصمیم گرفتم که بنویسم چون چند تا چیز بود که باید می گفتم
اول اینکه از دوستان معذرت خواهی کنم بخاطر اینکه احیاناً تو بلاگشون کامنت نمیگذارم چون ظاهراً دستم از کامنت گذاری کوتاه شده
از قضا بنده اکانت بلاگم را به بتا بلاگر آپگرید کردم هیچ فرقی هم نداشت جز اینکه دستم از دنیا کوتاه شده
خلاصه ببخشید دیگه یک وقت فکر نکنید نمیام برای اینکه ثابت کنم توی قسمت آمار بلاگ اگر دارید احیاناً دید یکی از یونان اومده اون منم
دلیلش هم که از یونانم بمونه برای بعد
دومی اینکه امشب پدر جان داشت از خاطرات دوران دانشجویی خلبانیش میگفت و از دیونه بازیهای هم کلاسی ها خیلی برام جالب بود
به فکر یک بلاگ افتادم برای خاطراتش چون خیلی جالب هستند از زمان دانشجویی تا جنگ و ماجراهای آن
لطفاً یک نظری بدید ببینم به نظر شما جالب میشه یا نه
سوم اینکه امروز یک نموره مشق پرتره کردم که نتیجش را هم در بالا میبینید
در مورد آن هم نظر بدهید اساسی
کمااینکه اساساً از پرتره زیاد خوشم نمیاد ولی دقیقاً به همین دلیل تصمیم گرفتم تجربش کنم
در مورد نور باید بگم که فقط از فلاش اسپید لایت دوربینم استفاده کردم که از طریق انعکاس به سقف آتلیه گرفته شده
ایشان هم که میبینید نماینده کنون رفیق شفیق بنده است که کلاً هرچی در مورد دوربین بخواهم از ایشان تهیه میکنم و در ضمن کارهای چاپ را هم به ایشان میدهم
آتلیه شون هم فعلاً نیمه کارست در حال تکمیله
انشاالله زود تکمیل بشه بریم با آتلیه ایشان یک صفائی بکنیم
راستی اگر یک آتلیه باشه که بصورت ساعتی اجاره داده بشه چطوره
یعنی هرکس (نه هر کس هر کس که) خواست بره آتلیه را با مخلفاتش مثلاً یکساعت اجاره کنه البته با دوربین خودش بره خوب عکاسی بکنه
فکر میکنم تجربه بدی نباشه
گرفتن پرتره حسابی از دوستان و اقوام و آشنایان با دست پخت خودتان
چاپش هم که مشکلی نیست

2006-09-01T20:58:00.000+03:30

اگر بدونید چقدر سخته
زندگی رو نمیگم ها چون اصلاً نیاز نیست من بگم
کار را هم نمیگم چون به اندازه کافی گفتم
رانندگی تو تهران را هم نمیگم براینکه حتماً صابونش به جامه شما هم خورده

منظورم عکس گرفتن با لنز ماکرو از یک حشرست
با خودم عهد کردم هرجا یک عکس حسابی حشره دیدم با اینکه کلاً میونه خوبی با اونها ندارم (حشرات) حسابی از عکاسش تقدیر کنم

حالا برسیم به اصل ماجرا
اول این که از دوستانی که لطف کردن لینک بلاگ بنده را در لیکدونیشون قرار دادند متشکرم
دوم اینکه به این نتیجه رسیدم عکاسی از هروئین هم اعتیادزا تره خیلی مواظب باشید جدیداً توجه کردم به هرچی نگاه میکنم یک بخش بزرگ مغزم مشغول بررسی اون صحنه است که چه جوری تا کادر دوربین قرارش بده
دیشب بخاطر یک عروسی مجبور شدم برم قـــــــــم
حالا کل ماجرای عروسی بماند که من همچین تجربه ائی را نداشتم جای عروسی در یک تالار بود در خارج از شهر سمت جاده قدیم اصفهان
اولین چیزی که برام جالب توجه بود هیچ چیز جالبی برای اینکه عکس بگیرم نبود کما اینکه دوربین همراهم نبود ولی هرچی چشم انداختم اصلاً هیچی نبود که بخاطرش بخواهم دوربین دست بگیرم
از برگشتن بگم که تصمیم گرفتم یک راست از قم برم کردان دیگه در اتوبان کرج همه چیز را قاطی میدیدم نه که خوابم بیاد
آنقدر نور ماشین دیده بودم چشمم قدرت تشخیص نداشت فقط یک نور قرمز میدیم میفهمیدم ماشینه باید ازش سبقت بگیرم
رسیدم همچین خوابدیم ساعت 12 ظهر فرداش از خواب بیدار شدم

تو این هفته شاید یک پست دیگه وقت بکنم بگذارم چون سه شنبه مسافر خارجه هستم البته کوتاه
سعی میکنم حسابی عکس بگیرم
دیگه تابستون داره تموم میشه بچه ها میرن مدرسه منم میرم مسافرت
این شش ماه فکر کنم اگر مشکلی پیش نیاد یه چندجائی باید برم
ببینم برنامه بابک چی میشه برم سراغش دنبال یک جاده خاکی
جاده خاکی پیدا کردنش سخت نیست
پانرول پیدا کردن غیر ممکنه
امیدوارم هرجا هست خوشحال و خندان باشه

2006-08-27T18:44:00.000+03:30

امروز یک جورایی خیلی شنگولم
اولش نبودم ها بعداً شنگول شدم علتش هم اینکه امروز بعد از دوسال و اندی تلاش مستمر و البته پول خرج کردن مجموعه لنزهام کامل شد چه از نظر میلیمتری و چه از نظر کاربردی که امروز تکمیل شد
فاز اول پروژه تکمیل شد
فاز دوم از اسفند ماه شروع میشه مربوط به خود دوربین است
حالا بماند
الان از10 میلیمتر تا 300 میلیمتر لنز دارم
بعلاوه این ماکرو جدید که تازه به جمع خانواده پیوسته
قبلاً ماکرو را تجربه نکرده بودم علاوه بر تکنیکهای جدیدی که برای کار با این لنز باید یاد بگیرم وقتی از پشت ویزور دوربین که لنز ماکرو روش بسته شده بود نگاه کردم تازه دیدم که یک دنیای دیگه را که تا حالا نمیشد دید رو میبینی
دنیایی که کلاً با چیزی که تا حالا تجربه کردم متفاوته
بطوریکه میشه باهاش تو یه اتاق 10 متری هزارتا عکس گرفت
هزارتا چیز رو دید که تا حالا ندیده بودی
این اتفاق یکبار دیگه هم برای من افتاد
اونم وقتی بود که غواصی رو شروع کردم
این هم از کارهایه که به همه توصیه میکنم اگر امکانش رو دارن
ورود به زیر آب برابر با ورود به یک دنیای دیگست با قوانین خودش چیزی که تا انجام ندهید متوجه نمیشید چی میگم
دقیقاً طوریکه اگه یک دفعه بدون مقدمه و توجه به اون ادوات و وسایلی که همراهت هست واردش بشی و بگن اینجا اون دنیاست شک نمیکنی
چون واقعاً یک دنیای دیگست

2006-08-23T13:17:00.000+03:30

تمام شد رفت پی کارش
دوران خوشه سفر و عکاسی
دوران خوب بودن با یک دوست خوب
خنده ها در بیابان و ماشین سواری در همان بیابان
از این کوه و آن کوه بالا رفتن با ماشین در جاده خاکی
آنقدر پکر بودم که حوصله نوشتن هم نداشتم بعدش یک سفر هم رفتم عکس هم گرفتم ولی بازم اونجور که دلم میخواست نبود
یک اعتراف بکنم
با سمند سعی کردم از او تپه منتهی به اسکل دره برم بالا نزدیک بود چپ بشه
خودش خوب میدونه کجا رو میگم

عکاسیم هم نمیاد. خیلی حالت نرمالی نیست ولی خوب الان حالم اینجوریه دیگه
به هر حال هرکجا که هست امیدوارم خوش و سلامت باشه
از کارم هم که نگو دیگه حالم از هرچی سازمان و اداره و جلسه است بهم میخوره
صبح که از خواب پا میشم فکر اینکه چند تا اداره و سازمان باید برم حالم رو بد میکنه بعضی وقتها آرزو میکنم یک اتفاقی بیافته یک ماه همه چیز تعطیل شه منم خوب بخوابم
آنقدر توجه به طول زندگیه که زاویه دید آدمها از عرض زندگی از 10 درجه هم کمتر شده همش شده بدو بدو
برای چی
برای اینکه زندگی بسازی
به چه قیمتی
خود زندگی
عججب بد وضیعتی شده ها نفهمیدیم کی رسیدیم به 28
16 که بودم میگفتم وای اگه آدم 30 سالش بشه دیگه خیلی پیره
نفهمیدیم چی شد که اینجوری شد
اگه همین جوری که تا اینجاش گذشته بقیش هم بگذره باید بگم که چیزه زیادی نمونده
چشم بهم بگذاری رو تخت دراز افتادی عزرائیل بالا سرت داره بهت چشمک میزنه
تازه اگه شانس بیاری به اونجا برسی وگرنه ممکنه یکجا خارج از برنامه برات جفت پا بگیره بفرستت پیش جمعیت اموات مقیم برزخ
باید سعی کنیم از زندگی تا میشه لذت برد چون مطمئن هستم که درصد خیلی اندکی حداقل در ایران از زندگی لذت میبرند و تلاش همه در حد زنده ماندن
آخ چی میشد آدمها از این قید و بندهایی که خودشون برای خودشون ساختن خلاص میشدن
تازه اینها که چیزی نیست
دید وقتی به یک مهمانی میرید بیشتر شبیه میدان جنگ است تا مهمانی همه با ظاهری خندان و صمیمی سعی دارند چشم طرف مقابل را دربیارند
اگر از اول باهم دوئل میکردند حداقل جنبه تفریحیش یک مقدار بیشتر بود ولی اینجور جنگهای چریکی اساساً خیلی فرسایشی هستند
چه میدونم

2006-08-15T20:29:00.000+03:30

امروز تصمیم ندارم چیزه زیادی بنویسم
چند تا مورد بود که میخواستم یاد آور بشوم
یکی در مورد آدرس سایتم بود که ظاهراً با وجود اینکه لینکش را در حال حاضر در سمت راست صفحه قرار دادم را باز اعلام کنم
http://artinzaman.googlepages.com
دوم اینکه از دوستانی که اظهار لطف کردند تشکر کنم و با اینکه در جواب کامنتشون هم گفتم باز هم یاد آور بشوم که خیلی خیلی خوشحال میشوم از هرگونه کمک فکری و مقاله ائی
سوم اینکه اعلام کنم بالاخره جاده خاکی یک مقدار خاک زدائی شد و من رو که خوشحال کرد
چهارم اینکه همانطور که در سایت ممکنه دیده باشید سعی گردیده موضوع بندی تخصصی ایجاد بشه و هر مقاله بنام نویسنده و اعلامیه کپی رایت سایتی که مقاله از آن تهیه شده عیناً منتشر گردیده، خلاصه اگر پائین یک صفحه اسم تامرون یا کانون دید تعجب نکنید. جائی هم اگر خواستید استفاده کنید خلاصه یک نیم نگاهی هم به حق کپی رایت نویسنده داشته باشید
پنجم اینکه حتماً در مورد روش ارائه مطالب نظر بدهید تا کمک به بهترشدنش بشه
چقدر کم حرف زدم

2006-08-13T22:47:00.000+03:30

بالاخره همت کردم و کاری را که خیلی وقت بود میخواستم شروع کنم، شروع کردم
خیلی خوشحالم امیدوارم بتوانم بطور منظم ادامه بدم و جایی که دلم میخواد برسونمش
تمام سعی و تلاشم رو میکنم
حالا اگر میپرسید قضیه چیه باید بگم که قسمت مقالات سایتم را راه اندازی کردم با خودم قرار گذاشتم هر موضوع یا مقاله جالبی که در مورد عکاسی پیدا کردم اینجا قرارش بدم
راستش را بخواهید زیاد هم مهم نیست که چند نفر در روز سایت و قسمت مقالات را ببینند
چون اگر این کار را ادامه بدهم در نهایت یک کتابخانه بزرگ عکاسی آنلاین دارم از نوع خصوصی
سعی میکنم در هر موردی که به یک مقاله یا مطلب جالب و آموزنده برخوردم اینجا قرارش بدم این میتونه حتی یک عکس زیبا باشه بهمراه مشخصات عکس و روش بکارگرفته شده برای گرفتن آن (خوشحال کننده ترین چیزی که ممکنه با آن برخورد کنم ) خلاصه بد نیست یک نگاهی هم بندازید هر چند وقت
فعلاً وقت زیادی ندارم که بتونم همه را ترجمه کنم ولی آن هم در دستور کاره انشاالله بزودی انجام میشه
امروز که برای دست گرمی چند بخش را راه اندازی کردم ولی قطعاً نمیگذارم به همین جا ختم بشه

راستی چقدر کار با لنز تله سخته
کلاً یک بحث جدائیه در عکاسی مخصوصاً که هوس کنی از گنجیشک در حال پرواز عکس بگیری
تا بیای بفهمی چی به چیه گنجیشکه رسیده لانه، غذای بچه ها را داده خودشم مسواک زده خوابید
ولی تو هنوز با دوربین روبه آسمون موندی داری عمق میدان تنظیم میکنی یا درگیر فوکوس هستی که الان باید کجا فوکوس کنی
باید باهاش حسابی تمرین کنم تا سرعت کارم بره بالا وگرنه فقط میتونم از گل و درخت عکس بگیرم با این همه لنز
مشکل دیگه این لنز جدید اینه که برای هر نوع عکسی یک استبلایزر مخصوص داره حالا فکر کن تو این هاگیر واگیر باید بفهمه که الان استبلایزر باید فعال باشه یا نه اونم از چه نوعیش

دیگه اینکه این فیلم راز داوینچی را هم گیر آوردید ببینید ولی زیر 3 بار ظرف یکروز نه چون غیر از این حالت راه دیگری برای فهمیدن کل مفهوم فیلم راه دیگری به ذهنم نرسید، راستی بگم که خودم یکبار دیدم ها
خوب الان متوجه میشید که کجای کارم
البته یک چیز دیگه هم به فهمیدن کامل فیلم کمک میکنه
اونم چیزی نیست جز اطلاع کلی در مورد مسیحیت چون تو این فیلم هدف برهم زدن باورهای مسیحیان است و طبیعیه اگه ندونید باورهاشون چیه مسلماً نمیفهمید چه داره به هم میخوره

مطلب دیگه اینکه من که چند وقته دیگه تو سایت فوتو دات ای ار عکس نمیگذارم ولی این اواخر ظاهراً خیلی کم عکس جدید میاد چون دو روز پشت هم را که دقیق شمارش کردم روزی بیشتر از 27 یا 28 عکس آپلود نشد که برام عجیب بود کسی اطلاع داره چرا
فصلیه؟
آخر سر هم اینکه احتمالاً اگر بشه بتوانم یک برنامه عکاسی دیگه آخر این هفته برقرار کنم
امیدوارم هم برنامه جور بشه هم بتونم چند تا عکس حسابی بگیرم